Virtuoso - The Final Conflict (2010)

Eindelijk.....

is hij al uit? Er staat namelijk geen releasedatum bij.

26 november digitaal te koop, rond de Kerst op CD.

Alvast de video voor Propaganda erbij gezet.

deze is al gelekt toch? ik heb hier namelijk volgens mij al enkele maanden lang een leakversie van...

Nee, is een fanmade-versie. Toen dat lekte was het album namelijk nog niet eens af.

Bay of Pigs, produced by Blue Sky Black Death.

Jammer dat een rapper als Virtuoso met het jaar geforceerder is gaan rappen, ik heb namelijk het idee dat hij op dit album de beste beats mogelijk voorgeschoteld gaat krijgen.

@R&P, hoe kom je daar bij, jij weet vast meer dan ik =]
@MJ, kan goed kloppen jah, ik heb wel de originele propaganda maar voor de rest komt niks overeen

Bay of Pigs is wel heel sick trouwens

De snippets

Amazon.com: The Final Conflict [Explicit]: Virtuoso: MP3 Downloads

De beats klinken verschrikkelijk vet

Heb alles even vluchtig beluisterd en het klinkt inderdaad heel vet! ga dit zeker nog eens uitgebreid beluisteren

Het klink wel goed tot nu toe, vooral Catch Me On 2..

Mmmm nog nooit een album van virtuoso gechecked, staan al lang op mijn lijst. Dan zal ik maar met dit album beginnen

edit: Ik weet weer waarom ik hem links liet liggen, de hoezen spraken me niet aan en ik dacht dat het niet zo mijn stijl zou zijn. De eerste luisterbeurt van dit album bevestigt dat gevoel, ik ga smoovth en NWL uitchecken en dan dit later eens opnieuw proberen.

Dope beats...check. Dope interludes....check. Dope gastbijdrages...check. Dope Virtuoso... Dope Virtuoso? Nope. Erg jammer, de ingrediënten voor een prima album zijn zeker aanwezig maar de zwakke raps van de gastheer zelf verpesten wel heel veel. Zijn flow staat me echt totaal niet meer aan (was nooit zijn sterkste punt maar nu is het zelfs redelijk dramatisch) en tekstueel ken ik het nu wel van dit soort rappers. Jammer, had Del the Funky Homosapien - of een andere capabele MC - maar dit album vol laten rappen dan had het zeker 4* gekregen. Nu is het denk ik niet eens een voldoende waard.

R&P slaat de spreekwoordelijke spijker op zijn kop, (niet letterlijk dan)..Virtuoso is gewoon erg matig/slecht bezig op dit album terwijl de beats zo sterk zijn. Later meer.

De beats die ik hiervan heb gehoord brengen wat ik verwacht van Blue Sky Black Death. Het sferische dat de eindeloos creatieve gelaagdheid teweeg brengt is haast onbevattelijk. Dat refreintje op 'Bay of Pigs' is trouwens wel echt bagger. En tja... ik hoor tot nu toe ook helemaal niet de Virtuoso van 'Man of the Hour', die ik altijd hoop te horen. Want daar had hij alles. Ja, ook een ijzersterke flow. Zeven minuten lang. Tegenwoordig is hij echter veel teveel bezig met geëngageerd zijn, waardoor hij tekstueel zo punctueus is, dat zijn metrums en rijmschema's in plaats van briljant net passend zijn. En waardoor zijn teksten niet een feest van meesterlijke associaties en de meest vervreemdende vondsten in een haast volmaakte balans tussen opschepperij en intellect zijn. Dood- en doodzonde. Ik weet nog dat ik met een blik als die van dat kleine meisje in de clip van 'Klokkijken' zat te luisteren naar dat nummer. Een lineair tijdsbeeld is misschien toch zo stom nog niet.

Dit album werd een beetje de underground-Detox, maar het was het wachten waard. Heerlijke volle beats van Blue Sky Black Death (merendeel door hun dus), en een scherpe en vlot flowende Virtuoso (snap de kritiek die er opeens is ook niet echt). Ik vind ook nooit dat de gastartiesten beter zijn dan hij, ook Del niet. De interludes zijn trouwens ook heel vet en doen me denken aan de interludes van Stoupe op de JMT-albums. Dit album sluit de ijzersterkte World War-trilogie iig zeer waardig af. Het nummer S.O.S. is dan wel wat overbodig, met dat commerciële refrein, dat heeft hier niets te zoeken. Anyway, een zeer sterk album dus dat makkelijk 4* verdient (2010 heeft dan toch nog een aardig slot).

De productielijst is btw nog niet (letterlijk) op Internet te vinden, maar met een beetje surfen en luisteren naar Virt kom ik tot de conclusie dat alles door BSBD is gedaan, behalve: Hypnotic (Khrome), How To Make Fire (Sandhill), Wie Kings (Sicknature) en S.O.S. (Musicologo).

@MJ, ik ga helemaal mee in je mening. Ik ben dan nog niet helemaal bekend met de WW-trilogie, maar ik vind dit een ijzersterk album. Ook ben ik het eens met je mening over SOS, leuk nummer vind ik het, maar het refrein is zo belachelijk lelijk.

Het enige wat ik merk aan Virt is dat hij ouder is geworden, en eigenlijk toch maar een kleine verandering heeft doorgebracht qua stijl.

Ik moet em toch nog maar een paar keer luisteren voordat ik kom met mijn stem.

Ik zet hem definitief op 2. Vooral qua flow en lyrics klinkt Virtuoso heel erg geforceerd in mijn oren. Hij voegt totaal niets positiefs toe aan de sterke producties die er maar zelden voor zorgen dat het enigszins wel lekker wegluistert.

Inmiddels wel te vinden, had het bijna goed; alleen nummer 3 en 16 zijn respectievelijk door Khrome en Sandhill gedaan i.p.v. BSBD.

Het is dat er nog meer nummers op deze plaat moesten, maar anders was Virt denk ik nog aan het spitten op die beat van Catch Me on 2. Damn, wat gaat ie daar los; niet te stoppen .

Ik vind Catch Me On 2 echt heel erg matig en geforceerd. Vooral als je het vergelijkt met zijn oude niveau (Man of the Hour anyone?).

maar daar kun je het moeilijk mee vergelijken, dat niveau gaat hij waarschijnlijk bijna nooit meer halen, nik zie weinig MCs dat in hun hele carriere behalen. Man of the Hour is legendarisch in mijn oren.

Intro, outro en de interludes blijven echt sick, vooral het intro .

Ik kan zijn stem echt niet hebben, vooral niet hoe hij elke keer op een hele vervelende manier "Yaw, Yaw" roept. De beats redden het geheel voor een deel.

Vroeger viel Virtuoso op in de undergroundscene: een sterke flow, dito delivery en samenwerkingen met onder andere leden van Army of the Pharaohs zorgden ervoor dat de rapper een gevestigde naam werd. Dat de MC nog steeds een goede reputatie in de hiphopwereld heeft, is bij World War III: The Final Conflict af te lezen aan de gastartiesten (Del the Funky Homosapien en Vast Aire), en met producers als Blue Sky Black Death en Snowgoons heeft Virtuoso dit keer ook bekendere topproducers weten te strikken.

De producties zijn dan ook erg sterk. Ze geven de perfecte atmosfeer voor een duistere plaat, met daarbij behorende interludes, die je bij vlagen doen terugdenken aan het betere werk van Jedi Mind Tricks. Het soort hiphop dat sowieso in de buurt komt van de muziek van Virtuoso, vanwege dezelfde kenmerken: brag & boast met losse referenties naar historische figuren, en bij vlagen diepgaande teksten. De beats, die ook zonder raps indruk zouden maken, zijn daarnaast erg aanwezig. Deze gegevens en de prima eerste single The Bay of Pigs, scheppen de verwachtingen voor een plaat die zijn eerdere werk evenaart. De luisteraar komt echter bedrogen uit, en het wordt al snel duidelijk dat de single zo goed klinkt omdat andere artiesten de hoofdrol opeisen.

Markant is dat Virtuoso het voor elkaar krijgt om op bijna elke track negatief op te vallen. De rapper is simpelweg niet (meer) in staat om voor de producties van toegevoegde waarde te zijn. Niet alleen is zijn flow vaak ondermaats, ook vervallen zijn teksten en refreinen herhaaldelijk in clichés. Het dieptepunt wordt bereikt op Catch Me On 2, waar de rapper onophoudelijk matige teksten op de luisteraar afvuurt: "You trying to stop the juggernaut....You're not because I'm the juggernaut, bitch." De teksten van Virtuoso waren vroeger al lastig om intensief te volgen, maar nu zijn ze daar niet eens interessant genoeg voor. De tekstuele schouderklopjes worden slechts zelden aangevuld met teksten die dieper gaan dan gemiddelde battleraps. Vaak zijn dit politiek getinte teksten, die voorspelbaar klinken, en omdat de battleraps overheersen ook nog eens misplaatst aandoen. Hiernaast doen veel keuzes voor de opbouw van de nummers al snel meerdere wenkbrauwen fronsen, zoals de aanwezigheid van de Duitse gastrapper Torch op Wie Kings of het gezongen poprefrein op S.O.S (The System Is Failing).

Geforceerde rijm, tempoversnellingen die niet goed klinken, gastartiesten die de gastheer er met gemak uit rappen: het is tekenend voor een artiest die op zijn werk en reputatie van vroeger leunt. Een andere verklaring waarom hij dit type producties heeft kunnen bemachtigen laat zich namelijk raden. Samengevat zijn het dan ook de instrumentale interludes, de producties en de gastartiesten die het album nog een beetje kunnen redden. World War III: The Final Conflict doet je verlangen naar de tijd dat Virtuoso minutenlang op een track kon doorgaan zonder te vervelen. Misschien is het maar beter als hij na het afsluiten van de World War-trilogie er ook zelf mee ophoudt. Want als je je als MC niet voor zulke producties kunt motiveren en een album als The Final Conflict het beste materiaal is dat je als artiest in zes jaar maakt, dan kan je alleen maar hopen dat de producties de volgende keer naar een andere MC gaan.

http://hiphopleeft.nl/
Met een fout erin, Goons hebben dus niet geproduceerd.

Ah, die was dus van jou .

How to make fire is echt een lekker hard nummer love it . Beat zou Delic ook gemaakt kunnen hebben

Album begint wel sterker te worden na vaker luisteren.