Anouar Brahem - Le Pas du Chat Noir (2002)

"Verstilde muziekklanken uit de sahara". Het zou zomaar een titel kunnen wezen van een recensie over deze cd.
Ik zou het er dan alleen niet helemaal mee eens zijn. Waarom dan toch die titel die blijkbaar bij je opkomt zul je zeggen. Wel hierom: Anouar Brahem is een Tunesische oud (=luit)-speler. Op dit album speelt dat instrument dan ook een hoofdrol. De begeleiding bestaat uit piano en accordeon (verstild). De "arabische klanken" zijn dus wel degelijk te herkennen in deze muziek. 1 en 1 optellen en de titel, zoals gegeven zou prima gekozen zijn. Maar waarom dan toch niet helemaal mee eens ? Anouar Brahem doet men tekort met zo'n titel. Deze muziek is niet goed in een hokje te duwen.
Brahem is een bekende in de jazz -wereld, maar daar past dit werk zeker niet in. De sfeer is ingetogen en laat ruimte over voor improvisatie en daar stopt de jazz-associatie. Het ingetogene komt zeker door de piano. Ik denk hierbij gelijk aan het werk van Satie. Natuurlijk waan je je met deze muziek soms in exotische oorden, maar ik waan me soms ook op een terrasje in Parijs, ik denk ook aan film-noir en ga zo maar door.
Dit is gewoon een pure cd. Dit heeft geen beperkte houdbaarheid.

Soms zijn er van die cd's die een eenzaam bestaan lijden op deze site, terwijl je vermoed, nee zeker weet, dat er meerdere mensen zijn die dit enorm zullen waarderen.

In zulke gevallen post je gewoon nog eens een stukje en hoop je dat die nu wel opvalt.

Bij deze

Welke mensen? Weten ze zelf wel.

Ach ja, soms heb ik ook wel eens mijn ogen in mijn zakken zitten.

Het is dus maar goed ook dat je nog eens de aandacht hebt gevestigd op dit plaatje, want na enkele tracks beluisterd te hebben, was deze jongen zeer enthousiast over dit fijnzinnige plaatje.

Die combinatie oud/piano is werkelijk adembenemend te noemen. Mooi ingetogen spel ook, met mooi vormgegeven, ietwat klassiek aandoende, melodieën die een beetje de sfeer oproepen van een verstilde nazomeravond in Andalusië.

Kortom, ik voorspel dus een kleine sterrenregen.

Helemaal mee eens, adembenemend mooie combinatie inderdaad.

Ingetogen en melancholieke schoonheid, op het raakvlak van wereldmuziek, jazz en klassiek (aERodynamIC noemde al Satie). Door het ingetogen spel, het gebruik van stilte en de kraakheldere productie ogenschijnlijk lichtvoetig, maar toch ook heel intens en vol spanning. Heerlijk, zo'n kalmerend en toch avontuurlijk plaatje.

Het kan zijn dat deze mooie zondag op mijn gemoed inspeelt, de waarheid is gewoon dat deze plaat tegenwoordig met nog geen koevoet uit mijn speelblik is te verwijderen.

En dat moet natuurlijk in een opwaardering uitlopen: halfje erbij naar 4,5*

En plotseling val ik uit de toon met mijn 4*

Wat let je om daaraan wat te doen ?

Veel beluisteren op weemoedige zondagmiddagen schijnt te helpen

Mooie rustgevende muziek. Leila Au Pays du Carrousel vind ik heel erg Frans klinken, maar dat is Yann Tiersen's schuld . Duurt wel wat te lang deze plaat, hou het nu nog maar bij een 3,5 maar daar kan in de toekomst best een halfje bijkomen.

Tijdens mijn ontdekkingstocht door het ECM label liep ik dit tegen het lijf. Wat is dit mooi zeg. 4*

zeer fraai. nummertje drie en 5 zorgen elke keer weer voor een glimlach. Heerlijk rustgevend werkje.

ik tik 'm een half naar omhoog naar 4,5*. Fantastische'het is weekend en ik drink een lekkere cappuccino'-muziek.

Geloof het of niet, maar ik had precies hetzelfde!

Wat is de eerste helft van de plaat toch vreselijk goed.

Wat een heerlijk album met een overigens briljante titel. Pas onlangs ontdekt maar neemt nu al een prominente plaats in in mijn top 10

Fantastische plaat zeg! Doet me qua sentiment denken aan het werk van Nils Frahm. Ik had wat sterkere Oosterse/Arabische invloeden verwacht, maar die heb ik tijdens het luisteren geen seconde gemist. Dit ga ik nog vaak opzetten. Chapeau.

Een goede tip van Lura: Challenge Records International - Moderato Cantabile - Anja Lechner / François Couturier - challengerecords.com

Ik ervaar een zelfde soort vibe... schitterend! Hierdoor gelijk zin om dit album weer eens op te zetten.

Grappig, dat heb ik ook.

Briljant album uit zijn oeuvre die mi een constante kwaliteit kent. Anouar Brahem heeft inmiddels een behoorlijke discografie. Ben zijn werk Kris kras aan luisteren en wellicht is dit het album waar hij wat meer bekendheid door heeft gekregen. Vergeet echter de albums hiervoor uit de 90's niet. Minstens zo aantrekkelijk. Geen muzikale allemansvriend deze Anouar maar mits je je ervoor openstelt een openbaring. Voor mij overigens plaats en tijd gebonden. Zijn momenten dat ik het even niet meer kan aanhoren. Dat is overigens bij meer muziekstijlen zo. Wellicht herkenbaar

Ik ben het zeker met je eens wat betreft de kwaliteit van dit album en zijn discografie.. Zouden een hoop meer mensen wel van kunnen genieten.. Wel vind ik het behoorlijk toegankelijk, zo erg hoef je je er toch niet voor open te stellen? Snap je opmerking dat het geen allemansvriend is dan ook niet zo.

Het luistert allemaal lekker weg, was live ook wel erg sterk. Nadeel is idd dat het soms wel allemaal wat te makkelijk wegluistert waardoor je er inderdaad een beetje genoeg van kunt krijgen, ben ik het dus ook weer mee eens!

Als het over Afrikaanse invloeden in jazz gaat heb ik toch liever platen als Peter Brötzmann, Maleem Mahmoud Ghania & Hamid Drake - The "Wels" Concert (1997) .. komt me iets minder bedacht over, maar die is wel een pak ontoegankelijker.

Voor mij luistert het niet helemaal lekker weg (overigens iets anders als niet goed vinden he) en is het muziek waar ik moeite voor moet doen en mijn aandacht bij moet houden. Vandaar dat ik in de juiste "mood" moet zijn en geconcentreerd. Dat roept mi mede- en tegenstanders op. Het is geen alledaagse muziek en dat bedoel ik dan weer dat Brahem geen allemansvriend is (denk ik) Ook weer niet echt controversieel maar verre van commercieel. Heb hem live gemist en kijk uit naar een volgende mogelijkheid.

En het werkt zelfs nog na 15 jaar! Ik geniet in stilte.

Tijdloos!

Wat een ontdekking voor mij, opzoek naar “wereld” muziek stuit ik hierop. Wonderschoon.
Onwijs genieten met een goede sigaar en whisky

Ben erg blij dat ik mij niet beperkt tot een muzieksoort. Dat ik opensta voor andere genres en altijd opzoek ben naar “goede” muziek!

Eigenlijk ben je wel een heel toffe kerel!

Soms kleurt muziek ook perfect bij de omstandigheden zoals nu. Al enkele dagen miezerig regenweer en nu opeens een waterige middagzon die af en toe door de wolken breekt terwijl ik geniet van een van de eerste dagen dit jaar buiten in mijn ligstoel. Een goed boek en deze muziek en een koffie binnen handbereik. Deze muziek is de soundtrack bij deze setting en mijn vermoeide geest en lichaam vinden rust vooraleer ik straks weer aan het werk moet. Soms mag je niet meer verwachten van muziek dan dit.