Jónsi - Go Live (2010)

Daar heb ik ook geen moeite mee.


Daar was ik ook gelijk al helemaal mee in mijn nopjes toen het uitkwam dus dat gaat bij mij niet op


Die nummers maakte ook op mij eerder al indruk en dat is live overeind gebleven.

Live-albums: ik heb er zelden wat mee, maar zo heel af en toe is er toch eentje die het heel erg goed doet en daar mag Go Live aan toegevoegd gaan worden.
Natuurlijk ben ik een zeer groot Jónsi liefhebber en is mijn bril behoorlijk gekleurd, maar tot nu toe heeft de man mij nog niet teleurgesteld zowel met zijn band Sigur Rós als solo (en daar zijn de meningen wat meer over verdeeld). Alleen zijn project met vriend Alex, Riceboy Sleeps, doet me minder en dat gaat ook op voor de nummers die in omloop zijn onder de naam Frakkur.

Het was dus niet meer dan logisch dat ik zijn solo-live-optreden in Paradiso eerder dit jaar ben gaan zien. De intieme sfeer, de prachtige setlist en de zeer mooie effecten met een zinderend slot zorgde ervoor dat dit concert me nog lang zal heugen en kan worden bijgeschreven als één van de indrukwekkendste live-performances die ik heb mogen aanschouwen. Alles klopte die avond en het was zeker ook de drummer die enorme indruk maakte.

Volgende logische stap is dan de aanschaf van deze cd/dvd. De film is opgenomen tijdens één van de eerste optredens in maart dit jaar: de 'final dress rehearsal' volgens de bijgeleverde informatie. Ik moet er nog even op wachten totdat het in mijn brievenbus terechtkomt, maar het zal visueel ongetwijfeld weer dik in orde zijn.
De cd zelf bevat het complete optreden als ik het goed heb begrepen. De nummers zijn bijna allemaal opgenomen in Ancienne Belgique op 29 mei en track 1 , 11 en 13 in Brighton (The Dome) op 14 september.
Uiteraard verplicht voer voor de concertgangers, en al helemaal die uit België maar voor andere muziekliefhebbers zeker ook de moeite waard om te beluisteren.
Door de serene sfeer die het concert uitstraalde heb je weinig last van gillend publiek of hard meezingende mensen en dat is een prettige bijkomstigheid vind ik zelf.
Daarbij doet het, zoals eerder al gequote, zeker niet onder voor de studio-cd Go, en daarmee levert Jónsi wederom muziek af die ik als het betere in een muziekjaar beschouw.