40 Nederpop Klassiekers (2002)

Leuke verzamelaar met voornamelijk Engelstalige nederpop. Ik ben groot voorstander van pop in je moerstaal, maar vind deze dubbel-cd toch prima aan te horen.

Favorieten: "Wasted Words", "Standing and Staring", "Ben Ik Te Min", "Window Of My Eyes", "Spooky's Day Off", "Travelling in the USA", "Down South", "Peace Planet", "Pittsburgh In The Train", "Jimmy", "Kayuta Hill", "Come On", "Over de Muur", "Rosalyn", "Blauw" en "We Beginnen Pas"...

Fijn!

Opvallend of niet, er doen geen oud-songfestival nummers op mee. Misschien omdat dit dan meer een Nederrock dan een Nederpop plaat is geworden. En wellicht ook omdat er al allerhande songfestival overzichten ook verkrijgbaar zijn.

Waar het mij vooral om gaat is, dat we als land bepaald niet bescheiden hoeven te zijn als het gaat over schrijven van goede songs. Nummers die eigenlijk internationale hits hadden moeten worden maar waarbij dat bij de meesten nooit is gelukt. Dit is daarvan een prima overzicht.

Dan heb je natuurlijk de overbekende klassiekers. Maar het staat ook vol met nummers die nooit meer voorbij komen of die zelfs ik dan nog nooit heb gehoord, zoals de track van Machine, Ik ben sowieso verguld met de laatste 10 tracks van cd 1. De eerste 10 doen er nauwelijks voor onder, maar net even iets meer pop. Wang dang doodle van Livin' Blues is een favoriet.

De 2e cd is voor mij 'geseneden koek' en herbergt overbekende, inderdaad, klassiekers.
En dan ontbreekt er toch ook nogal wat als je er over gaat nadenken. In ieder geval nummers van Shocking Blue, Focus, Brainbox, Cuby and the Blizzards, The Cats, de Tee Set. Little Green Bag van de George Baker Selection. Ik had een ander nummer genomen van de Golden Earring.

Het zal met rechten te maken hebben.
Ik denk dat je een adembenemende nederpop/rock dubbel cd kunt maken over alleen de jaren 1969-1972. In jaren, en dus ook in geluid, liggen de nummers op deze verzamelaar ver uit elkaar. Dat geeft verschillende tijdsbeelden maar is toch alleszins verdienstelijk.

Nou, inderdaad, je zou van het beste van de Nederpop - even uitgaande van gezelschappen die het ook in commercieel opzicht best aardig hebben gedaan, in elk geval in eigen land - een uitstekende compilatiereeks kunnen samenstellen. Deze reeks (en ik link hier uitsluitend naar deel 1 van de vijf 3CD-boxjes) is bij mijn weten de meest uitgebreide die in dat opzicht verschenen is.

Maar deze dubbelaar is ook een heel mooie bloemlezing. Waarbij musician terecht opmerkt dat er veel grote namen en voor de hand liggende nummers ontbreken. Maar waarschijnlijk is dit juist de charme van deze verzamelaar. Venus, Radar love, Hocus Pocus en Paloma blanca hebben we allemaal wel op een of meerdere verzamelabums, en anders wel op de reguliere albums waar ze oorspronkelijk vanaf komen.

Dit album verzamelt juist de minder bekende pareltjes: nummers die vaak - maar niet altijd - wel hits geweest zijn, maar die zich niet in het colectieve geheugen hebben genesteld. Vaak ook eendagsvliegen, maar wat is het leuk om bijvoorbeeld Pittsburgh in the rain, I'm going man I'm going, Wild sensation of She was naked weer eens terug te horen. Allemaal nummers die het waard zijn om voor het nageslacht bewaard te blijven. Vaak ook kleinere hits uit de jaren zeventig, zoals Kayuta hill, Come on, It's gonna be allright en Long hot summer, die je ook niet alle dagen meer hoort. Ik weet het niet zeker, maar volgens mij staan alle nummers er in chronologische volgorde op, waardoor de geluidskwaliteit en de 'sound' geen al te abrupte wendingen ondergaat.

Dat Boudewijn de Groot, Cuby, Q65 en Armand dan weer vertegenwoordigd zijn met hun onvermijdelijke, want al te vaak gecompileerde toppers, is dan weer een beetje jammer. Daar hadden ze wellicht een andere, kleinere hit voor kunnen selecteren. Maar van veel bekendere bands met meer hits is niet altijd voor de grootste knaller gekozen, en dat is dan ook wel weer mooi. En enkele keer is zelfs gekozen voor een albumtrack met hitpotentie, zoals het prachtige L.A. Rendez-vous van Alquin.

Als ik me niet vergis, was dit een uitgave die alleen bij de toenmalige winkels van Van Leest verkrijgbaar was, gekoppeld aan een speciale Nederpop-editie van hun maandblad, onder de noemer 'Hormonen op hol'. Er verscheen ook nog een tweede deel van (zo te zien niet op MuMe), met nog wat minder voor de hand liggende keuzes. Eigenlijk een must-have voor iedere Nederpopfan, maar ik vermoed dat er tegenwoordig, mede vanwege de relatief kleine oplage, moeilijker aan te komen is.

Ik ken er 4,5 sterren aan toe, zowel voor de muziek als voor de selectie van de nummers. Acht favorieten aanvinken is nog een hele toer.

Persoonlijke noot: ik zou nog wel eens een goede verzamelaar met funk, soul en disco van Nederlandse bodem willen zien. Gewoon, met redelijk bekende nummers die ook de hit- en/of tiplijsten hebben gehaald. Daar valt ook nog best een aardige compilatie van te maken, maar ik vrees dat de markt daarvoor te klein is, zeker in het huidige tijdsgewricht. Ik vind dat echt een omissie. Voorbeelden: The Houseband, The Newz, The Free, Casey & the Pressure Group, American Gypsy, Eddy & the Soul Band, Mai Tai, Massada, Daniel Sahuleka etc.