Niet elk nummer op deze EP bevalt me even goed. Opener ‘Master Of Time’ doet dat wel; een song die vrij gevarieerd is op instrumentaal vlak (vooral het fluitstuk weet me mee te slepen), en de zang is geenszins slecht te noemen, al overdondert het me nergens. Qua opbouw is het ook een sterk nummer, het herbergt voldoende verrassende wendingen voor mij. ‘Fat Billy Shouts Mine’ begint met het geluid van zeemeeuwen (of zo), en na een intro (waarbij ook onder andere piano een rol spelen), die eerst creepy, dan een beetje sprookjesachtig aandoet, begint het eigenlijke nummer. Heel wat meer “recht voor de raap” dan de opener. Het nummer heeft een zekere drive, wat me aantrekt, maar kent ook z’n rustige stukken. En een gitaarsolo mag natuurlijk niet ontbreken.
‘British Racing Green’ bevalt me dan weer helemaal niet. een erg klef, nietszeggend nummer vind ik het maar. Een jammerlijke smet op deze EP, want voor de rest is het toch wel een sterk plaatje. Men zou kunnen zeggen: het is een rustpunt, maar ik vind het eerder een inzakpunt. En dat kan deze plaat toch niet gebruiken vind ik. Hopelijk laten ze dit soort dingen achterwege op de volgende langspeler, die er in 2011 zou moeten komen, als ik me niet vergis. Gelukkig is dit het kortste nummer van ‘Far Skies Deep Time’. Het volgende nummer, ‘Brambling’ is gelijk een stuk vinniger, de fluit komt hier ook beter tot z’n recht als in het vorige nummer. Geen hoogvlieger, maar een oerdegelijk nummer, dat hier niet misstaat.
De hoofdmoot moet dan nog komen; dat is namelijk het bijna 18 minuten durende ‘The Wide Open Sea’. Het zou over het leven van Jacques Brel gaan, heb ik hier gelezen. Ik ben dan maar wat informatie gaan opzoeken op de site van de band, en dit is wat ik gevonden heb:
“The breathtaking dramatic conclusion to the Far Skies Deep Time EP. We've heard BBT do epic before with the much lauded title track of The Underfall Yard album but this is a different beast. It is a ghostly tale from the sea. It chronicles the last voyage of Jacques Brel, in which he reflects upon his life and ponders his fate. However, all is not as it seems...”
Zonder twijfel het beste, meest verbluffende nummer op deze EP. Er gebeurt te veel om het te gaan analyseren, wat ik dan ook niet ga doen. Ik zal het hierop houden: een fantastisch nummer!
3,5 sterren