Yelawolf - Trunk Muzik 0-60 (2010)
mijn stem
19 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Interscope
-
Get the Fuck Up! (3:03)
-
Daddy's Lambo (3:47)
-
That's What We on Now (4:42)
-
I Just Wanna Party (5:12)
met Gucci Mane
-
Billy Crystal (4:00)
met Rock City
-
Pop the Trunk (3:48)
-
Box Chevy (4:53)
met Rittz
-
Good to Go (3:38)
met Bun B
-
Marijuana (2:59)
-
Love Is Not Enough (3:44)
-
I Wish (4:22)
met Raekwon
-
Trunk Muzik (3:41)
0
geplaatst: 4 april 2022, 15:22 uur
Zoals bij velen was dit mijn introductie tot Yelawolf.
Toen Eminem begin 2011 het nieuws naar buiten bracht dat hij Slaughterhouse en Yelawolf getekend had en zij bij het tijdsperk van Shady 2.0 gingen horen was ik nog niet bekend met deze rapper uit Alabama. Buiten een (prima) refrein dat hij verzorgde op I Run van Slim Thug denk ik niet dat ik hem al eens gehoord had, snel ging ik achter dit project aan.
Initieel kon Yelawolf mij niet boeien en ik vond hem vrij matige muziek maken, doorheen de jaren is mijn perceptie sterk geëvolueerd. Trunk Muzik 0-60 is een EP (uitgebracht door onder andere Interscope Records) dat een retail re-release is van zijn mixtape Trunk Muzik dat eerder in 2010 gratis het daglicht zag, een tape dat me onbekend is. De titeltrack, Good to Go, Pop the Trunk, Box Chevy 3, I Wish en Love Is Not Enough waren al op de oorspronkelijke versie te vinden, de rest is effectief voor deze EP gemaakt.
Yelawolf laat hier al goed horen dat er verschillende kanten aan hem zijn als artiest. Hij is een onbeschaamde Hillbilly/Redneck en That's What We on Now is hier een schoolvoorbeeld van, op I Just Wanna Party laat hij horen een feestbeest te zijn dat niet vies is van drank en drugs, op Billy Crystal vertelt hij over het titulair personage wat een fictieve drugdealer is en laat hij horen een begenadigd verhalenverteller te zijn, zijn voorliefde van Rock neemt de overhand op Marijuana, hij stelt zich kwetsbaar op over een op de klippen gelopen relatie op Love Is Not Enough en verzekert hij iedereen wel degelijk een plaats in Hip Hop te hebben op I Wish.
Wat voor soort nummer hij ook maakt, het klinkt authentiek en laat horen een rapper te zijn die een plaat van veel variatie kan verzorgen.
Daddy's Lambo en Pop the Trunk zijn uiteraard onvervalste klassieker die wat mij betreft nog steeds tot het summum van de discografie van Yelawolf horen. Box Chevy 3 moet hier niet veel voor onder doen en bevat een uitstekende gastbijdrage van Rittz (the Rapper)... wat een leuk duo waren zij toch!
De overige nummers zijn van een klasse lager maar nog steeds gewoon goed. Get the Fuck Up! doet me het minste, vage productie en een raar refrein. Marijuana zal door de harde Rock-achtige beat ook nooit een favoriet worden.
Trunk Muzik (en 0-60?) heeft ervoor gezorgd dat Eminem zijn interesse gewekt was en Yelawolf zo een contract bij Shady Records aangeboden kreeg.
4*
Toen Eminem begin 2011 het nieuws naar buiten bracht dat hij Slaughterhouse en Yelawolf getekend had en zij bij het tijdsperk van Shady 2.0 gingen horen was ik nog niet bekend met deze rapper uit Alabama. Buiten een (prima) refrein dat hij verzorgde op I Run van Slim Thug denk ik niet dat ik hem al eens gehoord had, snel ging ik achter dit project aan.
Initieel kon Yelawolf mij niet boeien en ik vond hem vrij matige muziek maken, doorheen de jaren is mijn perceptie sterk geëvolueerd. Trunk Muzik 0-60 is een EP (uitgebracht door onder andere Interscope Records) dat een retail re-release is van zijn mixtape Trunk Muzik dat eerder in 2010 gratis het daglicht zag, een tape dat me onbekend is. De titeltrack, Good to Go, Pop the Trunk, Box Chevy 3, I Wish en Love Is Not Enough waren al op de oorspronkelijke versie te vinden, de rest is effectief voor deze EP gemaakt.
Yelawolf laat hier al goed horen dat er verschillende kanten aan hem zijn als artiest. Hij is een onbeschaamde Hillbilly/Redneck en That's What We on Now is hier een schoolvoorbeeld van, op I Just Wanna Party laat hij horen een feestbeest te zijn dat niet vies is van drank en drugs, op Billy Crystal vertelt hij over het titulair personage wat een fictieve drugdealer is en laat hij horen een begenadigd verhalenverteller te zijn, zijn voorliefde van Rock neemt de overhand op Marijuana, hij stelt zich kwetsbaar op over een op de klippen gelopen relatie op Love Is Not Enough en verzekert hij iedereen wel degelijk een plaats in Hip Hop te hebben op I Wish.
Wat voor soort nummer hij ook maakt, het klinkt authentiek en laat horen een rapper te zijn die een plaat van veel variatie kan verzorgen.
Daddy's Lambo en Pop the Trunk zijn uiteraard onvervalste klassieker die wat mij betreft nog steeds tot het summum van de discografie van Yelawolf horen. Box Chevy 3 moet hier niet veel voor onder doen en bevat een uitstekende gastbijdrage van Rittz (the Rapper)... wat een leuk duo waren zij toch!
De overige nummers zijn van een klasse lager maar nog steeds gewoon goed. Get the Fuck Up! doet me het minste, vage productie en een raar refrein. Marijuana zal door de harde Rock-achtige beat ook nooit een favoriet worden.
Trunk Muzik (en 0-60?) heeft ervoor gezorgd dat Eminem zijn interesse gewekt was en Yelawolf zo een contract bij Shady Records aangeboden kreeg.
4*
* denotes required fields.
* denotes required fields.