Hate - Erebos (2010)

Het Metal Album van de Week van vorige week:
Deze bevalt goed. Lekkere metal met erg sterke riffs. Goede instrumentatie in het algemeen, ook de drums zijn erg fijn. Tel daar dan ook nog eens een sterke zanger en sterk geschreven nummers bij op en je krijgt een meer dan prima metal plaat die, mede door de niet al te lange speeltijd, zeker niet gaat vervelen. Uiteindelijke cijfer moet ik nog even bekijken, zal ofwel een dikke 3,5* of 4* worden.

De Polen staan toch wel bekend om dat ze erg goede Death Metal kunnen maken. Vader, Behemoth, Decapitated en Hate. De laatste band kende ik eerst nog niet, wel wat over gelezen maar nooit beluisterd. Een ding wat gelijk opvalt is dat het tempo niet extreem hoog ligt en dat de nummers heerlijk slepend zijn met geweldige zang die zeer duidelijk grunt waardoor de teksten zeer goed te horen zijn. Het album blijft van begin tot eind boeien. 4 sterren.

Goeie plaat, inderdaad. Er zitten rustpunten in, dat vind ik goed. Geen gebeuk totterdood. De zanger is er goed, de drummer mokert er lekker op los, en enkele gitaarriffs hakken er toch flink in, moet ik zeggen. Dit ligt me wel. Polen is een leuk land.

3,5 sterren

Hate is Behemoth? Of is Behemoth Hate?
De bio zegt dat het mensen zijn die niet in Behemoth spelen of speelden. Een blik op de foto doet, buiten het feit dat ze met z'n vieren zijn, ook alweer denken aan datzelfde Behemoth.

Hate is een uitstekend gekloonde variant van Behemoth ten tijde van Thelema.6 en Satanica. De death metal klinkt als een klok en de hele lichte industriële accenten geven de plaat een wat evil en unheimisch karakter mee.

Erebos is een toffe plaat, maar had ik al gezegd dat ik het wat op Behemoth vind lijken? Of is het andersom? Hate loopt immers net zolang mee als Behemoth.

Nou ja, zolang deze kwaliteit geleverd wordt, vind ik het allemaal prima.

Dit Metal Album van de Week heb ik de afgelopen anderhalve week een keer of 8 beluisterd. Zou genoeg moeten zijn om er een lang verhaal over te tikken met daarin precies uitgelegd wat ik ervan vind.
Maar helaas.
Veel verder dan 'beukt lekker door, maar heeft toch ook voldoende afwisseling om me een flinke tijd te kunnen boeien' kom ik niet, ben ik bang. Dit album ligt me wel, ik denk dat de goed verstaanbare grunt daar een belangrijke rol in speelt, hoewel ik op het einde wel een beetje murw gebeukt ben. Erebos had geen minuut langer moeten zijn.

Ik begin met een 3.5*, maar neig richting 4. Dus wellicht dat er later nog wat bijkomt.

3.5*

Zeker geen slechte Death, zeer strak gespeeld en interessante riffs.
Dat neemt niet weg dat ook ik meer dan eens moest denken aan Behemoth. Het is ook een beetje veel van hetzelfde, het album heeft weinig rustpunten. Dat is op zich nog niet erg, maar de ingetogen passages bleven ook een beetje uit.
De solo's waren dan wel zeer melodieus en aangenaam.

Ik geef dit een dikke 3,0*. Strak en prettig om naar te luisteren, maar iets te weinig afwisseling.

Ik kom uiteindelijk uit op een dikke 3,5*. Prima metal album, goed gespeeld, lekkere riffs, fijne drums en goede grunts. Het krijgt niet hoger omdat er wat meer emotie in had mogen zitten, het raakte me niet genoeg voor een echt hoog punt. Daarom deze 3,5*.

Hier kan ik me goed in vinden. 3,5* is mijn voorlopige cijfer.

Een prachtig uitgevoerd akoestisch intro op gitaar opent dit zevende album van deze Poolse band uit Warschau, waarop een zeer stevige portie Death Metal wordt geserveerd door vier muzikanten met de naam Adam the First Sinner (zang en gitaar), Hexen (drums), Destroyer (gitaar) en Mortifier (bass). Ik ben er haast zeker van dat het pseudoniemen zijn…

Vanaf de eerste luisterbeurt kon dit album (perfecte lengte trouwens met zijn drie kwartier!) me wel bekoren met zijn zware gitaarriffs, de diepe grunt en zelfs de zeer snelle drumpatronen maar de nummers worden niet allemaal op lichtsnelheid gespeeld en dat is goed: variatie in tempo. Mijn favoriet is het titelnummer Erebos, in het Grieks de god van de duisternis, op de voet gevolgd door het haast catchy Wrists.

Goed zeer stevig album met een pluim voor het geleverde drumwerk, het aangename geluid van deze plaat en vele vette gitaarriffs. Ik heb een correctie ingediend want op de limited edition staan nog eens vijf nummers.

Meer emotie? Hate straalt met dit album genoeg emotie uit! Ik had het album al in de kast staan toen die werd ingezonden en ik geniet nog elke keer van deze plaat. Elke klap is eigenlijk raak, furieus en vol haat tegenover het Christelijke geloof. Dit alles gebracht door middel van doordachte teksten en geweldig drum en gitaarwerk. Trinity Moons is mijn favoriet, geweldig hoe dat nummer opent!

Bij nader inzien, de plaat begint leuk (intro + eerste twee nummers), maar daarna gaan de nummers wel een beetje naar elkaar klinken. Dit komt me net wat te bekend voor, de vorige Hate-platen hadden hier ook last van: twee of drie goede nummers, verder veel herhaling. Misschien eens een best of?

Het blijft een prima death metal album. Het album heeft een prima productie en begint ijzersterk. Daarna zakt het wel wat in en is het niet zo heel spannend meer. Hoewel ik Trinity Moons wel echt top vind! Leuk album.