Mr. Big - What If ... (2011)

Was het maar 21 Januari. Ik heb deze mannen nog nooit op een minder nummer kunnen betrappen. Hopelijk wordt dit weer een ouderwetse knaller.

Undertow is alvast een GEWELDIG nummer!!!!!!
Lekkere riffs van Paul Gilbert. Zijn sound doet me weer heel erg aan eddie van halen denken, en daar ben ik heel blij mee!
Laat 21 januari maar komen!
YouTube - MR. BIG - Undertow (Official HD)

Bedankt voor de link. Had hem nog niet gehoord maar klinkt weer geweldig.
Schrok wel van Pat Torpey trouwens, wat is die oud geworden zeg.

Deze is in Japan al uit, en dus ook al te downloaden. Na een keer luisteren vond ik het een erg sterke plaat. Undertow blijft favoriet. Around the World is echt ZIEK! En dan bedoel ik vooral wat Gilbert en Sheehan uit hun instrumenten toveren. Niet normaal hoe snel. En een vette battle ook in het nummer tussen die twee!
Over het geheel genomen een erg lekker album. Mag zich zeker meten met Lean Into It en Bump Ahead. Ik denk dat mijn waardering nog wel gaat stijgen!

Heb hem net binnengehengeld. Mijn kerst kan al niet meer kapot. Zal hem eens een paar keer goed beluisteren.

Wat een topalbum is dit. Sommige platen kakken halverwege enorm in, deze barst bij nummer 7 echter pas goed los. Heerlijk, heerlijk, heerlijk.

Halfje er bij! Waar blijven de andere rockliefhebbers????!!!!!!!!!!!!!!!!

oude bezetting met Gilbert, Sheenan, Torpey en Martin?

zal eens een poging wagen..

Wooow, dit klinkt goed. Raar dat bijna niemand dit kent, hun vorige albums tellen nog geen handvol stemmen. Bijster origineel is dit natuurlijk niet, maar het is puike muziek gemaakt door steengoede muzikanten. ZIjn hun vorige albums ook de moeite waard?

Ja het is in de originele bezetting,

Het zal mij benieuwen, overigens is de hoes wel van een dramatisch niveau...

Stranger in my life is de topper op dit album voor mij, daarbuiten toch ook nog enkele nummers die niet veel toevoegen vind ik. Vooral met de laatste twee nummers heb ik wat problemen.

Luistert best lekker weg.

Goede muzikanten maar compositorisch vind ik het niet bijster sterk. Eigenlijk vind ik dat met al het materiaal van Mr. Big wel zo'n beetje het geval.

Ja, dat is ook een beetje mijn probleem. Instrumentaal dik in orde, maar de composities op zich zijn niet echt creatief of spannend te noemen.

Eerste indruk is erg goed! Ik ben wel een liefhebber van dit soort (in sommige kringen foute) muziek. Dhr. Gilbert hoor wat mij betreft in het rijtje beste gitaristen en als je de stem van Eric Martin niet kunt waarderen dan is wellicht een bezoekje aan de plaatselijke hoorspecialist geen overbodige luxe. Maar goed een team vol vedetten wordt vaak geen kampioen, maar ik vind dat Mr. Big hier toch wel een sterk staaltje rockmuziek aan de dag legt.

Enig kritiekpuntje is wellicht het niveau van de lyrics, dat dit geen poëzie van de bovenste plank is kan ik beamen, maar dat hoort eigenlijk ook wel bij dit genre, toch? Men koopt dit plaatje toch vooral om dit kneiterhard aan te kunnen zetten zodat alle stress en ellende (voor zover je die hebt) even worden vermorzeld?

Ik draai hem nog rustig een paar keer voordat ik beoordeel, maar kan wel al mededelen dat óók bij mij Undertow tot de favorieten behoort; net zoals Once upon a time.

De plaat gaat sterk van start, met 'Undertow'. Ook 'Stranger In My Life' klinkt op het eerste gehoor zeker niet mis. Het tweede deel van de plaat vind ik dan weer een pak minder. 'All The Way Up' vind ik echt een dreinerig nummer. Maar dit plaatje staat wel garant voor luisterplezier hoor, 't zijn inderdaad goeie muzikanten die je hoort spelen.

Degelijke hardrockplaat, zoals er zoveel bestaan. Niet speciaal op zich dus, maar wel gewoon leuk. In het eerste deel van de plaat staan enkele erg aanstekelijke songs, zoals ‘Undertow’, maar ik vind dat de plaat meer en meer verwaterd naarmate het einde nadert. De zanger komt over zoals een zanger van een hardrockband dat hoort te doen, krachtig zingend met af en toe een uithaal. Daar heb ik persoonlijk niet zo veel mee, en laten we eerlijk wezen, een Ronnie James Dio is het niet. De gitaarsolo’s vallen zeker te pruimen, een goed uitgevoerde gitaarsolo klinkt altijd wel lekker, maar verrassen doen de leden van Mr. Big niet. Zeker in het mindere tweede deel van het album klinkt alles erg standaard en binnen de lijntjes. Daar heb ik op zich geen probleem mee, op voorwaarde dat wat ik hoor me sowieso erg kan boeien. Maar dat weet Mr. Big helaas niet voor mekaar te krijgen.

2,5 sterren

Heerlijke plaat weer. Ik vind Mr.Big met Paul Gilbert behoorlijk sterker dan met Richie Kotzen, wat ook geen prutser is, maar de nummers zijn dan wat anders, moderner misschien wat me minder aanspreekt. Je hoort het er aan af dat ze veel plezier hebben gehad in het maken van deze plaat, ze hebben hem min of meer live ingespeeld in de studio (zie de DVD die bij de cd zit). Die dvd is best geinig om een keer te kijken, lijken me prima gasten ook.

Ja hoor, ik ben blij met deze plaat en draai hem momenteel dagelijks. Natuurlijk is het nu niet meer hip oid maar dat zal me worst wezen, kwaliteit is het wel......super muzikanten!

What if...we gewoon teruggaan in de tijd waarin we ongecompliceerde hardrock maakte en de teksten niet zo terzake deden. Fikse snelle solo's er tussen plaatsen, voorzien van degelijke zang en ook de oude vertrouwde ballad niet vergeten...What if...mensen ons nog steeds niet vergeten zijn na die grote coverhit van Cat Stevens Wild World.....What if...als we een varken met vleugels op de hoes zouden zetten...What if...als er wel leuke nummers op staan, maar ook een paar fikse skipbeurten. Leuke retromomenten, die ook een Whitesnake anno 2011 weet te bieden, maar nee dank je, een heel album hoeft dat voor mij niet.

Ik was nooit zo'n Mr. Big fan op de één of andere manier maar met dit album is het goed raak! Dit is met afstand hun beste album vind ik. Vanaf opener Undertow (hallo Van Halen!!), via Stranger in my life en All the way up tot en met afsluiter I get the feeling zit ik te genieten
Natuurlijk is het allemaal meerdere malen eerder gedaan maar zelden met zo'n plezier en enthousiasme. Het klinkt ook allemaal erg 'live' moet ik zeggen. Volgens mij is er weinig tot niks met overdubs gewerkt. Gilbert speelt heerlijk gitaar en ook Sheehan bromt er weer ouderwets op los met z'n basgitaar. Zelfs de stemvervormer (ben ik normaal nooit zo'n fan van) in Nobody takes the blame kon ik na een paar luisterbeurten prima waarderen.

Je kan goed horen dat Kevin Shirley de plaat heeft geproduceerd, hij klinkt vrijwel hetzelfde als de laatste 2 Maiden platen....geeft niets ik mag het wel, lekker droog geluid zonder toeters en bellen.

Blijft een heerlijke plaat dit, ik draai hem nog regelmatig. Ook genoten van hun live cd/dvd (Back to Budokan)...zeker de moeite waard.

Kijk, daar heb ik wat aan, thanks!

Die bandnaam in combinatie met de albumhoes

Wil je geloven dat het mij nog niet eens was opgevallen....hoe duidelijker wil je het hebben...grote letters BIG en een big eronder....toch maar eens naar EyeWish voor zo'n stoere Barry Hay bril.

ik vindt van hun eerste albums dat sommige nummers inkakken. dit album is gewoon heel prettig om naar te luisteren en verveelt eigenlijk nooit. vooral de solo's vindt ik fantastisch.5.

Deze heb ik volledig gemist. Over het hoofd gezien. Niet opgemerkt. Gelukkig ben ik in de tussentijd niet onder de tram gekomen en kan ik met een gerust hart aan een inhaalslagje beginnen. Hoewel de coverart niet echt uitnodigt, is het beslist geen goedkoop afraffelwerkje om de Budokantoestanden mee warm te houden. Hits a la To Be With You en Wild World zijn er niet vanaf komen waaien, maar dat was voor mij toch al van weinig waarde. Nee, ik word wakker van die swingende riff in Undertow bijvoorbeeld. En van de catchy zanglijntjes van de immer uitstekend zingende Eric Martin.

Stilistisch gezien verrast What If.. natuurlijk nergens. Wel biedt het een handvol sterke melodieuze hardrocksongs met kop en staart die het goed doen in de auto of tijdens de afwas ofzo. En met gasten als Paul Gilbert en Billy Sheehan in de band weet je dat ondanks de bekende cliché's er af en toe lekker ook op los gescheurd wordt zonder acht te slaan op heerstende modegrilletjes.

Ook lekker is de productie. Die is sober en direct. Terwijl het natuurlijk reteverleidelijk is om hier een stadiongeluid met echo's tot aan de maan aan op te hangen. What if... is een lekker plaatje om de zomer mee door te geraken.

Beter laat dan nooit Edwynn moet je maar denken!
Hun nieuwe komt er trouwens ook aan binnenkort...het is maar dat je het weet

Met dit soort geforceerd in elkaar geknutselde 'superbands' of 'conceptbands' or whatsowever heb ik dus helemaal niets. Het is niet echt een bandje. Het is totaal geen rock 'n roll. Een sterrenwaardering laat ik maar achterwege anders krijg ik nog ruzie.

Niet echt een bandje? Geen rock n roll? Heb je de plaat wel gehoord of zaten er nog buizen in je oren?

Ewynn of iemand anders, hoe komt het dat dit album relatief zo veel stemmen heeft. Net zo veel stemmen als het hitalbum en 3 keer zoveel dan Bump Ahead die beide toch vele malen meer hebben verkocht (zeker in Nederland).

Dit album ken ik dan weer niet maar maakt me wel nieuwsgierig. De twee eerder genoemde heb ik wel in huis.