Twelfth Night - MMX (2010)

Enig wenkbrauwfronsen ligt op de loer als een band zo'n 25 jaar na zijn korte bestaan een live-dubbelalbum uitbrengt met een sindsdien voor de helft nieuwe line-up, maar goed, Brian Devoil en Clive Mitten zijn althans leden van het eerste uur en Andy Sears ís natuurlijk geen Geoff Mann, maar hij was indertijd vocaal toch een degelijke vervanger. Zoals hierboven opgemerkt, is hij niet op de hele plaat even geweldig bij stem, maar voor iemand van 50 die de progwendingen van een stel twintigers op moet vangen, kan het er grotendeels prima mee door.

Wat bij Twelfth Night met name nog ontbrak was een liveplaat met een fatsoenlijke geluidskwaliteit (dat hebben ze bij de 'definitive edition' van Live and Let Live toch wel wat verkloot met dat husselen). Met name op dat punt slaagt MMX met vlag en wimpel.

Voorts is dit dan een soort best of live, waar vrijwel alle voor de hand liggende nummers op voorbij komen (behalve dan Sequences inderdaad) en ook een aantal wat minder voor de hand liggende. Soms is het resultaat nog beter dan de studioversie, soms iets minder, maar onder de streep is het een puike liveplaat.