Jeffrey Foucault - Cold Satellite (2010)
mijn stem
9 stemmen
Verenigde Staten
Roots / Rock
Uitgebracht in eigen beheer
-
Deserter's Information Center (4:38)
-
Cold Satellite (4:01)
-
Nothing I Wouldn't Do (Except Stay) (3:55)
-
Voices Talking (3:15)
-
Geese Fly By (7:30)
-
Twice I Left Her (4:57)
-
Standing Ovation (4:55)
-
Call Off the Dogs (3:35)
-
Late Season [Reprise] (1:04)
-
There I Go (3:50)
-
Late Season (5:57)
-
In Our Own Country (3:49)
0
geplaatst: 18 februari 2011, 19:11 uur
En weer zet Jeffrey Foucault een dijk van een album neer.
Deze man met zijn melancholieke, ietwat droeve maar karaktervolle stem, die met het verstrijken der jaren intenser en dieper is geworden, is onderhand uitgegroeid tot een van mijn meest favoriete artiesten.
Ballads of uptempo nummers, geworteld in blues, rock, folk of country het maakt niet uit.
De teksten, geschreven door dichteres Lisa Olstein, zet hij eerst naar zijn hand en vervolgens naar zijn stem om er uiteindelijk schitterende songs van te maken.
Waren zijn vorige albums nog een beetje folkie, op Cold Satellite neigt hij eerder richting een voorzichtig rock getint geluid. Het tempo is overwegend laid back. Persoonlijk vind ik dat geen slechte keuze. Het maakt zijn oevre alleen maar interessanter.
Dan zijn de muzikanten die hun medewerking aan dit album hebben verleend ook nog eens fantastisch. Alex Mccullough’s pedal steel en David Goodrich’ elektrische gitaar springen nog het meest in het oor. Sommige riffs doen denken aan het beste wat Keith Richards ooit heeft bedacht.
Dit album is meer dan uitstekend. Warm en met alle artistieke intenties van dien.
Deze Americana artiest verdiend veel meer dan waardering van een paar liefhebbers.
Ik verhoog naar 5*
Deze man met zijn melancholieke, ietwat droeve maar karaktervolle stem, die met het verstrijken der jaren intenser en dieper is geworden, is onderhand uitgegroeid tot een van mijn meest favoriete artiesten.
Ballads of uptempo nummers, geworteld in blues, rock, folk of country het maakt niet uit.
De teksten, geschreven door dichteres Lisa Olstein, zet hij eerst naar zijn hand en vervolgens naar zijn stem om er uiteindelijk schitterende songs van te maken.
Waren zijn vorige albums nog een beetje folkie, op Cold Satellite neigt hij eerder richting een voorzichtig rock getint geluid. Het tempo is overwegend laid back. Persoonlijk vind ik dat geen slechte keuze. Het maakt zijn oevre alleen maar interessanter.
Dan zijn de muzikanten die hun medewerking aan dit album hebben verleend ook nog eens fantastisch. Alex Mccullough’s pedal steel en David Goodrich’ elektrische gitaar springen nog het meest in het oor. Sommige riffs doen denken aan het beste wat Keith Richards ooit heeft bedacht.
Dit album is meer dan uitstekend. Warm en met alle artistieke intenties van dien.
Deze Americana artiest verdiend veel meer dan waardering van een paar liefhebbers.
Ik verhoog naar 5*
0
Hendrik68
geplaatst: 29 januari 2012, 20:06 uur
Kan weinig aan het betoog van Heicro toevoegen. Deze man verdient inderdaad veel meer aandacht, zoals Israel Nash Gripka vorig jaar bijvoorbeeld wel kreeg, volkomen terecht trouwens. Foucault heeft een prachtige stem en de begeleiding en productie doen de rest, wat een geluid. Hij speelt overigens op 2 februari in Spijkerboor niet ver van mij vandaan, maar helaas kan ik weer eens niet. Narigheid allemaal, dan doen we het maar met deze CD die je al na 1luisterbeurt grijpt en niet meer loslaat.
0
geplaatst: 8 februari 2013, 23:44 uur
Mooi roots album met een heerlijke laid back stem van deze Jeffrey Foucault. Hij beheerst de verschillende gitaren (is hij eigenlijk wel de gitarist?) op dit album. Mooie diepzinnige liedjes die aanspreken en voor de nodige afwisseling zorgen. Prima verteerbaar.
* denotes required fields.
* denotes required fields.