Carole Laure - Alibis (1979)

Ooit in 1985 voor 4 gulden 50 tweedehands gekocht. Kende haar wel (als actrice) maar wist niet dat ze muziek maakte. Je verwacht weinig van zo´n aankoop die eigenlijk voor de hoes ( ) al zijn geld heeft opgebracht.

Wat blijkt dan? Dit is nog best een chanson-waardige plaat; sobere begeleiding met expressief, deels half gesproken teksten met een aantrekkelijke sfeer die iets intiems heeft.
Geen grootse zang, en de composities zijn ook wel een beetje volgens hetzelfde stramien, maar er is bescheidenheid in de ambitie en dat geeft ook charme: geen platgetreden covers of een poging tot concurrentie met de echt grote namen.

Ik heb deze plaat op goed geluk meegenomen voor 1 euro. Ik kende Carole Laure niet, noch als actrice noch als zangeres.
Intussen wat opgezocht op internet. Carole is een Canadese en deze plaat is voor een groot gedeelte geschreven door Lewis Furey. Een klassiek geschoolde muzikant, die een tijdje rock muziek gemaakt heeft, vooral gewaardeerd in de Canadese gay scene, is zich later bezig gaan houden met film muziek en produceren. Hij heeft ook een aantal platen gemaakt met Carole Laure.
Op deze plaat heeft hij heel veel nummers geschreven.
Deze plaat is op zich eigenlijk best wel goed, zowel door de nummers als productie. Er is veel aandacht besteed hieraan en je merkt dat Lewis Furey muzikaal bijzonder geschoold is. Als je de hoes bekijkt heb je het idee dat dit het zoveelste zucht zangeresje is, want er is niks mis met Carole Laure maar dat klopt absoluut niet. Het is een redelijk volwassen album met goede chansons, soms zelfs een beetje Brecht/Weil achtig.
Na dit album is een tijdje wat stiller geweest op muziekgebied, wel nog drie platen samen met Lewis Furey, rond de jaren 90 nog een aantal.
Gezien dit album toch wel benieuwd hoe die klinken, maar dit is een zeer acceptabel album,
Intussen is Carole Laure in de 70 en volgens mij niet meer actief met films of muziek.
Ik zag dat ze in 1978 een film had gemaakt met Gerard Depardieu en Patrick Dewaere (Préparez vos mouchoirs), die bijzonder veel ophef hadden met de film Les Valseuses uit 1974, vergelijkbaar met Turks Fruit in Nederland. Toch een keer kijken of ik die film uit 1978 nog een keer kan bekijken.