Peter Hammill - The Future Now (1978)
mijn stem
63 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Blue Plate
-
Pushing Thirty (4:21)
-
The Second Hand (3:28)
-
Trappings (3:30)
-
The Mousetrap (Caught In) (4:06)
-
Energy Vampires (2:56)
-
If I Could (4:37)
-
The Future Now (4:11)
-
Still in the Dark (3:39)
-
Mediaeval (3:07)
-
Motorbike in Afrika (3:11)
-
The Cut (4:21)
-
Palinurus (Castaway) (3:48)
-
If I Could [Live at All Souls Unitarian Church, Kansas City] * (4:43)
-
The Mousetrap [Caught In) (Live at All Souls Unitarian Church, Kansas City] * (4:50)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
45:15
(54:48)
0
geplaatst: 13 december 2006, 17:46 uur
Bij het intro van de opener Pushing Thirty moest ik een beetje aan Blur denken. Vreemd? Denk het wel, want het is eerder Bowie-achtig. Maar een sterk begin is het hoe dan ook.
The Second Hand is Hammill zoals ik hem niet eerder gehoord heb: een donkere beat onder dit nummer valt gelijk al op. Wat wel weer heel herkenbaar is de saxofoon die ook hier weer opduikt. Apart nummer.
Trappings is ook niet bepaald een makkelijk toegankelijk nummer: ritmisch zit het nogal opvallend in elkaar. Lichte kost is anders.
The Moustrap (Caught In) opent mooi: Hammill breekbaar met piano-begeleiding. Later komen er synths bij en dat geeft dit nummer een aparte sfeer. Het zijn dit soort nummers die ervoor zorgde dat ik zo geinteresseerd raakte in de man. Prachtig dus!
Energy Vampires is ook weer zo'n spannend tegendraads nummer. Het zit ongelooflijk knap in elkaar en weet me behoorlijk te boeien. Een beetje vreemd, maar wel lekker.
If I Could is ook te vinden op mijn 5* top 10 album The Love Songs. Een nummer waar de pijn van afdruipt. Hammill had het niet makkelijk, zoveel is wel duidelijk op dit nummer.
Titelnummer The Future Now klinkt lekker theatraal en majestueus. Is het dan ook overdone? Absoluut niet! Natuurlijk zet Hammill hier weer een keel op, maar dat ben ik niet anders van hem gewend. Mensen die dit niet trekken zijn al lang en breed afgehaakt.
Still in the Dark is er ook eentje uit de categorie mooi, donker en pittig. Maar voor mij staat dit gelijk aan avontuurlijk en spannend. Hier is de zang overigens beheerst.
Mediaevil biedt vocaal vuurwerk. Dit met name door de backing-vocals die dit nummer eigenlijk dragen. Heel soms moet ik even aan de kunstjes die Queen flikt denken, maar ik denk dat ik daarmee een verkeerde vergelijking maak, dus die mag u snel weer vergeten.
A Motorbike in Africa is een apart nummer zoals ook Current 93 ze wel eens aflevert. Is het een probeersel? Zo komt het op mij wel een beetje over. Skip-momentje.
The Cut is ook weer zo'n vervreemdend nummer. Haast spookachtig te noemen. Hammill-horror dus
Afsluiter Palinurus (Castaway) maakt het album er niet luchtiger op. Het is het einde van een tour-de-force. Maar wel eentje die ik graag onderga en die ik nog vaker hoop te ondergaan in de toekomst.
The Second Hand is Hammill zoals ik hem niet eerder gehoord heb: een donkere beat onder dit nummer valt gelijk al op. Wat wel weer heel herkenbaar is de saxofoon die ook hier weer opduikt. Apart nummer.
Trappings is ook niet bepaald een makkelijk toegankelijk nummer: ritmisch zit het nogal opvallend in elkaar. Lichte kost is anders.
The Moustrap (Caught In) opent mooi: Hammill breekbaar met piano-begeleiding. Later komen er synths bij en dat geeft dit nummer een aparte sfeer. Het zijn dit soort nummers die ervoor zorgde dat ik zo geinteresseerd raakte in de man. Prachtig dus!
Energy Vampires is ook weer zo'n spannend tegendraads nummer. Het zit ongelooflijk knap in elkaar en weet me behoorlijk te boeien. Een beetje vreemd, maar wel lekker.
If I Could is ook te vinden op mijn 5* top 10 album The Love Songs. Een nummer waar de pijn van afdruipt. Hammill had het niet makkelijk, zoveel is wel duidelijk op dit nummer.
Titelnummer The Future Now klinkt lekker theatraal en majestueus. Is het dan ook overdone? Absoluut niet! Natuurlijk zet Hammill hier weer een keel op, maar dat ben ik niet anders van hem gewend. Mensen die dit niet trekken zijn al lang en breed afgehaakt.
Still in the Dark is er ook eentje uit de categorie mooi, donker en pittig. Maar voor mij staat dit gelijk aan avontuurlijk en spannend. Hier is de zang overigens beheerst.
Mediaevil biedt vocaal vuurwerk. Dit met name door de backing-vocals die dit nummer eigenlijk dragen. Heel soms moet ik even aan de kunstjes die Queen flikt denken, maar ik denk dat ik daarmee een verkeerde vergelijking maak, dus die mag u snel weer vergeten.
A Motorbike in Africa is een apart nummer zoals ook Current 93 ze wel eens aflevert. Is het een probeersel? Zo komt het op mij wel een beetje over. Skip-momentje.
The Cut is ook weer zo'n vervreemdend nummer. Haast spookachtig te noemen. Hammill-horror dus
Afsluiter Palinurus (Castaway) maakt het album er niet luchtiger op. Het is het einde van een tour-de-force. Maar wel eentje die ik graag onderga en die ik nog vaker hoop te ondergaan in de toekomst.
* denotes required fields.
* denotes required fields.