Wire - Red Barked Tree (2010)

In januari te verschijnen opvolger van het aardige "Object 47", één van de nummers die het trio Newman, Lewis en Grey voor dit album heeft opgenomen, "Two Minutes", is al her en der online te beluisteren en gratis te downloaden, waaronder hier, de officiële site van de band.

Eerste 2011 die ik nu luister. Mooi op tijd!

Ze gaan redelijk terug naar de oude sound, mist wel de donkere kant van Bruce Gilbert, klinkt bij vlagen meer als een nieuw Colin Newman album dan een Wire album.

De eerste luisterbeurt is me goed bevallen, ik herkende een paar liedjes van het live-optreden vorige maand.
Ik hoop dat dit nog wat groeit, doet me een beetje aan send denken.

Blijft moeilijk om de nieuwe plaat van deze geweldenaars te beluisteren. De eerste 3 platen hebben mij omver geblazen en zijn nog steeds een monumentaal drieluik. Destijds was het een enorme trap in de ballen van de commerciele muziek en hebben daarmee het muzikale landschap (voor mij) voorgoed veranderd.
Met deze plaat doen ze in mijn optiek een knieval naar de pop van tegenwoordig en dat doet afbreuk aan het eerder genoemde drieluik. Natuurlijk verwacht ik geen chairs missing meer van ze, maar een wat meer tegendraadse plaat, daar had ik toch wel op gehoopt.
Het is misschien te arrogant om te zeggen dat ze hadden moeten stoppen (zoals mijn andere helden Television), maar het enorme gevoel van teleurstelling blijft als een donkere wolk boven de 'tegenwoordige' Wire hangen.

Waarom hoor ik nu pas dat WIRE's nieuwe album al uit is. Ik checkte Luisterpaal eens, nog in bed liggend. Tot mijn verbazing stond hij er al bij. Snap er niets van. Ik heb ze bij/via de band's organisatie besteld en betaald al. Nu zie ik dat zelfs al veel niet Wire-fans het album her en der al beoordeeld hebben. ARGH !

Wire is mijn favoriete band of all times. Ze begonnen eind jaren 80 al hun muziek met pop invloeden te maken, wexxel99. De meest oud gehoorde 'klacht' van de eerste Wire-liefhebbers. Wire stuurde met SEND zichzelf en die liefhebbers nog eens terug naar die tijd. Zelfs harder en meedogenlozer. Maar de Send 3 EP lieten de muziek terugvloeien naar waar ze tegenwoordig willen zijn. Met de laatste bijdragen van Bruce Gilbert. Een meesterwerk van Wire.

Ik vond Object 47 een prima cd. En luister NU naar de laatste cd. Ik bloei op na een zéér lange dag slaap. Heel, heel blij met de ze Wire. Wat ik nu hoor warmt me al op van binnen. Ik voel dat de tijd rijp is voor een mooi WIRE gevoel in dit nieuwe jaar. 2011. Wie had dat gedacht...zo lang na 154 en voor de echte liefhebbers de Eyewitness & Documents.

In mijn Melbourne jaren ('82 en '84) treurde ik over het ophouden van de band. In de 80/90-er jaren moest ik even slikken toen er een poppie Wire uitkwam. Maar...ze blijven the edge houden. Zelfs met Manscape, die ik eerst niet had, maakte ik erna een inhaalslag en heb het nu én op plaat én op cd. En vind het nu een onderschat piece of work. De jaren 00 waren prima... Wire bleef het beste van zichzelf (uit)geven.

Nu de introductie in de jaren 10. Het klinkt FAN-TASTISCH !
Ik voel hun muziek aan en weet dat er weer een nieuwe Wire ader door mijn lijf loopt. Alleen al voor die warmte en energie beantwoord ik dat gevoel met ....

the most rewarding stars I can give...back. A fiver.

En...wat een mooie dag vandaag...!!

By the way, wexxel99 en anderen...Wire klinkt meer Pink Flag, Chairs Missing en 154 dan welke andere band dan ook. Hands down.(luister alleen eens naar de strakke drum, klank gitaren, achtergrond gitaren en zelfs soms een Thorne achtig synth gloed erachter)

Pink Flag invloeden Two Minutes, A Flat Tent, Smash

En ook iets Chairs Missingachtigs... Clay, More Over

En Plaese Take had zo van 154 kunnen komen. Net als het kippevel nummer Adapt en Down To This.

Heb het album nu 3x gehoord.
TIP... speel de nummers even in het kort achterste voren af. Beginnend bij Song 11. Draai even het begin van het nummer en pop naar het midden. 3VOOR12 Speler - 3voor12.vpro.nl

Ga zo van 11, 10, 9, 8 etc.
Dat is de lakproef en haalt de nummers even uit hun al vaste speelvolgorde en geeft een korte impressie.

Mijn conclusie...
Prima cd.
En NEE, ik ga het niet vergelijken met eerdere albums. dat is een anti creatieve reactie.
Dit is nieuw werk. Liefhebbers...geniet ervan !!


PS. Een veelgemaakte fout van pseudo journalisten. (zo heeft men altijd Magazine op het moment zelf kapot geschreven...na het einde van de band, waren er volgens diezelfde journo´s geen bands meer zoals Magazine was... Journo´s reageren met de waan van de dag en/of zijn overwerkt en hebben géén overzicht. (zie ook grootste deel Bowie recensies in het verleden))

De nieuwe plaat van Wire. Nu toch al drie keer beluisterd, en het is een goed teken dat ik er nog altijd met plezier naar luister. Toch mis ik wat pit; sommige songs klinken een beetje futloos. Het album van The Fall vorig jaar beviel me een pak beter dan deze, eerlijk gezegd. 'Please Take' is in ieder geval een meer dan aardige opener. Dit is sowieso één van de betere platen van 2011 die ik tot nu toe beluisterd heb (al stelt dat niet zoveel voor, want ik heb tot nu toe nog niets hoger dan 3 sterren kunnen uitdelen).

Ik hou mijn stem voorlopig in beraad.

Ja, het is wel herkenbaar Wire, maar inderdaad wat ongeinspireerd en mat, en vooral de recht-toe-recht-aan variant van deze band. Terwijl ik de wat experimentelere kant veel meer kan waarderen. Bovendien staan er wel een paar erg zwakke broeders tussen (zoals de twee laatste songs). Ik kan er dus ook niet dolenthousiast over worden...

Beste Coen mooi stukje heb je daar geschreven! Alleen is het een stukje v/e verstokte fan (een 5 voor dezeplaat?!!) ....echt zo'n meesterwerk?
Mijn allergrootste bezwaar is dat deze plaat voornamelijk vlak klinkt, het heilige vuur wat een plaat boven de middelmaat uit tilt is volledig verdwenen. Wat we (als fans) overhouden is een aardige, enigszins dwarse popplaat. Altijd nog beter dan de meeste (indie) bands van tegenwoordig.
Coen ik zou willen dat ik je enthousiasme deelde, maar heb de plaat nu een keer of 15 beluisterd, maar hij blijft vlak en vooral ideeenloos. Sorry.

Ha Wexxel99.

Ja, ik houd gewoon erg van de sound van Wire. Heb ze al eens eerder 'afgezworen'...mwah, ok...is een groot woord, maar wat ik al zei van Manscape het is een fragmentarische band. Dus er zitten sfeerstukken tussen.

Ik heb ook alle soloprojecten gevolgd en Gilbert & Lewis hebben mij eigenlijk de meer experimentele kant van muziek ingeloodst (waarop ik ook naar Cabaret Voltaire destijds en ook bv Tuxedomoon en This Heat etc. luisterde).

Wire heeft heel veel verschillende dingen gedaan en ik ben blij dat ze niet echt meer klinken als in de 80er jaren, zeg maar. Dat vond ik iets te gelikt eigenlijk. Maar ook die platen zijn aan een herwaardering toe.

Ik snap niet dat niet veel meer mensen laaiend enthousiast over deze band zijn. Dus zal het wel 'mijn' band zijn. Mooi toch ? Een echte privé band onderhand. Moet helaas wel werken op 5 februari als ze spelen in Amsterdam. Maar ik rijd net zo makkelijk naar België.

Ik snap juist de ophef niet over andere populaire dan wel omhoog geschreven bands. Maar het kan idd zo zijn, dat ik zeer gevoelig ben voor Wire. Het is alsof een nieuwe Wire cd ook meteen mijn eigen roots (het beste ervan) naar boven haalt. Vergeet niet dat ik 's ochtends echt meestal wakker word met muziek in mn hoofd. Het is als een soundtrack voor mij. Met een gevoel daarbij dat diep wortelt in de afgelopen tig jaar.

Dat is met geen sterren te waarderen. Bovendien vind ik het zelf allerminst mat of ideeënloos. Het is gewoon weer een lijf-album voor mij. Zoals Object 47 mij in een prachtig 2008 begeleidde door mooie tijden.

Can't wait for 78...uhhh 2011. Deze band blijft mij trouw !

Enneh, nu zit Red Barked Tree, het laatste nummer, in mijn hoofd. Vooral die door mijmerende electrische gitaar op het eind blijft weer heerlijk hangen. Wát een sfeer weer...

NB. Ik bedoelde in een eerder schrijven natuurlijk niet Send 3, maar Read & Burn 3. Met de groene kaft. Pracht cd.

Misschien in NL weer lauw ontvangen, maar lees hier, via een tip bij LastFM dat deze cd daar First Listen: Wire, 'Red Barked Tree' : NPR ook in zijn geheel te luisteren is. En daaronder deze reacties :

Jami Powell (JamiKY) wrote:

Just heard the track "Moreover" on my commute home. THANK YOU! It's just what I needed after a crazy-long week. That song is stellar - crunchy yet melodic - and I can't wait to get this album. Thanks again!

vrijdag 7 januari 2011 19:34:36

Recommend (0)



David Evans (Evad)

David Evans (Evad) wrote:

Please correct me if I am off-base but to me this sounds great! They have got pummeling, swaggering might but also lightnight precision and beautiful melodies. I think that the long song morover, which I did not find to drag at all, by the way could have ended (last minute or so) in the same way it started. I was primed for that like Television's Marqui Moon resolved into that great riff to end it all off. Still better than 99.9999 percent of anything I hear these days! Fantastic! Give it a listen, then go buy it. That is my plan.

donderdag 6 januari 2011 0:47:13

Recommend (3)


David Hayes (Bhoyo)

David Hayes (Bhoyo) wrote:

Oh yes! Bracing, challenging and adventurous. A little smoother than those early, legendary, recordings, but no less essential.

dinsdag 4 januari 2011 13:06:44

Recommend (3)



eric scoles (escoles)

eric scoles (escoles) wrote:

sounds a bit like 154.

maandag 3 januari 2011 21:11:05

Recommend (2)

Coen,

Het moet fijn zijn als je helden je zo blijven verrukken. Het is inderdaad zo dat ze beter en creatiever zijn dan menig indiepopbandje van nu.
Leuk ook dat je This heat (geniaal) en Tuxedomoon (prachtig) noemt,mn deze eerste band heeft 2 weergaloze klassiekers uitgebracht.
Zoals je in mijn top 10 kan zien liggen mijn wortels in eind jaren 80 begin jaren 90 de amerikaanse underground en de betere noise. Al deze helden hebben de mosterd bij Wire, this heat, television etc gehaald. Helaas speelt geen van mijn favorieten nog enige rol van betekenis in de hedendaagse muziek.
Daarom nogmaals heel fijn deat je helden je nog steeds zoveel plezier geven!

Van Wire kende ik voordat ik aan 'Red Barked Tree' begon enkel de eerste drie platen. Dat zijn essentiële platen, wordt mij wel eens toevertrouwd. Er zijn mijns inziens niet veel van dit soort bands die maar liefst drie essentiële platen kunnen voorleggen. Wipers, The Fall, meer kan ik voorlopig niet bedenken (ik ken er dan ook niet veel van). Met die drie platen in het achterhoofd ben ik dus aan deze plaat begonnen. 'Red Barked Tree' is een fijne plaat, maar ik mis een scherp randje, hetgeen je op '154', 'Chairs Missing' en 'Pink Flag' wel hebt. Het klinkt een beetje standaard, vind ik. De meeste nummers dan, want er staan ook enkele verrassende songs op, naar mijn mening, zoals de twee laatste nummers, die toch wat afwijken van de rest. Die folky klinken, zelfs. Dat zint me wel, al zijn die songs misschien net wat te langdradig.

Wire pakt dus toch uit met een degelijke plaat, dat denk ik er van.

3 sterren

Hoewel ik een groot liefhebber ben van de Wire van de jaren 70 en 80 voel ik geen enkele behoefte om dit album eens te beluisteren......Vreemd? Mss wel, maar ik mis er weinig mee als ik de berichten hier zo lees.

Je weet dus letterlijk niet wat je mist. Ik raad je aan om de Amazon.Co.uk reviews te lezen.

Overigens nog even melden dat ik, voor de 2e keer?,mijn bestelde cd + gratis ep alsnog opgestuurd heb gekregen. Alles klinkt veel beter en dieper dan dat wat ik via luisterpaal beluisterde.

RBT voldoet meer en meer. Precies zoals ik dacht en beoordeeld heb. Hier komt geen band meer over heen dit jaar. De perfecte 'plaat' wat mij betreft.

Best of all ol' Wire's. Meer compleet en...niemand klinkt meer dan Wire, dan Wire zelf. Ondanks de vaak uiterst vreemde verwijten dat ze niet meer klinken als bv de eerste 3 Wire albums. Je krijgt nu meer en beter.

Nou toch meer eens beluisterd. Maar het is teleurstellend. Gewoon een matige, matte plaat. Vaak ook te recht toe recht aan. Te weinig eigenzinnig voor Wire-standaarden.

3*

Album sinds enkele weken weer eens op staan.
Een van de betere albums die er dit jaar uitgekomen zijn.
Binnenkort maar eens wat meer in de band gaan verdiepen.

Wat voor Wire een matige plaat is, is voor de 'concurrentie' een hoogtepunt in hun carrière. Beschouw dit album als een debuut (van een band zonder de faam van Wire), en je verlangt meteen naar meer. En meer. En meer.

Had het ook even niet gedraaid (draaide mijn eigengemaakte muziek veel de laatste tijd), maar voldoet belegen zelfs beter.

Geen idee waarom iedereen dit een matige Wire-plaat vindt. Stel dat dit de eerste plaat van de groep was ? Hoe zou ze dan omschreven worden ?

Een album dat doet uitzien naar 154!

Dat is precies wat ik ga doen, mij weer verdiepen in deze band tot ik bij 154 en daarvoor ben beland!

Ik zou bijPink Flag beginnen en dan ophouden bij 154...

Bij 154 ben ik in een ver verleden er mee opgehouden en ben deze hele band daarna vergeten, dus leek het me leuk om de weg terug te bewandelen!

Bad Worn Thing is kippenvel!!

Het album Red Barked Tree uit 2010 is het twaalfde album van Wire en zoals ik uit de reacties hierboven begrijp voor een aantal een wat negatieve verrassing. Het album laat volgens mij goed horen dat Wire na al die jaren nog steeds vernieuwend kon zijn. Het is een mix van punk, rock en elektronische muziek en het blijft altijd toegankelijk.

De 11 nummers van Red Barked Tree geven een gevarieerd geluid. Sommige nummers zijn snel en energiek, terwijl andere rustig en melodieus zijn. Het album begint prettig met Please Take, een nummer met een pakkende melodie. Andere opvallende nummers zijn Adapt, dat een hypnotiserend ritme heeft, Two Minutes en Down to This. Afsluiter en titelnummer Red Barked Tree, is een rustig en melodieus lied. Te horen is dat Wire goed weet hoe ze een nummer moeten opbouwen.

De teksten op het album zijn vaak poëtisch en laten ruimte voor interpretatie. Soms zijn ze direct, soms wat abstracter. De stem van zanger Colin Newman klinkt soms kil en afstandelijk, wat goed past bij de sfeer van de muziek. Het album is dus zeker interessant voor luisteraars die houden van diepere betekenissen in songteksten. Leuk zijn de subtiele elektronische effecten die de muziek verrijken,

Als je houdt van heel simpele, rechttoe rechtaan muziek, dan is dit album misschien niet jouw ding. Wire speelt met verschillende stijlen en sferen, en dat kan soms wat uitdagend zijn. Maar voor wie openstaat voor iets anders, is dit album zeker de moeite waard. Waardering: 3,5

Please Take - 3,5
Now Was - 3
Adapt - 4
Two Minutes - 4
Clay - 3,5
Bad Worn Thing -3
Moreover - 3,5
A Flat Tent - 3,5
Smash - 3,5
Down to This - 4
Red Barked Trees - 3,5