The Beach Boys - Love You (1977)

Verre van slecht, maar ook heel ver verwijderd van een goed album.
Opzich klinkt die nieuwe sound wel en gaan ze prima mee met de tijd.
Het jammere is alleen dat het simpele songs zijn, netzoals op 15 Big Ones.
Het klinkt vaak zelfs een beetje zoals de songs klonken op de eerste platen, ja.. zo simpel en soms wat hersenloos...
Auto's, Meiden, Feesten.. daar gaat het vrijwel de hele tijd over en uiteraard disco...

Je hoort toch wel dat de jaartjes hier al wat gaan tellen en dat de stemmen minder hoog zijn en soms zelfs wat rauwer..

Ik heb echt geen idee hoe lang deze plaat in mijn kast staat. Een voorzichtige schatting zegt 1980. Een tweede voorzichtige schatting is, dat ik de plaat voor de tweede keer draaide deze week sinds de aanschaf. De reden is de documentaire die de publieke omroep uitzond over Brian Wilson. Daardoor wilde ik '15 Big Ones' opzetten, maar die bleek ik helemaal niet te hebben. Wel deze.

The Beach Boys zijn voor mij met name de band van de stroom hits uit de jaren 60 en iets minder daarna nog begin jaren 70. De LPs daar was ik veel te jong voor en tegen de tijd dat ik daar wel geld voor had, was de band heel erg over het hoogtepunt heen. Dat is op Love You goed te horen. De aanzet tot goede nummers is er een aantal maak, maar het briljante, de vonk ontbreekt te enen male. Brian Wilson had het niet meer op dat moment, om bekende redenen, en de rest van de band is als alles gezegd is het vehikel voor Brian. Dat is te horen. Aardig maar niet meer dan een marginale plaat in het oeuvre.