Verdena - Requiem (2007)

Gisteravond was ik bij het optreden van Verdena in de kleine zaal in Paradiso. In Italië treden ze voor grote uitverkochte zalen op, vanwege de platenverkoop en hun geweldige live shows. Die zetten ze dus ook neer in die kleine zaal: echt fantastisch was het! Alsof je Nirvana op een klein podium tekeer ziet gaan.

Ik heb gelijk 2 albums gekocht, waaronder dit Requiem. Deze plaat rockt en staat vol met originele en soms briljante songs. De sound is een flinke dosis Nirvana, wat White Stripes en Smashing Pumpkins + tegendraadse Italiaanse rock. Fantastisch dus.

Dat is gelijk te horen op de briljante opener Don Calisto. Nirvana op z'n Italiaans. Non Prendere l'Acme, Eugenio is de Pumpkins op z'n Italiaans. Wat een waanzinnig lekker nummer, wat een heerlijke gitaar!
Angie is een lief Italiaans nummer met mooie piano, wat psychedelisch eindigt. Isacco Nucleare klinkt ook zo: rauw met een heavy gitaar. Canos heeft een Spaanse basis en (dus) gitaar.

Il Gulliver duurt bijna 12 minuten en is fascinerend goed. Verschillende stijlen mengen zich, hard en zacht, rauw en mooi: zo krijg je toch een spannend nummer, wat ondanks z'n lengte niet verveeld. Zeker niet met zo'n drum- en gitaarfinale. Muori Delay klinkt als een heerlijk White Stripes nummer: wat een power! Trovami un modo semplice per uscirne is wat rustiger, maar ook een fraaie song.
Il Caos Strisciante is ook een heerlijke chaos: fantastische hardrock! Sotto Prescrizione del dott. Huxley is het broertje van Il Gulliver en duurt ruim 12 minuten. Is iets rustiger, maar ook zeer vermakelijk.

De beste (hard-)rock muziek komt niet alleen uit the USA of the UK. Verdena is wereldtop, wat je kan horen op dit sublieme Requiem.