Paolo Conte - Appunti Di Viaggio (1982)

Net als voorganger Paris Milonga is dit een klassiek album uit het vroege repertoire van Paolo Conte en qua compositie en arrangementen een stap ten opzichte van zijn voorganger. Naar mijn smaak blijft de productie daar wat bij achter - Paolo Conte zou zijn gebruik van synthesizers pas echt perfectioneren op Paolo Conte (1984) en Aguaplano (1987). Grote hits ontbreken, maar hoogtepunten zijn er volop: vooral Hemmingway, Diavolo Rosso en Nord zijn absolute toppers.

Veel stukken op dit album zouden uitgroeien tot duurzame klassiekers in Paolo Conte's live repertoire; 6 van de 8 werden opnieuw gearrangeerd en in de studio opgenomen voor Best of (1996, Hemmingway) en Reveries (2003, alle andere muv Lo Zio en La Frase). Die opnamen klinken opener en frisser, en hebben een meer Latin-achtige sound. Fraaie herinterpretaties, maar ik zou het originele album zeker ook niet willen missen (4/5).