Daan - Simple (2010)

Gisteren heb ik een voorproefje beleefd van dit album. De nummers worden akoestisch uitgevoerd door een trio. Daan op de vleugel en gitaar en verder een cellist en een dame op de vibrafoon en drums. De nummers blijken uitgekleed van groot formaat en de stem vaan Daan kleurt erg mooi bij de prachtige cello en vibrafoon. Dit is echt top en de normaal luidruchtige Mezz werd er muisstil van. Dat zegt veel. Ik kan niet wachten tot het album uitkomt.

Geweldig album. Ondanks het feit dat het gerecycleerd werk is, zijn ze toch weer verrassend anders dan de vorige dingen.

Ik kijk uit naar de concerttour!

Het beste bewijs van de veelzijdigheid van Daan, hoe hij sommige kitscherige elektronische nummers hier omtovert tot prachtige akoestische ballades. Ook gebruikt hij zijn stem hier beter dan ooit te voren. De Franstalige cover van icon is de kers op de taart. Een van de beste albums van dit jaar

Ongelooflijk mooi album. Normaal gezien heb ik het meer voor de elektronische platen van Daan, maar wat hij hier levert is gewoonweg subliem. Van de manier hoe hij zijn 2 'jumpplaten' Housewife en Swedish Designer Drugs omtovert tot 2 akoestische pareltjes wordt je gewoonweg stil...

zo zie je maar weer echt goed werk is in een ander jasje ook geweldig. Fantastische plaat in een maand waar echt geen pepernoot uitkomt. dank je sinterklaasje!!!!!

Het is gewoon het bewijs dat Daan als artiest echt goed weet hoe je een sterke song in elkaar steekt. De nummers die hier zelf helemaal gestript zijn tot hun essentie blijven toch nog altijd tot de verbeelding spreken. Fantastische plaat....

Jahoor een keiharde-dubbel-en-dwars-verdiende en eigenlijk nog veeeeeel te laag: 5
Wat een plaat zeg, heb 'm met dead man ray destijds in nighttown en rotown vaak zien spelen toen ik daar nog plaatjes draaide. Maar dit is toch wel zijn meesterwerk. Weet iemand wat die 2 nieuwe nummers zijn? Is dat drink & drive en Protocol??

overigens is mijn favoriet wel Gabriel in een soort van dazed and confused achtige versie...

Dit moet je toch gewoon live gaan zien. Ik in ieder geval wel.

weet 't al: Protocol en i'm what you need zijn de nieuwe 2 tracks

deze knalt overigens nog even mijn top 10 van 2010 in gelijk naar nummer 1 waar John Grant al een tijdje stond.

Daan is altijd een beetje aan de zijlijn blijven staan bij mij ondanks het feit dat ik zeer graag naar muziek van onze zuiderburen luister. Profools was ooit mijn eerste kennismaking en dat album kwam al snel onder een dikke laag stof terecht. Daarna ben ik zijdelings wel eens wat blijven proberen maar echt aanslaan deed het nooit. Misschien te divers, te variërend in kwaliteit waardoor het nooit de volle aandacht kon vangen.
Ik heb er geen echte verklaring voor en daarmee bleef Daan altijd in de schaduw staan van veel collega-artiesten uit België terwijl het misschien helemaal niet terecht is.
Toen muziekobsessie me attent maakte op dit album wist ik dat ik er zeker naar moest gaan luisteren daar onze smaak toch redelijk overeen komt en als we elkaar tippen is dat zeer bewust in de wetenschap dat het haast wel zeker zal gaan aanslaan.
Ik wil niet zo ver gaan als hij door dit album 'naar de nummer 1 positie over 2010 te laten knallen', maar ik ga een eind mee in de bewering dat dit een mooi album is geworden en dat andere versies zeker niet altijd kwaad kunnen.
In dit geval al helemaal niet want doordat Simple rustig gehouden is (lees: akoestisch) en het zijn titel eer aandoet is het juist beter geworden dan het andere werk wat ik van de man ken.
Het niveau blijft hoog, de sfeer prachtig en de instrumentatie geheel in mijn straatje. Isolde Lasoen en Jean-Francois Assy begeleiden Daan zeer bekwaam en als de cello een hoofdrol speelt ben ik al zeer makkelijk te veroveren. En veroveren doen ze dus met Simple.
Daan op de simpele toer blijkt voor mij persoonlijk een schot in de roos! Zo wil ik hem wel vaker horen eigenlijk en laat dit dan maar gelijk het startsein zijn om ouder werk eens opnieuw tevoorschijn te toveren en kijken of het nu misschien beter gaat aanslaan.

Op de hoes lijkt Daan al wat op Johnny Cash en ook op het album klinkt hij bij vlagen ook a la Cash. Fantastisch album van een topartiest die in NL onterecht nog niet is ontdekt. Is dit het beste album van 2010? Mijn stem heeft ie!

En dan te denken dat hij in NL eigenlijk niet uit zou komen, waarom snap ik niet, zo'n mooie plaat , maar hij is dan eindelijk sinds gisteren ook in NL uit, wat een beauty, en inderdaad zijn optreden in Mezz was prachtig, was een try-out dus kan nog alleen maar beter worden.

Nog twee stemmen en dan kan deze in de top 2010 opgenomen worden

Ik vind het heel begrijpelijk dat Daan niet bekend is. Sowieso is dit al niks voor de hippe indiekids van deze wereld. En als je dan uit Nederland of België komt, dan moet je toch wel zogenaamd 'hip' zijn, wil je commercieel succes boeken. Nu is een band als dEUS ook niet direct hip, en evenmin maken zij poppy muziek. Maar dEUS is behalve een klasse apart ook nog rockend. Dat werkt ook nog wel eens. Het is veel veiliger om tegen je vrienden te vertellen over die scheurende gitaar in dat nummer van De Staat (vind ik een aardige band overigens), dan over dat kalme cellogeluid in combinatie met Daan's warme stem. Daan is veel meer geschikt voor een Concertgebouw of stadsschouwburg dan voor een Melkweg. En ohja, de naam Daan is natuurlijk ook heel onhip. Had ie zich nu maar Banaan genoemd.

Ik ben er nog niet uit wat ik hier van vind. Zijn stem is prima (hoor inderdaad wel een beetje Cash erin, maar dan minder goed), maar van zijn Engelse uitspraak ben ik nog niet direct ondersteboven (misschien een hele cd in het Frans opnemen?). Muzikaal gezien zit het heel goed in elkaar. Warm, en dat is wel fijn in deze tijden.

Als ik toch bezig ben met referentie, ik noem er nog maar een paar: Chris Isaak, Spinvis live en Yann Tiersen (ik heb het niet over zijn soundtracks).

Hier wil ik nog even aan toevoegen dat ik het nummer Exes echt vreselijk vind. Heeft Daan daar gewoon een Engels woordenboek opengeslagen en alle woorden die eindigen op 'exes' in dit nummer gestopt? Teksten boeien mij normaal niet, maar op een aantal nummer op dit album kan ik er gewoon niet omheen, irritant dat ze zijn. De tekst van Drink & Drive vind ik dan wel weer leuk.

Nog altijd twijfel ik over dit album.

Ergens heb ik dat ook een beetje: ik vind het prachtig allemaal alleen vind ik het te lang en daardoor boet het in aan kracht en dat is jammer. Korter, puntiger en het was nog mooier geweest. Nu gaat het mij wat te lang door.

Ik ben eruit. Ik vind het geen lekkere smaakje hebben, dit album.

Grappig hoe plots mensen die naar shlagers en metal luisteren dit album 2 of minder sterren komen geven. Bijzonder toch

Je kunt toch ook wel eens wat anders proberen? Bovendien hoeft een album die je beluisterd niet je smaak te zijn. Zo grappig of bijzonder vind ik het niet, eerlijk gezegd.

Solide, knappe CD met mooie intiemere covers van eigen makelij.
Protocol is een pareltje ... naast zoveel anderen.
Goe ge...DAAN!

Exes is toch een pure replica van een mij niet te binnenschietend nummer van REM?

Mogelijks.

De concerttour is trouwens nog beter dan het album!

ja alleen jammer dat ik daarvoor naar belgie moet

Is belgïe dan zó erg? Kan je eens frietjes eten zonder pindanoot gerelateerde materie erop

Hoe dan ook, laat ons hopen dat ze ook naar nederland (en gelijk welk ander land) gaan met de show. En als dat zo is, dan MOET GIJ GAAN KIJKEN! Vind ik.

Ga er wel naartoe met de juiste verwachtingen, als je kickt op een springende menigte bij het horen van de eerste noten van housewife of swedish designer drugs (mooie momenten) dan zal het tegenvallen. Het publiek waar ik tussen zat was heel gedisciplineerd, maar gaf veel liefde aan de drie artiesten van die avond. Het is eens wat anders dan Daan's festival optredens.

Hoera!

ken m al vanaf 't begin hoor en heb m al meerdere malen gezien. heb juist die discotijd bewust overgeslagen.

Zag hem de Simple toer op gaan op marktrock ook, maar dan weer met full-band. Protocol kwam er toch weer mooi uit. Ik stond wel niet goed gepositioneerd om er veel van te zeggen.

Maar de Simple liedjes werken dan ook weer met full band, en omgekeerd.


Alsof het allemaal zo gemakkelijk is.

Dit is een van de meest gezapige, slome albums die ik ooit heb gehoord. Daans Engelse uitspraak is bijzonder lelijk, de muziek werkelijk slaapverwekkend.