Bryn Christopher - My World (2008)

Soms ontdek je een album die je eigenlijk allang had moeten kennen maar je (destijds) compleet aan je voorbij hebt laten gaan. Dat is het geval bij dit album van Bryn Christopher. Beter laat dan nooit gaat in dit geval zeker op. Deze momenteel 26-jarige Britse singer-songwriter is helaas niet doorgebroken in zijn thuisland en daarbuiten is hij al helemaal niet bekend. Jammer, want wat zo leuk is aan dit album is dat het een authentiek soulalbum betreft, maar het geen album is geworden waarbij forceerd is om die ouderwetse sound neer te zetten, maar het “gewoon” een eigentijdse soulplaat is geworden, met een knipoog naar de tijd van weleer, en eerlijk is eerlijk, dat is hem geweldig goed gelukt!

Deels te danken aan zijn prachtige stem met het nodige rauwe randje. Ook deels te danken aan de geweldige ritmische en gevarieerde composities op dit album. Geen enkel nummer valt buiten de boot en het album biedt van begin tot eind een constante kwaliteit, iets wat af te leiden valt aan de eerste paar seconden van het openingsnummer; je weet gewoon dat dit album hét gaat worden. ‘The Quest’, ‘My kinda woman’ en ‘My world’ zijn echt wereldtracks, maar de rest doet er niet veel voor onder. Ieder nummer is onwijs aanstekelijk en voorzien van zo’n fijn ritme dat stil blijven zitten onmogelijk is.

Ieder nummer had potentie om uit te groeien tot een gigantische hit. Waarom het succes uitbleef is voor mij dan ook een raadsel. Het schijnt dat deze man tevens in het voorprogramma stond van Amy Winehouse op bepaalde tourdata, en ik ben zo positief ingesteld over dit album dat ik haast wil zeggen dat dit album van een soortgelijk kaliber is als 'Back to black', alleen dan toch een tikkeltje minder!