Sam Sneed - Street Scholars (2011)

Dit album wordt echt geweldig. Eindelijk komt die dan. Better Reconize en lady Heroin zijn geweldig.

Een nummer van 17 jaar oud op zijn debuutalbum?

Staan vier oude tracks op van zijn nooit verschenen debuut op Death Row, de rest is nieuw.

U Better Recognize is gewoon een track. Hetzelfde voor Lady Heroin

Lek/luister-berichten verwijderd.

Welke?

Uiteraard U Better Recognize; de rest weet ik niet, had het via Wiki vernomen.

Het is wel heel duidelijk hoorbaar welke track ongeveer wanneer is opgenomen. Dat is geen goed teken.

Sinds Death Row is overgenomen door WIDEawake, lijkt de koers die het label vaart ingrijpend veranderd. Er worden niet meer jaarlijks compilatiealbums uitgebracht met nietszeggende remixes en materiaal dat we allang kenden, nee, nu worden langzaam maar zeker alle voorheen onuitgebrachte tracks gereleasd. Eerst werd er onbekend materiaal van onder meer Dr. Dre en Snoop Dogg op de markt geslingerd, vervolgens was het de beurt aan de al wat minder bekende Danny Boy, Crooked I en Kurupt, en uiteindelijk blijven er artiesten over die zelfs veel doorgewinterde hiphopliefhebbers niets zullen zeggen.

Sam Sneed is één van hen. Toch gaat de rapper annex producer al geruime tijd mee. Zo was hij begin jaren negentig betrokken bij de producties van K-Solo, en sloot hij zich vervolgens in de gloriedagen bij Death Row aan. Dit resulteerde in een cameo op Snoops Doggystyle, een vrij meesterlijke G-Funk-samenwerking met Dr. Dre (U Better Recognize (1994)) en productionele bijdrages aan de singles Natural Born Killaz en Keep Their Heids Ringin’. Maar met zijn solocarrière verliep het allemaal minder voorspoedig. Onder de titel Street Scholars maakte hij zijn debuut voor Death Row, maar vanwege alle tumult rond de dood van 2Pac werd dat niet uitgebracht. De hersentumor die vervolgens in 1999 werd geconstateerd zorgde ervoor dat hij een paar jaar amper muziek maakte. Wel nam hij in die jaren nog materiaal op met Dre, G-Unit en Jay-Z, maar tot een nieuwe doorbraak leidde dit niet.

En begin 2011 is daar alsnog Street Scholars. Waar komt dit album nu ineens vandaan? Dat blijft onduidelijk. Het is in elk geval niet de plaat die Sneed in 1995 wilde releasen: van dat project zijn slechts vier tracks overgebleven. De overige elf zijn ergens in de tussentijd opgenomen - het is onduidelijk wanneer. Nogal jammer, aangezien er niet is besloten de tracks op chronologische volgorde te zetten. Daardoor springt de sound vanaf de eerste seconde van modern naar ouderwets, van dirty south naar G-funk, van persoonlijk naar rebellerend en van nietszeggend naar geëngageerd.

En Sam Sneed is absoluut niet in staat deze mengelmoes aan stijlen enigszins te structureren. Als rapper is hij flets, als tekstschrijver matig en als producer komt hij niet verder dan een paar aardige riedeltjes. Maar het grootste euvel is nog wel het gebrek aan enige consistentie. Street Scholars beslaat zoveel verschillende stijlen dat er nergens een moment van rust of comfort aanbreekt. In dat opzicht lijkt het album bijna een metafoor voor Sneeds carrière: ergens, diep verscholen, zit er zeker kwaliteit in, maar het enige wat het publiek daadwerkelijk bereikt zijn onregelmatige en grotendeels onovertuigende flarden daarvan. Om in elk geval een idee te krijgen van hoe fijn Street Scholars had kunnen zijn: de net gereleasde clip van de klassieker Lady Heroin.

Hiphopleeft

Wel lachen eigenlijk dat er zulke oude nummers met nieuwe nummers op 1 album staan. Ik ga het maar proberen. Ik zag hem toevallig met dat optreden van Death Row bij The Source.

I think U better recognize!

De nieuwe nummers zijn echt twee keer niks. Ik had liever het originele onuitgegeven album gekregen. De oude nummers zijn namelijk wel erg goed. Gelukkig eerst beluisterd op spotify! Ik denk niet dat ik dit ooit aankoop.