...And You Will Know Us by the Trail of Dead - Tao of the Dead (2011)

Jeetje, wat een vreselijke hoes weer

Alle hoezen van de cd's van And You Will Know Us By The Trail Of Dead vind ik juist altijd iets mysterieus hebben, de afbeeldingen passen altijd weer perfect bij de muziek. Ook het art work van Tao Of The Dead is weer erg geslaagd, en nodigt je uit om naar het album te gaan luisteren.

Ik ga met Jeroen mee: vreselijk kitscherig gepriegel. Hopelijk is de muziek beter.

Volgens mij ben ik ergens een wat andere versie van de hoes tegengekomen.
De muziek is niet vervelend om naar te luisteren. Hoogtepunt is de afsluiter, een ijzersterk prog- compositie, waarvan je mag dromen dat er nog heel wat volgen dit jaar.

Tja die hoezen....ik vind het wel best. Is bij deze band gaan horen, doordat ze telkens wéér met zo'n hoes op de proppen komen. Stoort me verder niet.
De muziek is wederom uitstekend. Deze band stelt me eigenlijk nooit teleur. Zo na een paar beluisteringen vind ik hem wel minder dan z'n ijzersterke voorganger. Met name halverwege is het wat ondefinieerbaar. Het epische slot daarentegen is inderdaad top!

Eigenlijk vind ik deze band beter geworden sinds ze noise op de achtergrond hebben gezet. En ik was in eerste instantie geïnteresseerd vanwege de noise.

Tot nu toe vind ik Source en Century hun beste albums. Dus de verwachtingen zijn hoog bij mij.

Wat een laag gemiddelde! Geweldig album. Ik kende de band nog niet, maar vanwege het enorm mooie artwork werd ik wel enorm benieuwd. Enorm gevarieerd met als hoogtepunt de geweldige afsluiter van 16 minuten lang. Door de korte duur van de rest van de nummers geniet ik enorm van dit album, geen minpunten hier. 4,5 ster!

Deze ga ik origineel kopen in de speciale editie met media book, wat ziet die er mooi uit! Het album voelt aan als een nummer en dat luistert heel lekker weg.

...And You Will Know Us By the Trail of Dead is een alternatieve rockband uit Amerika die met Tao of the Dead inmiddels aan hun zevende album zijn aangekomen. Ik ken deze band alleen maar van dit nieuwe album en dat nodigt me heel erg uit om ander werk van deze band te gaan luisteren.

Het artwork is al enorm mooi en gedetailleerd en is gemaakt door de zanger Conrad Keely. Bij de deluxe editie zit een heel mooi boekwerk met een graphic novel van de man met zijn enorm mooie tekeningen, een filmpje waarop iemand laat zien hoe dat eruit ziet staat onderaan de review.

De inspiratiebronnen waren op dit album Pink Floyd, Yes en Rush. Misschien niet muzikaal, maar dit album klinkt eigenlijk als één nummer, zoals de 3 bovenstaande bands het ook hebben gedaan. En dit is enorm geslaagd. Het is een album wat je meerdere luisterbeurten moet gunnen vanwege de enorme variatie en dan heb je een pareltje. Het intro is al erg goed en is een lekkere opwarmer voor gelijk een knaller genaamd Pure Radio Cosplay. De riff heeft wel weg van Jumpin Jack Flash van de Rolling Stones, maar dit is heel goed gedaan. Stuwende drums rammen er door het complete nummer heen.

Summer of All Dead Souls is een stuk harder dan Pure Radio Cosplay en gaat echt door verschillende overgangen, iets wat je niet zou verwachten bij een nummer van 4 minuten lang. Hierna zijn er meer korte nummers die allemaal een heel eigen geluid hebben en daarna komt de epic van het album: Tao of the Dead Part II: The Ship Impossible. Een 16 minuten durend nummer wat 5 verschillende gedeeltes heeft.

Het begint vrij slepend met mooi gitaarwerk. De drums zijn over het complete album erg goed. Het nummer wordt steeds onheilspellender en wordt aan het eind toch weer erg vrolijk. Het nummer gaat door veel veranderingen en boeit zonder moeite de complete 16 minuten. Toch wel een overeenkomst met de Prog Rock van de jaren ´70.

Dit album gaat mijn toplijst van 2011 halen, dit is het totaalpakket. Enorm goede muziek en enorm mooi artwork. Het album is enorm constant. Op de speciale editie zijn er nog twee bonusnummers die samen 70 minuten lang zijn. De band weet wel hoe ze hun fans moeten trakteren.

Bedoel je nu dat die twee nummers tezamen daadwerkelijk 70 minuten duren, of dat deze plaat, aangevuld met de bonustracks 70 minuten duurt? Mocht het eerste waar zijn, dan zijn dat toch erg lange nummers, maar goed dat kan natuurlijk.

Die 2 bonusnummers samen zijn 70 minuten lang, dus het zijn inderdaad lange nummers.

Ah, oké. Bedankt. Ik ga deze plaat binnenkort ook eens beluisteren, denk ik.

Zo 'langzamerhand' een vaste waarde bij deze band. Maar zoals vele gerechten ons leren: Gelukkig zegt dit niets over de kwaliteit. De muziek is alweer genieten. Hoewel: een mooie hoes is altijd leuk meegenomen, kan zorgen voor extra sfeer - en bij sommige albums zorgt het misschien voor een nog hogere appreciatie.

... And You Will Know Us By The Trail Of Dead – Tao Of The Dead

Zoals gebruikelijk bij ... And You Will Know Us By The Trail Of Dead start de plaat traag en atmosferisch op, waarna meteen de eerste eruptie volgt. Een haast gefluisterd "Okay, let’s experiment then" trapt de plaat na dertig seconde af, waarna de bombast over ons uitrolt.
Tao Of The Dead, het zevende album van de Amerikaanse band, is een conceptalbum bestaande uit twee grote delen. Een album dat ook als zodanig moet worden geluisterd.

Het eerste deel – Tao Of The Dead – bestaat weliswaar uit elf losse nummers, maar vormen duidelijk een geheel. Het tweede deel – Strange News From Another Planet – is korter met zestien minuten, maar wel als een geheel op de cd geplaatst.

In beide delen vinden we Trail Of Dead (zoals de band ook genoemd wordt) in de beste vorm die we ooit hebben gehoord. Van begin tot eind wordt de luisteraar meegeslingerde in de muzikale tocht van indierock tot progrock.

Hoorspel

Dromerige stukken worden afgewisseld met rauwe rock – refererend aan The Who – of haast apocalyptische postrock alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Duistere gesproken stukken, als in een hoorspel, maken het geheel compleet. Was de band op voorgaande releases nog wel eens te betrappen op een schuiver of twee, op Tao Of The Dead wordt hoog ingezet en vooral ook hoog gehouden. Geen moment is er ruimte om met de aandacht een andere richting op te schuiven.

Geheel

Die is bij de wijze van de doden en blijft bij de wijze van de doden. En de wijze van de doden is een totaal ervaring die je in haar geheel ondergaat. Tao Of The Dead is een plaat die, in een tijd waar in velen enkel losse nummers kopen, eigenlijk alleen als een geheel aangeboden mag worden.

Schande

Hoewel elke track op zichzelf werkt, lijkt het een schande ze uit hun verband te trekken. Alsof je zou besluiten alleen het derde boek van In De Ban Van De Ring te lezen. Ergens haalt dat de angel uit het verhaal. Trail Of Dead zou Trail Of Dead overigens niet zijn, als de bombast en het concept niet door vertaald waren naar het artwork. De gelimiteerde editie, met boek en werkelijke flapuit zijn alleen al reden om naar de winkel te rennen. Een totaalpakket, dat in elk detail klopt.

Beoordeling: *****

© NU.nl/Tjeerd van Erve

Waarom wordt de review van Nu.nl er eigenlijk opgezet?

Je komt soms zaken tegen in de media die best boeiend zijn over een album of artiest, waarom zou je daar geen melding van maken? Dat is voor mij hier de achterliggende gedachte van. Enkel voor de beeldvorming, niet meer of minder.

Ik vind het best fijn, niet iedereen kijkt op nu.nl lijkt me.

Ben deze band beginnen volgen met Madonna, en hun plaat daarna Source Tags... was voor mij hun hoogtepunt. Daarna begonnen ze vooral moeilijk en bombastich te doen en kon geen enkele plaat van hun daarna mijn aandacht vasthouden... Tot deze...

Heb de 2Cd versie en vooral de eerste met twee nummers is uitmuntend. Het eerste nummer is Tao of the dead en duurt 35 minuten... Ze vliegen voorbij die minuten. Op cd twee staat dat nummers in losse songs. Ik verkies de integrale versie... Alles vloeit mooi ineen en de emoties volgen elkaar in hoog tempo op... Track nummer twee is opgedeeld in 5 diverse stukken en moet niet nauwelijks onderdoen.

Om kort te zijn: ze hebben me terug bij het nekvel...

De eigenzinnige Rock band And You Will Know us By The Trail Of Dead is weer terug aan het alternatieve muziekfront met album nr 7 Tao Of The Dead. De eerste single Summer Of All Dead Souls was een veelbelovende preview voor het nieuwe, muzikale kunstwerk . Een geslaagde, afwisselende mix van : Punk, kraut/prog rock, en poppy songs komen voorbij op de energieke cd. De vorige plaat The Century Of Self was goed, maar wordt door Tao Of The Dead ruimschoots overtroffen. En dat is een knappe prestatie!

Sinds vandaag heb ik het album origineel en wat is het boekje toch mooi! Ook de bonustrack The Bubble Demo is erg leuk, het is namelijk Part One: Tao of the Dead (nummer 1 tot en met 11) in een demoversie. Gaaf om te horen hoe het van een demo naar zo´n geweldig album is gegaan.

En er staat op de tweede disc ook nog een stukje van een nieuw nummer (aan het eind van The Bubble) dat niet op het album staat. Ik heb beide versies van Tao Of The Dead, en ook de special editions van : The Century Of Self en World's Apart. En 31 Maart ga ik de band live zien in de Melkweg!

Toch wel m'n favoriete plaat van 2011 totzover. Ik heb ook nog niet zoveel goeds gehoord, maar toch, ik vind 'm wel een 4* waard. Benieuwd of 't de tijd doorstaat.

Zo dit komt even binnen zeg,
geweldige rockplaat.

Het begin met Introduction: Let Us Experiment is briljant en heel mooi.
Ook de afwisseling tussen Pure Radio Cosplay (Reprise en .Ebb Away is ontzettend goed gedaan, ff een moment van rust, want dit album rockt.

De rockplaat van 2011 tot nu toe, en zoals Evil23 al aanhaalde inderdaad diverse stromingen die je terug hoort: buiten punk (Summer of All Dead Souls) hier is ook The Who invloed goed hoorbaar, kraut en poppy hoor je ook grunge in Pure Radio Cosplay en dit lijkt op een gitaar rif van Satisfaction van The Stones, met een vleugje Qeens of the Stoneage en een scheut Jean Michel Jarre.
Gekker kan ik het niet maken.

The Fairlight Pendant is zelfs psychedelisch en ook mijn favoriete nummer van deze plaat, erg mooi opgebouwd.

Ik heb hem vandaag ook aangeschaft tijdens de musicmeeting en inderdaad don een geweldig boekje.

Een uur lang rocken! Wat een heeeerlijk album met vreselijke hoes.
Ook ik ben erg erg benieuwd naar het boekje dus ga hem binnenkort ook maar eens aanschaffen. Weet iemand of het boekje of iets dergelijks ook bij het vinyl zit?

Moet toch terugkomen op m'n eerdere conclusie over het ondefinieerbare middenstuk. Gewoon een hele consistente topplaat. Die al enkele weken de file dragelijk maakt. Althans in mijn auto.

Verhoogt naar 5, ik vind dit zo'n geweldig album, ik blijf het draaien en het blijft me elke keer weer verbazen.
Het album tot nu toe van 2011 voor mij.

Donders, donders, donders wederom een overdonderende plaat van de heren! Via Amazon maar de dubbelversie ingekopt (nummers van ruim 35,33 & 17 min!!). Ben hem nu volop aan het luisteren maar klets alvast maar de 4 sterrren erin.

Erg sfeervolle plaat. Uitermate boeiend om naar te luisteren ook. Vooral ontzettend moeilijk om een score te geven. Aan de ene kant heb ik iets van: ja, dit is toch wel geweldig! Maar aan de andere kant, knelt er toch iets. Ik kan de vinger er niet goed op leggen, maar toch.. De enige oplossing is 'm meer beluisteren, en dan zien of dit de beoordeling ten goede komt of niet.

Don Cappuccino zegt het al: deze plaat klinkt als één lang nummer. Dat is knap gedaan, daar er zeker wat variatie in zit. Er wordt weinig gas teruggenomen, enkel op 'Ebb Away', en dan klinkt het ook erg goed. Een nummer van langer dan een kwartier sluit deze plaat op epische wijze af, een echt ouderwetsch rockalbum met proggy trekjes. Een echt hoge score zit er vooralsnog niet in, daarvoor is het soms net wat te minnetjes, vind ik. Maar toch een sterke plaat hoor.

3,5 sterren