Mr. Big - What If ... (2011)

Die ruzie krijg je met zo'n opmerking sowieso wel. Ken je de band uberhaupt wel?

Geen idee. Misschien hebben gasten die die cd's destijds kochten geen MuMe-account. Voor mijzelf geldt dat ik gewoon niet op de oudere albums gestemd heb. Meteen even goedmaken. Eerst Lean Into It want die heb ik pas nog gedraaid. Straks de andere platen nog ff een keer luisteren.

De nieuwsgierigheid was inmiddels zo hoog dat ik toch maar snel achter dit album aan ben gegaan. Ik weet niet of het aan het verwachtingspatroon ligt maar hij viel toch wat tegen. Nu moet je dat zeker niet te zwaar opnemen want het is zeker geen slecht album. Eigenlijk een best lekker album maar voor mij toch ietsje minder dan de begin jaren '90 albums. I Get the Feeling is dan wel weer top! Het beste nummer wat ik ken van de band. Daar klopt echt alles aan. Ook Undertow is geweldig, ik heb dan weer minder met het gefreak (kijk mama zonder handjes) zoals in Around the World maar goed je kan niet alles hebben. Ik beoordeel het album met een 3,25 en rond het naar boven af alleen al voor I Get the Feeling.

Ik vind dit een fantastisch album. Undertow is echt een heerlijke rocksong, persoonlijk vind ik I Won't Get In My Way een nog beter nummer.
En een kleine noot: volgens mij heet nummer 4 Nobody Left To Blame, in plaat van (zoals ie er nu staat) Nobody Takes the Blame.
Ik heb Mr. Big nog nooit live gezien, dus blij dat dat over een kleine 2,5 week gaat gebeuren. Al veel goeds over Eric Martin, Billy Sheehan en Paul Gilbert gehoord
En de albumhoes is natuurlijk briljant.... What if pigs could fly.....

Bij Mr.Big heb ik me nooit aan de indruk kunnen onttrekken dat het een band was/is (?) die met een vooropgesteld plan in de "markt" is gezet. Mr.Big speelt voornamelijk mainstream (hard) rock. Die een heel breed (Amerikaans) publiek zou aanspreken. En dat is zeker gelukt maar om nou te zeggen dat de band baanbrekende muziek heeft gemaakt?.... En zeker in het licht met uit welke bandleden ze bestaan. En dan met name Billy Sheehan en Paul Gilbert. Beide gitaristen van wereldklasse die hun sporen al verdiend hadden, kiezen met deze band duidelijk voor commercieel succes. Daar is niks mis mee, in beginsel wil je natuurlijk geld verdienen. Maar de band heeft mij dus nooit zoveel gedaan. 13 in een dozijn tracks en obligate (semi) ballads om hits te scoren. Dan luister ik veel liever naar Racer X , Paul Gilbert als soloartiest en Talas, The Winery Dogs en Sons Of Apollo.
En daarom is What If.... een aangename verrassing. het is nog steeds niet baanbrekend maar de songs staan (voor een merendeel) als een huis. Tel daarbij de krachtige gitaarsound van Hr. Gilbert bij op en je hebt een prima hard rock plaat. Billy is, zoals we hem kennen, aardig op dreef. Met name in de up tempo meezinger Around the World. In het middenstuk is er effe een dip met de nummers 6-7 en 8. Dat zijn zoutloze nummers die me dus niks doen. Gek genoeg voor mij is de beste track van het album de bonus track Unforgiven. Daar komt al het talent van de bandleden goed samen.
Ik raakte zo enthousiast dat ik blindelings de opvolger (The Stories We Could Tell) aanschafte, ook vanwege het feit dat het insinueerde dat het om een tweeluik zou gaan..... kwam ik toch weer van een koude kermis thuis. Op enkele uitzonderingen na, was het weer het "oude vertrouwde" Mr. Big.......