Asobi Seksu - Fluorescence (2011)

Als je ziet dat er mensen zijn die al albums hebben gehoord die verschijnen in het nieuwe jaar 2011, en als je dat zelf normaliter ook al hebt gedaan de voorgaande jaren rond deze tijd, dan kan ik natuurlijk niet achterblijven
De keuze is voor mij vooralsnog vrij dun maar de omschrijving van Fluorescence sprak me wel aan dus heeft het de eer gekregen de eerste te zijn.

Van Asobi Seksu had ik nog nooit gehoord, terwijl ze toch al aardig wat albums heeft gemaakt. Ik wist ook niet zo goed wat ik er nu van moest verwachten.
Fluorescence blijkt een soort allegaartje te zijn van ijle, haast Cocteau Twins-achtige, vocalen (noem het dreampop) gemengd met een mengsel van rock, shoegaze en pop.
Een gevaarlijke combinatie omdat het chaotisch kan overkomen en er eenheid kan ontbreken.
Ik moet zeggen dat Seksu er in geslaagd is dit te voorkomen en heeft gezorgd voor een alleraardigst, behoorlijk catchy album die qua opgewektheid niet onderdoet voor bijvoorbeeld een Marina & the Diamonds die ik afgelopen jaar erg graag mocht horen. Seksu is wat steviger en gebruikt wat andere stijlen in haar muziek maar ik kan er net zo vrolijk van worden.

Een meesterwerk is het dan weer niet en ik betwijfel of dit album over een jaar nog regelmatig gedraaid zal worden, maar de verrassingen hoeven de wereld nog niet uit te zijn dus het is even afwachten. Het blijkt in elk geval dat die neurotische drang van mij om niet achter te blijven bij de anderen die al wat van 2011 gesnoept hebben een leuke kennismaking heeft opgeleverd.