Scorpions - Face the Heat (1993)

Een prima album! maar meer ook niet. Op de een of andere manier ben ik na crazy world het gevoel bij de Scorpions een beetje kwijtgeraakt. Geen idee waar dat aan ligt, kan zijn dat het door mijn leeftijd komt of door de fase in mijn leven, maar dat doet er niet toe. De heerlijke rifjes, de heerlijke zang, de aanstekelijke deuntjes ...... neen, die hoorde ik niet meer. Op dit album nog steeds niet eigenlijk, het is ook "harder" "anders" als de vorige(n) Het contact met Scorpions heb ik toen min of meer ook verbroken. Laatst unbreakable aangeschaft en daar hoorde ik zowaar weer iets wat ik vroeger ook hoorde! Dit album steekt trouwens wel prima in elkaar, goede rockmuziek! maar het mist voor mij het gevoel. "lonely nights" is dan wel weer een ge- we- ld- ige ballad!

Face The Heat heb ik al een flink lange tijd in mijn collectie (sinds 2007), maar veel beluisterd heb ik het nooit. Daar gaat nu verandering in komen, want ik vind het een prima opvolger van Crazy World waar de band met de tijd mee gaat zonder zichzelf te verloochenen. Bij vlagen levert dit een aantal sterke rockers op (Alien Nation, No Pain No Gain, Unholy Alliance) of leuke experimenten (Woman, wat zet Meine daar even een expressieve uithalen in!). Wat me wel opvalt is dat de sound weer een stukje Amerikaanser is dan op Crazy World het geval was. Hate To Be Nice en Nightmare Avenue hebben van die zangvibes die je eerder bij Bon Jovi of een random hairmetal band zou verwachten. Niet slecht, maar het voelt een beetje on-karakteristiek aan.

Toch kan ik hier nog steeds goed van genieten. Afsluiter Lonely Nights is ook weer een sterke Scorpions-ballad en ik ben dol op de gitaarsound op dit album. Wel tevens het laatste Scorpions-album dat ik nog een soort van kende, vanaf hier is het weer compleet onbekend terrein.

Voorlopige tussenstand:
1. Taken By Force
2. Blackout
3. In Trance
4. Love At First Sting
5. Lovedrive
6. Crazy World
7. Face The Heat
8. Animal Magnetism
9. Virgin Killer
10. Lonesome Crow
11. Fly To The Rainbow

Een behoorlijke 'meh' van mijn kant. Niet dat dit album heel slecht is. Nee, ik verwacht niet dat Scorpions ooit hun Duitse degelijkheid vergeten. Het begint wel wat saaitjes te worden. De muziek is gemaakt volgens een formule die ik al veel te vaak gehoord heb. Het enthousiasme en de spontaniteit is ook ver te zoeken. De melodieën zijn niet verkeerd. Hier en daar hoor je al de refreinen die niet meer zijn dan het herhaaldelijk opdreunen van de songtitel. Alleen Lonely Nights is nog wel de moeite waard, maar over het algemeen zou ik niemand dit album aanraden.


Tussenstand:
1. In Trance
2. Taken By Force
3. Blackout
4. Lovedrive
5. Love At First Stong
6. Fly To The Rainbow
7. Lonesome Crow
8. Animal Magnetism
9. Virgin Killer
10. Crazy World
11. Savage Amusement
12. Face The Heat