MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

The Human League - Credo (2011)

mijn stem
2,77 (30)
30 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Wall of Sound

  1. Never Let Me Go (4:54)
  2. Night People (5:30)
  3. Sky (4:54)
  4. Into the Night (3:43)
  5. Egomaniac (3:58)
  6. Single Minded (3:50)
  7. Electric Shock (4:49)
  8. Get Together (3:48)
  9. Privilege (3:36)
  10. Breaking the Chains (4:40)
  11. When the Stars Start to Shine (3:48)
totale tijdsduur: 47:30
zoeken in:
avatar
Villa en Mylo hebben Night People al geremixed, beide zullen ze op de single staan. Ben verder wel benieuwd hiernaar, blijft toch een prominente band uit de jaren '80

avatar van bart1989
2,0
ik ben stiekem benieuwd maar ik vrees dat dit niks gaat worden
the eighties komen nooit meer trug..

avatar van hidalgo
zeer goed album klinkt super
grtz hidalgo

avatar
bart1989 schreef:
ik ben stiekem benieuwd maar ik vrees dat dit niks gaat worden
the eighties komen nooit meer trug..


Knap van je dat je dit in januari al weet en gelijk een beoordeling van 2 sterren erbij kunt zetten.

avatar van herman
Geen valse beschuldigingen doen, hij heeft die stem 14 maart pas gegeven.

avatar van Thuurke
Dit zijn inderdaad niet de jaren tachtig en waar Duran Duran met All You Need Is Now er wel in slaagt om met hun laatst cd helemaal terug te gaan naar hun jaren 80 roots, lukt dit bij The Human League niet. De muziek klinkt gedateerd en teveel electrodisco, een muziekstroming die helemaal is afgeschreven. Daarnaast zijn die mooie meisjes van 30 jaar geleden ook aanzienlijk erop achteruit gegaan en mede omdat de band al weer een groot aantal jaren in het Engelse schnabbelcircuit zit, vrees ik ook dat het met deze plaat helemaal niks gaat worden.

avatar
'k heb er spijt van dat ik 'm gekocht heb.....

avatar
3,0
Een CD die je meermaals moet horen vooraleer er echt in te komen. De mix van de oude 80s formule en nieuwe electro-geluidjes is eventjes wennen. Op sommige nummers lukt het hen wonderwel bvb electric shock, sky, privilege en met andere nummers gaan ze de mist in zoals bvb single minded en breaking the chains. Klinkt niet altijd even goed en is een niveau onder het album van Alphaville vorig jaar.

avatar
3,0
bart1989 schreef:
the eighties komen nooit meer trug..


Dat denk je... moet je maar 's de CD van Mirrors, "Lights and Offerings" beluisteren...

avatar van Castle
1,5
Het is dat Electric Shock en Privilege het nog een 1,5* brengt, voor de rest is het een album met zware bloedarmoede.
De opener Never Let me Go is te triest voor woorden, krampachtig poging tot modern klinken. Het had al beter geklonken als en normale zang zonder trucen gebruikt werden. Night People is het dieptepunt : afgrijzelijke samples... Jammer

avatar van WesleyX16
3,5
Ik vind het een echte Human League album. Het haalt niet het niveau van de eerste 4. Maar toch vind ik de songs goed in elkaar zitten.

Mijn favoriete songs zijn Night People, Privilege en Breaking The Chains.

avatar
dVTB
Ik heb toch echt wel slechtere muziek gehoord dan de muziek op dit album. Als het een nieuw, obscuur bandje was dat hiermee debuteerde, waren de reacties vast stukken positiever geweest. Maar het is een typische 80s band en dat gegeven wordt dan tegen ze gebruikt.

Niet elk nummer is even sterk, maar er staan toch zeker een paar prima nummers tussen.

avatar van dazzler
2,0
CREDO 2011

Toen ik de eerste single van dit album in preview hoorde liep ik gillend de kamer uit.
Night People bleek niet meer dan een pijnlijke dreun. Weg waren de hoge verwachtingen.

Ik beluister dit album dus met enige vooringenomenheid. Mijn kleine teen
fluistert me namelijk in dat Credo wel eens ongelooflijk zwak zou kunnen zijn.

Het album begint met de tweede single Never Let Me Go.
Als bands op een comeback plaat de stemvervormer gaan inzetten,
weet je als luisteraar al gauw hoe laat het is: vijf voor twaalf dus.

Never Let Me Go is een vervelend nummer zelfs en de hitpotentie ontgaat me compleet.

Terug naar Night People, hier in zijn wat minder opdringerige albumversie.
Maar ook nu overheerst de dreun en de stemmen zijn zo dood als een pier.
In het refrein krijgen we toch even een glimp van de kenmerkende vocale blend.

Toch blijft de comeback single Night People een gedrocht.
Slechter dan OMDs comeback misser If You Want It zelfs.

Sky laat een voorzichtig lichtje schijnen over dit dubieuze album.
Hier wordt de song wel gedragen door Phil Oakey, maar geen topper.

Into the Night dringt zich op, maar rijdt zich weer vast in een saaie dreun.
Het mag duidelijk zijn dat niet alle songwriters uit de hoogtijdagen present zijn.
Matige tot zwakke composities kenmerkten ook al eerdere comeback pogingen.

Egomaniac gaat verder waar Into the Night eindigde.
Phil Oakey zoekt de bariton weer op, zijn twee vriendinnen blijven op de achtergrond.
Ik heb toch de indruk dat de stemmen van Susanne en Johanne wat meer versleten zijn.

The Human League profileerde zich na Hysteria (1984) steeds nadrukkelijker als trio.
En de samenzang werd hun handelsmerk, maar komt op Credo beduidend minder uit de verf.
De outro van Egomaniac behoort tot de schaarse hoogtepuntjes van de plaat.

Single Minded start beloftevol, maar hinkt op twee benen.
Dat van de donkere Human League song en dat van de lichtvoetige pophit.
Het refreintje knipoogt naar de hitparade, maar maakt al bij al niet zo veel indruk.

Electric Shock durft de inmiddels platgetreden paden verlaten.
Maar de gimmick van de semi-live opgenomen clubtrack doet te veel denken
aan Bjorks There's More to Life Than This. Toch één van de betere nummers hier.

En dan is daar plots Get Together, gewoon een goed nummer dus.
De dreun ruimt dit keer plaats voor een volwaardig synthpop arrangement.
Het refrein mist dat beetje extra om er lekker hitparade voer van te maken.

Maar de vreugde is van korte duur want Privilege is de zoveelste uitschuiver.
Je hoort dat The Human League hier probeert terug te keren naar hun oergeluid.
Maar enkel de verpakking kan echt bekoren: compositorisch een lege doos.

Credo van The Human League is een confronterend voorbeeld van willen maar niet kunnen.
Het beste kruit werd verschoten in de periode 1981-1984. Op Crash (1986) werkte de groep
niet toevallig met externe songwriters wat hen met Human een laatste klassieker opleverde.

De sublieme radiohit Tell Me When uit 1994 was een aangename verrassing,
maar daarna ging het van kwaad naar erger. De compositorische kruisbestuiving
tussen Phil Oakey en de bandleden zorgde in hun succesperiode voor vuurwerk.

Als op Credo het heilige vuur nog even smeult, is het op songs als Breaking the Chains
die eigenlijk de oude succesformule nog eens heel dunnetjes overdoen. Geen slechte track.

Het draakje When the Stars Start to Shine gaat warempel lichtjes de musical tour op.
2 sterren voor dit teleurstellende Credo. Ik geloof niet langer in Het Humanistisch Verbond.

avatar van WesleyX16
3,5
dazzler schreef:

Credo van The Human League is een confronterend voorbeeld van willen maar niet kunnen.
Het beste kruit werd verschoten in de periode 1981-1984. Op Crash (1986) werkte de groep
niet toevallig met externe songwriters wat hen met Human een laatste klassieker opleverde.


Je bedoelt zeker 1979-1984. Want Travelogue is mijn favoriete album van the Human League.
Maar zo bedroevend is het album toch niet?!

En... eh... ik heb Night People en Privilege als... eh... beste nummers van dit album gekozen...

avatar van deric raven
Travelogue is inderdaad een goed album.

avatar van dazzler
2,0
Ik bedoelde wel degelijk 1981-1984, want met de periode 1978-1980
heeft de latere line-up natuurlijk weinig te maken. Maar ik had me verwacht
aan jullie opmerking, toch wilde ik die nuance liever niet leggen in de bespreking.

Want nogmaals, de huidige Human League staat mijlenver van de eerste editie.

Over Night People en Privilige. Privilige heeft wel een aardig experimenteel geluid,
maar kan me als compositie niet erg boeien. Night People blijf ik een draak vinden.
Ik vind Credo toch een teleurstelling, hoor.

avatar van vigil
2,0
Ik ook, ik heb nog vanuit historisch perspectief een 2,5 gegeven maar een 2,0 zou eigenlijk logischer zijn.

avatar van osmauin
5,0
1 nummer geluisterd is geen muziek meer

avatar
1,0
Dit album is 1 grote, bittere teleurstelling. Helaas.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:34 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.