0
geplaatst: 4 maart 2008, 23:43 uur
Inderdaad een erg mooi EP-tje dit. Mijns inziens behoort dit tot het beste dat NO ooit gemaakt heeft.
Er hangt een mooie sfeer op dit album, die ik eigenlijk moeilijk kan duiden. Het zal wel iets heel persoonlijks zijn.
De electronica staat op de eerste drie tracks al duidelijk op de voorgrond, maar komt toch geraffineerd en subtiel over. Het is nog niet de disco-bombast die jaren later zou volgen (met die knallende beats en 'woosch'-geluiden en zo).
'Temptation' is een absolute NO-klassieker. Dit is de beste versie wat mij betreft. Mooi lichvoetig, een frisse nieuwe wind na het toch zware 'Movement'. De latere versies (waarvan er een is terug te vinden op 'Substance') zijn m.i. tranentrekkend slecht (te zware beats). Hier is het nog hemels en maar liefst bijna 9 min. lang.
'Hurt' is ook een van mijn favorieten. Het begint met mooie ingetogen electronica en een droevig gestemde baslijn van Hook. Vervolgens wordt het, als de beats inzetten, toch een vrij opzwepend nummer. Het nummer duurt naar mijn smaak echter iets te lang, tikkeltje saai.
'Everything's gone green' is als een voorstudie te beschouwen van '586' van P, C & L en de 12" 'Blue Monday/The Beach'. Uitstekend nummer trouwens met wederom een mooie typische NO-baslijn van Hook en pompende bliepjes. Naar verluidt heeft het nummer zijn titel te danken aan het feit dat de studio-opnames, die in het prille voorjaar plaatsvonden, zo lang duurden dat de band bij het verlaten van de studio overdonderd was door al het nieuwe, in de natuur ontluikende groen.
'Procession' is een emotioneel geladen en toch ook opzwepend nummer, dat je meteen terugwerpt in de tijd toen de band nog Joy Division heette. Een van de beste NO-nummers ooit....."your heart meets you late at night".
De wonderschone trip wordt afgesloten met 'Mesh' een desolaat nummer met strakke drums, typische JD-synths en veel onderkoelde emotie. Ook dit nummer doet sterk terugdenken aan Joy Division....Mijn favoriet van deze EP.....Ik krijg er de rillingen van!
4,5*
Er hangt een mooie sfeer op dit album, die ik eigenlijk moeilijk kan duiden. Het zal wel iets heel persoonlijks zijn.
De electronica staat op de eerste drie tracks al duidelijk op de voorgrond, maar komt toch geraffineerd en subtiel over. Het is nog niet de disco-bombast die jaren later zou volgen (met die knallende beats en 'woosch'-geluiden en zo).
'Temptation' is een absolute NO-klassieker. Dit is de beste versie wat mij betreft. Mooi lichvoetig, een frisse nieuwe wind na het toch zware 'Movement'. De latere versies (waarvan er een is terug te vinden op 'Substance') zijn m.i. tranentrekkend slecht (te zware beats). Hier is het nog hemels en maar liefst bijna 9 min. lang.
'Hurt' is ook een van mijn favorieten. Het begint met mooie ingetogen electronica en een droevig gestemde baslijn van Hook. Vervolgens wordt het, als de beats inzetten, toch een vrij opzwepend nummer. Het nummer duurt naar mijn smaak echter iets te lang, tikkeltje saai.
'Everything's gone green' is als een voorstudie te beschouwen van '586' van P, C & L en de 12" 'Blue Monday/The Beach'. Uitstekend nummer trouwens met wederom een mooie typische NO-baslijn van Hook en pompende bliepjes. Naar verluidt heeft het nummer zijn titel te danken aan het feit dat de studio-opnames, die in het prille voorjaar plaatsvonden, zo lang duurden dat de band bij het verlaten van de studio overdonderd was door al het nieuwe, in de natuur ontluikende groen.
'Procession' is een emotioneel geladen en toch ook opzwepend nummer, dat je meteen terugwerpt in de tijd toen de band nog Joy Division heette. Een van de beste NO-nummers ooit....."your heart meets you late at night".
De wonderschone trip wordt afgesloten met 'Mesh' een desolaat nummer met strakke drums, typische JD-synths en veel onderkoelde emotie. Ook dit nummer doet sterk terugdenken aan Joy Division....Mijn favoriet van deze EP.....Ik krijg er de rillingen van!
4,5*
0
geplaatst: 3 september 2008, 23:28 uur
Voor wie denkt dat Movement de missing link is tussen New Order en Joy Division ... probeer dit EPtje eens.
Movement heeft iets meer een JD-sound, deze EP lijkt meer een opmaat naar Power Corruption and Lies. Echter met het verschil dat je op deze 1981-1982 nog duidelijk de scherpe, confronterende sound hoort die Joy Division zo speciaal maakte en die New Order per plaat steeds verder van zich afschudde.
Movement heeft iets meer een JD-sound, deze EP lijkt meer een opmaat naar Power Corruption and Lies. Echter met het verschil dat je op deze 1981-1982 nog duidelijk de scherpe, confronterende sound hoort die Joy Division zo speciaal maakte en die New Order per plaat steeds verder van zich afschudde.
* denotes required fields.
* denotes required fields.