Count Bass D - Dwight Spitz (2002)

"Real music's gonna last, all that other bullshit is here today and gone tomorrow"

Die sample gebruikt Blackhead ook op Music by Cavelight. Blijkbaar ooit gezegd door Dizzy Gillespie. Het laatste stuk van die quote ("but jazz was, is, and always will be") hebben ze er beide maar afgelaten .

Wel een lekkere plaat dit. Het fragmentarische werkt bij mij wat beter dan bij bijvoorbeeld Madvillain. Toegankelijker dit maar boven maar één track met MF Doom. En met mate kan ik hem wel waarderen.

De kwaliteit die Count Bass D laat horen doet niet veel onder voor de productionele huzarenstukjes die J Dilla of Madlib hebben laten horen in de loop der jaren. Toch is hij erg onbekend en kennen de meesten hem eerder van het door hem geproduceerde "Potholderz", wat meteen de beste track was op "MM..FOOD" van zijn goede vriend MF DOOM (die hier ook 2 keer meerapt).

Count Bass D is zowel producer, DJ als MC. Maar dit is duidelijk een producersalbum... waarop ook wel wat gerapt wordt (zonder oneerbiedig te zijn over Count Bass D als MC). Het hele album is zeer fragmentarisch, waardoor het een enorme vaart bezit. De producties zijn erg gevarieerd maar hebben één grote gemene deler: alles heeft een smooth en melige sound. Omwille van de fragmentariteit, de vaagheid en de enorme sample-variëteit doet "Dwight Spitz" wat denken aan Madvillainy of de albums van Quasimoto met het grote verschil dat hier steeds dat extra melige, zoete randje aan is. Dan bedoel ik niet een slap R&B-refreintje of goedkope synthesizers. Neen kwaliteitsvolle meligheid, met liefde geschapen melodieuziteit, sfeervolle muzikaliteit,... Count Bass D speelt veel instrumenten zelf, dus niet alles is gesampled. Hij toont zich dus meester in zowel het crate-diggen en het knip-en-plakwerk van een hiphop-producer als in het zelf musiceren en begeleiden.

Count Bass D heeft veel talent en dat straalt af op "Dwight Spitz". Zijn producties zijn "af" en klinken gewoonweg erg leuk en doordat de meeste nummers minder dan 2 minuten duren grijp je snel naar de repeatknop en raak je snel verslaafd aan de zoete hemelse geluiden. Als MC doet Count Bass D het niet slechter dan bv. Madlib. Hij is niet echt prominent hoorbaar, waardoor de aandacht voor zijn productie-talent niet verslapt, maar heeft een aangename doch niet alledaagse flow, een diepe baritonstem en bij wijlen sterke rhymes.

4,5* voor dit prachtige album, dat overladen is met gewoon dope geluidjes van allerlei aard (buitenaardse bliepjes, zwoele pianotonen, stijlvolle trombones, voice samples, ...) van dit minder bekend meliger klinkend doch vergelijkbaar type hiphopartiest als undergroundking Madlib.