Girls - Broken Dreams Club (2010)

Ah; Girls, dat bandje met die opvallende videoclip waarin de zanger van Hunx and His Punx een 'belangrijke' rol speelde.
Laten we hopen dat deze hardcore video niet bepalend gaat zijn voor Girls en dat ze er voor altijd een eeuwig aan herinnerd zullen worden. Aan de andere kant weet je zelf ook wel dat wanneer je zo'n stunt uithaalt dit altijd wel een belangrijk stempel op je carrière zal drukken.

Gaat het wat worden dan met de carrière van Girls? Je zou denken dat dit gezelschap potentie heeft om door te groeien. Was het debuut vooral een hoop fun met een hoog rammelgehalte, daar is deze EP een stuk volwassener: meer toegevoegde instrumenten en ook de zang vind ik ietwat anders.
Het zijn stuk voor stuk melancholische liedjes die me regelmatig aan Pulp doen denken en dat is zeker geen verkeerde vergelijking uiteraard.
Als ze zo doorgaan en straks met een tweede volwaardig album op de proppen komen zou dat best wel eens een ijzersterk album kunnen gaan worden. Broken Dreams Club doet in elk geval genoeg vermoeden dat ze meer in hun mars hebben dan alleen maar een hoop fun.

Wauw, wat een fijn tussendoortje! Geen enkel minder nummer en een grote variatie aan stijlen.

Van countryballades tot flamenco-achtige crooners (het gelijknamige nummer en de opener), van acoustisch-uptempo popnummers (Heartbreaker) tot uitgestrekte shoegaze/dreampop (Carolina). Ik hoor op BDC minder Beach Boys dan op Album, en tevens minder jaren nul britpop. Daartegenover haalt Girls op Broken Dreams Club haar inspiratie meer uit de folk-rock richting. Specifiek hoor ik Love (The Oh So Protective One), The Band (Broken Dreams Club), REM (Alright) maar in het algemeen hoor ik dat de band toch goed naar Wilco heeft geluisterd. De uitgestrekte nummers, de melancholische folkrock en de kort maar krachtige gitaarsolo's doen vooral denken aan de nummers van Sky Blue Sky. Naar de teksten heb ik nog niet goed kunnen luisteren maar ik heb het idee dat de band ook wat dat betreft enigszins diverser is geworden en tevens volwassener (gevaarlijk woord).

Algehele conclusie: dit smaakt naar meer!
4.5* maar neigend naar de volle pond...

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik vandaag deze EP besproken, beluister het hier.