Fish - Raingods with Zippos™ (1999)

Wie nog nooit naar het Plague of Ghosts gedeelte heeft geluisterd ( of beter gezegd; wie nog nooit het Plague of Ghosts gedeelte heeft ondergaan..) je weet niet wat je mist.

Dat is inderdaad geniaal. Alleen jammer dat de eerste helft wat minder is. Had liever een heel album gezien van de kwaliteit van Plague of Ghosts.

Ik beschouw deze plaat dan ook maar als een ep en heb mijn stem daarop gebaseerd.

Het eerste deel valt erg tegen (daardoor is het tweede deel dan wel weer extra mooi) met zijn 'we zijn de zeven dwergen op weg naar de mijn' ritme in het eerste nummer. Incomplete is niet onaardig, maar tevens een duidelijke poging tot airplay. Het enige nummer dat er wel mag zijn, in mijn ogen dan, is Rites of Passage. Ook vanwege de overgang naar het Plague deel (en die overgang is van zichzelf weer een rite of passage als het ware).

Niets overtreft het Plague deel; prachtig als som en prachtig in zijn delen. Vooral Raingods Dancing ontroert.....
Krijg er altijd een Misplaced Childhood gevoel van, maar dat kan ook komen door het concept gevoel.

Plague of Ghosts.....

Je bedoelt "Tumbledown"?

Alleen al de 30 minuten epic met medewerking van meester Wilson is de aanschaf van deze plaat meer dan waard.

Ook het duet Incomplete is een kippenvel song.

Evenals de voorganger Sunsets on Empires is deze plaat mede tot stand gekomen, dankzij het talent van Steven Wilson.

Boult en Watson spelen alleen op het eerste deel van de plaat mee... Plague of Ghosts is geheel ingespeeld door Steven Wilson (gitaarpartijen).

Dave Stewart/Steve Vantsis/Tony Turrell vormen een goede basis.

Goede plaat van de goede man!

Weer een beetje terug naar symfonische roots. Al kan je dat nog niet gelijk merken bij het begin van het album. De cover van Faithhealer vind ik meesterlijk ook eentje die het live erg goed doet.

Faithhealer rockt inderdaad erg de pan uit... Zeer geslaagd...

Nadat Field of Crows en 13th Star me nogal tegenvielen had ik besloten maar geen solo-albums van Sting meer te kopen. Op basis van de toch erg positieve kritieken hier heb ik vandaag echter voor een zacht prijsje alnog dit album aangeschaft en zowaar, deze valt me eindelijk eens niet direct tegen.

In tegendeel zelfs, na het debuut vind ik deze misschien zelfs wel het beste te pruimen en dan natuurlijk vooral door het tweede deel.

Dat je geen solo-albums meer van Sting wil kopen, ok, prima, maar we hebben het hier wel over Fish !!.
En.... dit album is inderdaad best te pruimen

Ik kan me voorstellen dat mensen niet alle Fish-albums even goed vinden.
Maar echt slecht zijn ze nooit geweest. Alleen de cover-plaat vind ik niet veel soeps.

Verder vind ik elke Fish-plaat goed tot erg goed.

Overigens zijn Tony Turrell en Mark Daghorn (de mannen die meeschreven en speelden aan en op Plague of Ghosts) de leden van de trance-act The Positive Light

The Positive Light is dan weer de band die er verantwoordelijk voor was dat Marillion een remixplaat uitbracht.

Grappig om te zien hoe Marillion en Fish muzikanten en producers uitwisselen. Want Steven Wilson heeft meegeproduceerd op Sunsets on Empire van Fish maar ook Marillion.com van Marillion.

Fijn album van Fish. Ik geef de voorkeur aan zijn lichtelijk aangetaste stem zoals op dit album boven zijn aalgladde stemmetje uit zijn Marillion-periode en vroege solowerk. Helaas zou zijn stem niet veel later nog veel erger aangetast worden, met tot gevolg afschuwelijke live-uitvoeringen van onder andere Plague of Ghosts (Washington 2000), hier op plaat toch een onbetwist hoogtepunt. 3,5* is op zijn plaats voor dit album. Rites of Passage is toch echt een zwakke plek (van bijna 8 minuten) en Tilted Cross ontstijgt de middelmaat niet. De rest is van goed tot zeer goed niveau.

Hier ga je nog veel commentaar op krijgen

Ik vind zijn rauwe doorleefdere stem ook veel prettiger, zoals op Return to Childhood.

Je denkt toch niet dat ik hierop ga reageren, aalglad

Als dat geen reactie was, wat was het dan wel?

Een oprisping

Maar goed als ik aan Fish denk is aalglad wel een leuke woordspeling maar qua stem kan ik dat toch niet plaatsen.

Digging Deep en Raingod's Dancing steken iets boven de rest uit. Incomplete is wel hitgevoelig. Maar het briljante van de plaat heb ik niet gehoord.

3*

De fenomenale Mickey Simmonds heeft wel aan deze plaat meegewerkt, maar interessant niet op het meesterstuk van deze cd (of wellicht in Fish z'n hele carriere).

Het is zo dat het hele eerste deel een beetje bleek af slaat tegen het tweede. Het is daarmee wel de vraag of het niceau van het eerste deel acht laag is of dat het laag lijkt omdat het niveau van het tweede deel gewoon torenhoog is. Immers Plague of Ghosts is misschien wel het beste, of kan zich in ieder geval meten aan het beste wat hij ooit op plaat heeft gezet.

Goed album van Fish . Zoals gezegd is het fenomenale Plague of Ghosts het onbetwiste hoogtepunt hier.
De rest steekt daar wat gewoontjes tegen af . Tilted Cross is een skipper hier. .Faithhealer hakt wel lekker door ,maar nergens wordt helaas het niveau bereikt van de geweldige suite op het eind . Misschien inderdaad wel het beste wat de grote vriendelijke reus ooit op plaat heeft gezet . 4 sterren.

Voor mij redelijk onbegrijpelijk dat hier slechts 85 stemmen staan. Fish heeft gemiddeld zo'n 100 stemmen per studio-album (Vigil niet meegerekend, die zit daar natuurlijk ver boven) maar deze zit daar dan nog weer redelijk ver onder. Dit album zie ik zelf als één van pijlers van Fish zijn discografie. De prijsnummers staan op de 2de helft van het album. Dan heb ik het over de machtige cover Faith Healer, het zeer ontroerende Rites of Passage en de Plague suite. Tenminste 2de helft, qua tijd komen deze drie prachtwerkjes op zo'n 36 minuten uit en dat is dus ongeveer twee derde van de totale speeltijd van dit album. Tel daar nog het heerlijk energieke rockende Mission Statement en de grillige (In de positieve zin van t woord) albumopener bij op en we hebben al bijna een perfect album. Oké ik geef toe Tilted Cross is wat anoniem maar goed we kunnen ook weer niet alles hebben toch?

vigil, wat jij hebt met deze plaat, heb ik met mijn favoriet Fellini Days. Wat heb ik die vaak en veel gedraaid, zeg. En ik ben geloof ik de enige die die plaat goed vind. Ook een erg laag aantal stemmen.

Ik vermoed dat een heleboel mensen niet eens weten dat Fish een solocarrière had.

Van deze plaat vind ik Incomplete erg lief, Faithhealer lekker rockend en Plague of Ghosts erg gaaf, dat stukje met dat drum&bass-loopje is echt geweldig. Ik vind wel dat het laatste stuk het nummer verpest, net zoals White Feather bij Misplaced Childhood.

Wist je dat Tony Turrell en Mark Daghorn ook meewerkten aan die ene remixplaat met Marillion (The Positive Light)?

Nee, dat laatste had ik even niet paraat

Ik denk dat de meeste mensen wel weten dat hij een solo-carrière heeft. Het album Vigil is bij een groot aantal mensen wel bekend, Gentlemen's Excuse Me haalde de Top 40 en staat al jaren (relatief) behoorlijk hoog in de Top 2000. En het gekke is dat de laatste twee albums ook op best veel aandacht kunnen rekenen. Het middenstuk van zijn discografie is minder bekend en daarin is Fellini Days inderdaad al helemaal het ondergeschoven kindje. Ik vind m niet slecht maar t album behoort ook niet tot mijn allergrootste favorieten. Wel is t zo dat als ik m draai (dat komt niet elke week voor zeg maar) ik eigenlijk altijd verrast ben over de kwaliteit er van.

De eerste helft van de CD is wel aardig, maar niet meer dan middelmaat.
Al rockt het nummer "Faithhealer" lekker weg.

De topper van dit album is "Plague of Ghosts". Daar is Fish in topvorm, als in de beginjaren van Marillion.
Alleen al vanwege dit nummer zou dit album meer aandacht mogen krijgen.

Ook op deze plaat valt me weer te meer op wat een fantastische gitarist Robin Boult toch is. Frank Usher ook, maar die speelt hier niet op mee. Ik las ergens dat Fish geen goede gitaristen om zich heen kon verzamelen, maar dat trek ik zeer in twijfel. Ik som even op: Hal Lindes (Dire Straits), Janick Gers (Iron Maiden), Robin Boult, Frank Usher, Steven Wilson (Porcupine Tree), John Wesley, Bruce Watons (Big Country). Allemaal stuk voor stuk erg goede gitaristen, maar ja, anders dan Steven Rothery, al vind ik Rothery nooit eens lekker rocken. Kan me niet voorstellen dat Rothery Faithhealer speelt zoals het op deze plaat staat.

Bij Plague of Ghosts valt weer op hoe goed de samenwerking tussen Steven Wilson en Fish werkt. Dat was al op Sunsets on Empire te horen, maar hier weer. Ik vind Steven Wilson in veel dingen goed, maar niet als leadgitarist. Op Sunsets on Empire waren daar Frank Usher en Robin Boult op Plague of Ghosts is het Wilson in zijn eentje. Maar het is ook niet echt een suite met een hoofdrol voor de gitaar, dus het geeft hier niet zo. De gitaarsolo op Raingod's Dancing (pas nu valt mij de apostrophe op) is wel okay.

Rites Of Passage ,,, Prachtig zeg , kippenvel . Nummer valt gelijk bij de eerste luisterbeurt .