Asobi Seksu - Fluorescence (2011)

Als je ziet dat er mensen zijn die al albums hebben gehoord die verschijnen in het nieuwe jaar 2011, en als je dat zelf normaliter ook al hebt gedaan de voorgaande jaren rond deze tijd, dan kan ik natuurlijk niet achterblijven
De keuze is voor mij vooralsnog vrij dun maar de omschrijving van Fluorescence sprak me wel aan dus heeft het de eer gekregen de eerste te zijn.

Van Asobi Seksu had ik nog nooit gehoord, terwijl ze toch al aardig wat albums heeft gemaakt. Ik wist ook niet zo goed wat ik er nu van moest verwachten.
Fluorescence blijkt een soort allegaartje te zijn van ijle, haast Cocteau Twins-achtige, vocalen (noem het dreampop) gemengd met een mengsel van rock, shoegaze en pop.
Een gevaarlijke combinatie omdat het chaotisch kan overkomen en er eenheid kan ontbreken.
Ik moet zeggen dat Seksu er in geslaagd is dit te voorkomen en heeft gezorgd voor een alleraardigst, behoorlijk catchy album die qua opgewektheid niet onderdoet voor bijvoorbeeld een Marina & the Diamonds die ik afgelopen jaar erg graag mocht horen. Seksu is wat steviger en gebruikt wat andere stijlen in haar muziek maar ik kan er net zo vrolijk van worden.

Een meesterwerk is het dan weer niet en ik betwijfel of dit album over een jaar nog regelmatig gedraaid zal worden, maar de verrassingen hoeven de wereld nog niet uit te zijn dus het is even afwachten. Het blijkt in elk geval dat die neurotische drang van mij om niet achter te blijven bij de anderen die al wat van 2011 gesnoept hebben een leuke kennismaking heeft opgeleverd.

Grote verrassing. Huis was een redelijk slecht en slaapverwekkend album en dan krijgen we opeens dit. Pak Lush, Cocteau Twins en Bjork en je hebt ongeveer het geluid Wat Asobi Seksu hier neerzet. Een zeer eigen geluid, vol zelfvertrouwen, waar dat ook bij Citrus nog wel eens twijfelend overkwam.

Mooie Dreampop dus.Een zeer gelaagde, maar natuurlijke productie met veel galm, zweverigheid en wat al niet meer. In het snelle Trance Out gooit de band er zelfs wat Japans tegenaan volgens mij, Leuk nummer ook!
Na het zwakke Hush had ik niet verwacht dat de band met zo'n plaat zou terugslaan, maar ze doen t wel. Mooi om te horen!

Mmmm, hier ga ik effe goed voor zitten alvorens een score uit te delen. Maar, beste aero, Asobi Seksu is de naam van de band, en niet van de zangeres hoor...

Daar was ik al achter gekomen. Krijg je als je er nog nooit van gehoord hebt

Ik heb ze afgelopen jaar ontdekt en ben erg benieuwd wat ze hier van gemaakt hebben. gezien de beschrijvingen hierboven moet dit wel iets moois zijn!

Heerlijk melancholisch album dat het tijdvak van pak en beet 1985-1993 uitgewerkt heeft tot een mooi geheel! Mijn eerste verassing van 2011.

Leuk album weer van Asobi Seksu, maar het ontbreekt wel een beetje aan de echte klasse van Citrus. Neemt niet weg dat dit weer een alleraardigste mix van shoegaze en pop is met een iets elektronischer geluid dan Citrus.

aERo, probeer eens hun album Citrus als deze je bevalt, redelijk vergelijkbaar maar daar ligt het niveau een stukje hoger dan hier.

Over hun vorige plaat schreef ik "En de drums gaan behoorlijk irriteren."

Ze hebben niet echt geluisterd al doet track 6 anders vermoeden.

Gelukkig deze is beter dan de vorige.

Vond de vorige een beetje tegenvallen. Ik vind het een sympathieke band en ik luister graag naar deze vrouwelijke muziek. Want dat is het. Lekker scherp en lief tegelijk.

Onderhoudend plaatje, maar ik vind het net iets te saai om goed te zijn. De zang is af en toe wel leuk, en de nummers klinken wel, maar blijven toch niet echt hangen, en brengen me al helemaal niet in vervoering.

2,5 sterren

Lekker en goed in het gehoor liggend, ik had tot vandaag nog nooit van deze band gehoord, maar dit bevalt mij zeer. Ga naar meer van hun muziek luisteren.

Wel het minste album van Asobi vind ik. Het is ineens wat meer pop dan rock. De instrumentatie overvleugelt de zang die eerder veel meer centraal stond. Het is daardoor minder catchy. Jammer, maar ik maak van mijn 3,5* nu 3*.