Hopsin - Raw (2010)

Wat je zegt over I Can't Decide is waar. Dat klote refrein is een smet op dit prachtig album.

Baby's Daddy wind ik dan wel een leuk liedje. Doet me denken aan Who Do You Think I Am van zijn vorig album.

Ik heb een recensie mogen schrijven over Raw voor HHL . Alhoewel het nog niet het niveau van de gemiddelde recensie daar heeft, was ie al wel goed genoeg voor de site.

De kans is groot dat je hem niet kent: Marcus Hopson, ofwel Hopsin, is een rapper uit Los Angeles (Californië). In 2007 tekende hij een contract bij Ruthless Records, de platenmaatschappij waaronder N.W.A. haar debuutalbum Straight Outta Compton uitbracht. Toen Hopsin de eerste singles van zijn debuutalbum Gazing in the Moonlight uitbracht, viel zijn alternatieve uiterlijk erg op. De doodshoofdenringen en speciale lenzen die hij in zijn video’s draagt belichamen zijn muziek echter van geen kant, want zijn muziek is verreweg van angstaanjagend. Toch geeft het de man iets unieks; veel hedendaagse rappers zouden niet durven worden gespot in de enigszins verontrustende gedaante die Hopsin aanneemt.

In 2009, twee jaar nadat hij zijn contract bij Ruthless Records had getekend, bracht hij Gazing in the Moonlight uit. Een project waar hij zijn hart en ziel in stopte, om vervolgens geen sprankje promotie van Ruthless te mogen ontvangen. Zo vertelt Hopsin op zijn online blog: “You can do whatever the fuck you want Tomica [toenmalige baas van Ruthless Records]! If I end up in jail, it would be a hell of alot better than the lifestyle you provided me with. At least I would get three meals a day.” Tot op heden heeft Ruthless, noch Tomica, een reactie op deze beschuldigingen gegeven. Dit is dan ook de reden van zijn vertrek bij Ruthless, waarna hij zijn eigen platenmaatschappij startte; Funk Volume. Via sociale netwerken als Twitter en Facebook hield hij zijn geringe aantal fans up-to-date over zijn volgende album, dat Raw (een woordspeling op de filmreeks Saw) zou gaan heten. Op de eerste single van het album (Kill Her) vertelt Hopsin hoe hij door Ruthless aan de kant werd gezet, en wat hij wil doen met Tomica, waarbij de tracktitel boekdelen spreekt. De moordfantasieën van Hopsin worden op sommige momenten zo verontrustend, dat haar naam wordt gecensureerd.

Nou is het niet zo dat het album alleen maar draait om het verbaal afmaken van zijn voormalige platenmaatschappij. Op elk nummer weet Hopsin weer te boeien met een ander onderwerp. En waar Gazing in the Moonlight relatief weinig serieuze nummers bevatte, vindt Hopsin hier een goede balans tussen de humoristische en emotievolle tracks, die zowel door de teksten als door de delivery enige vorm van sympathie voor hem creëren. Bijvoorbeeld op zijn eerbetoon aan zijn ex-vriendin, Heather Nicole. De gelijknamige track opent met een aandoenlijk huilerig klinkende Hopsin, ondersteund door een eveneens sentimenteel pianodeuntje. Naarmate de track vordert wordt de beat versterkt door drums en synthesizers, maar Hopsin blijft op een oprecht emotievol niveau.

Ook heeft Hopsin ervoor gekozen om, in tegenstelling tot zijn debuutalbum, op Raw wél gastartiesten te gebruiken. Zo heeft hij op drie nummers de hulp ingeschakeld van SwizZz, een goede vriend van Marcus. In 2009 hadden de heren al de handen ineengeslagen om samen het album Haywire te maken, dat ook onder Funk Volume is uitgebracht. En SwizZz heeft op Raw zeker een toevoegende waarde. Met zijn schelle stem en leuke teksten haalt hij het niveau van nummers als I Am Raw omhoog, Al zal voor sommige mensen zijn stemgeluid zijn tekstuele kunsten wat doen ondersneeuwen.

Dan wordt dit alles ook nog eens ondersteund door sterke beats, die allemaal door Hopsin zelf zijn geproduceerd. Het feit dat de producties tot stand zijn gekomen door het over het algemeen als amateuristisch bestempelde FruityLoops valt niet af te horen aan het eindresultaat; de beats klinken grotendeels erg professioneel. Piano- en vioolmelodieën komen veelvuldig aan bod, maar over het algemeen klinkt het allemaal erg Westcoast-achtig. Veel beats doen door de bass en gitaardeuntjes die vaak langskomen denken aan de producties op Dr. Dre’s 2001. Niet zo vreemd, aangezien Hopsins grootste inspiratiebron qua producties Dr. Dre is.

Tel dit allemaal bij elkaar op en je ziet dat Hopsin in één jaar toch een erg sterk album in elkaar heeft geknutseld. Een album waarvan de man alles zelf heeft geproduceerd, zelf heeft geschreven en alles zelf heeft gemasterd. Daarnaast regisseert hij ook al zijn video’s zelf, waar hij dan zelf ook nog eens de hoofdrol in moet spelen. Dit getuigt van een ongekende passie voor rap, en werkdrift, aan de kant van Marcus Hopson. Nu is het aan ons om deze inzet met een luisterend oor te belonen.

Ook hier te lezen.

prima album, maar niet zó geweldig als dat veel leden het doen lijken.

Blij om te zien dat hij nu ook op HHL staat. Deze man mag wel wat aandacht krijgen, hij heeft een knappe prestatie geleverd.

Edit:

En jawel hoor, Funk Volume heeft op Facebook een shoutout gegeven aan HHL, ze zijn blij met elke promotie

De beats en raps zijn wel goed, alleen de refreinen vind ik niet bijzonder tot vrij slecht (auto-tune op vervelende manier gebruikt). Ondanks dat hij onbekend is doet dit me om de één of andere reden nogal commercieel aan af en toe. Dit doet het waarschijnlijk goed bij de Eminem fans, beetje dezelfde beats en 'fuck you' mentaliteit als de Eminem van vroeger. Al met al toch wel vermakelijk.

Voorlopig een 3*

Ik ben via HHL op dit album gekomen en ik vind het een zeer aardig album. Hopsin rapt veel over zijn problemen die had bij Ruthless, problemen met vrienden en vrouwen, en over de muziekindustrie. Die gehele 'illuminati' gedachte die in sommige nummers naar voren komt vind ik maar niks, maar ik houd wel van het feit dat hij rappers als Drake, Lil Wayne, Gucci Mane en Soulja Boy belachelijk maakt. Naast goeie nummers als Sag My Pants en I Am Raw heeft dit album ook matige nummers staan als Hot 16, I Can't decide, Where Will I Go. Dat komt vooral door de slechte refreinen. Hopsin's flow bevalt zeer, die vooral goed is op Blood Energy Potion (met wel een goed refrein, wat een uitzondering is op dit album). Ook de beats van Hopsin zijn zeer goed. Het donkere, agressieve doet me inderdaad een beetje denken aan de 'oude' Eminem.

Hopsin-Raw

Na het voor mij 4 ster scorende'Gazing At the Moonlight' geluisterd te hebben werdt het eens tijd om ook Raw eens te luisteren.Wat was het een goede beslissing om dit snel te doen,want op dit deel zitten er hardere raps,hardere beats en hardere songs.

Hopsin is nog altijd niet zo bekend en ik denk dat dit een pluspunt is.Want wat nu elke artiest doet als hij wat bekend wordt is namelijk slechtere muziek maken en met geld bezig zijn.Na 2 solo albums is Hopsin iets bekender geworden maar nog altijd vrij onbekend.Tewijl hij voor mij betere albums maakt dan bevoorbeeld:B.O.B of Jay-Z.Want Hopsin is een van de weinige rappers die agressie(net als nu Eminem doet,maar op een krankzinige manier dan) wel goed met zijn beats overweg kan,want Eminem nu wat minder doet of er over heen rapt.

Met een 16 songs is dit ook een mooie lengte,die niet verveeld.
Hopsin heeft machtige lyrics wat hij vooral op :Sag My Pants,Nocturnal Rainbows,Heather Nicole en Where Will I Go toont,dat zijn nu toevallig ook mijn aangevinkte tracks om dat die tracks de mooiste beat hadden,de beste lyrics en op sommige songs de krankzinnige Hopsin zo als ik hem het liefst heb.De gevoelige Hopsin kan ik ook waarderen maar iets minder alleen op Heather Nicole doet hij het weer schitterend.

Nog pluspunten aan Hopsin en aan dit album:zijn dat hij echt goed kan vertellen in zijn raps,altijd goed verwoord zijn,een zin die me nog altijd in me hoofd hangt van Sag My Pants is:
I have no favorite rappers because all you suck! zo heeft Hopsin nog veel an die zinnetjes die grappig zijn en ook zijn mening in vertelt.Zo weten we ook op een grappige manier dat hij een hekel aan Lil Wayne,Drake en Soulja Boy heeft waar ik hem geen ongelijk in kan geven.

Als ik dan toch nummers moet aan geven dien slecht zijn(of in dit geval iets minder)kies ik voor
Polow Man en I'm Not Introducing You.Maar ook deze tracks zijn goed maar gewoon wat minder dan de rest.

Besluit:Het is gewoon 16 nummers lang genieten van de krankzinigheid van Hopsin die ook gevoeligheid kan tonen.Zijn teksten zijn aangrijpend en toch grappig.
Dus ik geef u een 4.5* en ik weet bijna zeker dat die verhoogd gaat worden,sorry als mijn recensie wat te lang is maar dit was het vermelden waard want dit is een aanrader!
4.5*

Je recensie is nu al gedateerd, aangezien je nu 5* geeft.

Ja had hem direct aangepast tijdens me recensie was hij nog eens uitgeluisterd,en was zeker dat dit een 5.0* waard was,bij ou duidelijk niet geef hem nog een kans aan je top-10 te zien zal hij wel naar een 3.5* of 4.0* gaan denk ik.

Je had hem nog niet uitgeluisterd terwijl je de recensie schreef

Misschien had je dan éven moeten wachten...

Ik zal het zeker nog een kans geven, maar hoezo denk je dat te zien aan mijn top 10? Ik zal het maar even niet hebben over het eerste deel van je bericht.

Neen dat zei ik ook niet ik zei gewoon dat ik terwijl ik mijn recensie schreef het album nog eens had uitgeluisterd dat wil daarom niet zeggen dat dat mijn eerste luisterbeurt was.

Ik snap de hoger waarderingen niet helemaal. Dit is toch gewoon een vrij (middel)matige rapper met nog simpelere beats? Overigens wordt hij zelfs irritant als (op z'n Drakes) refreintjes gaat zingen. Dit laat ik maar voortaan staan.

Luister hem dan nog maar eens goed want 'die simpele beats en raps'zijn trouwens wel erg goed!
Hij heeft een flow waar er vele alleen kunnen van dromen en de beats zijn zelfgemaakt door hem wat ook al respect verdiend.

Ik maak ook zelf beats, dat verdient echt 0 respect.

Laten we het er dan op houden dat Hopsin zich muzikaal bezig houdt, aangezien hij z'n eigen beats maakt.

Deze gaat uit mijn top 10 maar het blijft een fantastisch album!

Ik verlaag hem naar 4.0* het is een geweldig album,Hopsin flowt geweldig maar de refreinen klinken soms wat te gelikt.

Deze man is gewoon aan het uitgroeien tot 1 van m'n favo rappers! Dope flow aangename stem en de beats steken ook goed in elkaar.

Ik vind dit niet heel erg goed. Sag My Pants en Trampoline vind ik wel heerlijke nummertjes.

Daaamn die video van Kill Her is echt vet !

Klopt, echt een vette video

Vind dit een erg fijn album, je hoort goed dat hij geinspireerd is door Eminem en hou zeker van Funk Volume.
Helaas dat ik dit album alleen via hun site kan bestellen met een credit card die ik niet heb dus zal hij voorlopig niet in me echte collectie komen.

Lol, 0,5*, what the heck happened?

Dit is album is gewoon perfect een van de beste rappers en lyricists dat ik al heb gehoord

Hopsin is één van die rappers die 'het recht' heeft om andere rappers te dissen, aangezien hij raptechnisch één van sterkste rappers is die ik ken. Ondanks zijn agressieve en zijn soms razendsnelle van rappen blijft door zijn heerlijke flow goed verstaanbaar. Hierdoor is het voor de luisteraar gemakkelijk om te volgen waar Hopsin het over heeft. Helaas komt hierdoor voor mij één van zijn minpuntjes naar voren en dat is dat de rode draad door dit album het afzetten tegen de mainstream is. Het dissen van zijn collega's is dan wel vermakelijk, maar naar een tijdje wordt zijn anti-campagne mij een beetje teveel. Ik ben niet zo weg van negativiteit en dat klagen op rappers,. En dan voornamelijk op diegene die het beter hebben, een jaloers ondertoontje bijna. Zoals hij raptechnisch sterk in zijn schoenen staat tegenover de mainstream, zo zwak is het merendeel van zijn refreinen. Dezen zijn vaak ronduit vervelend i.p.v. catchy. Iets wat hij toch zou moeten veranderen, gezien zijn ambitie om toch wel bekend(er) te worden. Productioneel zit het redelijk goed in elkaar met hier en daar wat aanmerkingen. Ook mag hij de gastartiesten wel thuislaten, al heeft SwizZz, die dezelfde stem als Kamal van Gino Pietermaai heeft, ergens wel mijn interesse gewekt.

Maar goed eigenlijk moet ik ook niet teveel zeuren. Dat provocerende en dwarsliggen is wel de kracht van Hopsin en hieruit ontstaan wel zieke en soms diepe teksten die zeker wel indruk op mij hebben gemaakt!

Dit wilde ik dus ook gaan vragen. Heeft Hopsin je gepest of vind je het album echt opeens helemaal zwaar k*t.

Of je hebt een smartphone

Dat tweede.
En eigenlijk ook wat Jelle zegt.