UGK - Ridin' Dirty (1996)
mijn stem
64 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Jive
-
Intro (1:06)
met Smoke D
-
One Day (5:24)
met 3-2 en Ronnie Spencer
-
Murder (3:52)
-
Pinky Ring (5:12)
-
Diamonds and Wood (5:13)
met Smoke D
-
3 in the Mornin' (5:41)
met C-Note en Big Smokin' Mitch
-
Touched (5:04)
met 3-2
-
Fuck My Car (4:00)
-
That's Why I Carry (5:39)
met N.O. Joe
-
Hi Life (5:25)
-
Good Stuff (3:48)
-
Ridin' Dirty (5:33)
-
Outro (9:26)
1
geplaatst: 18 maart 2022, 14:48 uur
Geweldig.
Twee jaar na hun tweede studioalbum was het tijd voor Ridin' Dirty, een term dat collega Chamillionaire een kleine 10 jaar later wereldwijd bekend zou maken. Waar de mannen van UGK op Super Tight... de juiste richting vonden hebben ze op dit derde album de bestemming bereikt. Dit is de plaat waar alles voor het eerst helemaal samenkwam: strakke raps (voornamelijk door Bun B), heerlijke producties van Pimp C en N.O. Joe én Pimp C laat horen een gevoel voor zang te hebben op de meeste refreinen. Ridin' Dirty laat zien wat de kracht is van UGK en is een testament voor hoe goed beide heren elkaar aanvulde. Bun B is een subliem rapper maar het ontbreekt hem wat aan stijl (lees: "swag"), Pimp C had dat laatste dan weer in overschot maar heeft qua rapvaardigheden nooit het niveau van zijn partner bereikt.
Bijna uitsluitend zijn dit klassiekers die tot de absolute climax van Hip Hop horen naar mijn mening. Murder is een track die beide heren kapot rappen, hoe Pimp die track wederom opent is briljant maar het is de geagiteerde Bun die daar wel een carrière hoogtepunt neerzet. Heb eens gehoord in een interview dat hij niet goed gezind in de booth stapte omdat Pimp C hem net gewekt had van een dutje... die boosheid heeft hij goed vertaald in een wereldstrofe. Vanaf het magnifiek funky Pinky Ring levert Pimp C meestal gezongen refreinen en met zijn dik Zuidelijk accent vind ik dat godsgruwelijk goed klinken.
Als producer had Pimp C voornamelijk Dr. Dre en DJ Quik bestudeerd, dit kan je goed horen aan West Coast-bangers 3 in the Mornin' en That's Why I Carry.
Good Stuff is het enige nummer dat ze van mij mochten weg laten, dat vind ik wat saai klinken tegenover het bulk van deze diamant. Het is zeker niet slecht maar valt wat in het niets in vergelijking met de rest. Fuck My Car is beter maar ook net een tikkeltje minder.
Een gesproken outro van 9 minuten gaat eigenlijk natuurlijk ook nergens over.
Voor mij is het steeds moeilijk kiezen tussen dit album en hun dubbelaar, maar dit maakt wel grote kans om hun magnum opus te zijn aangezien het compacter en gestroomlijnder is natuurlijk.
Nog steeds een heel dikke 4*, misschien ooit wel mijn maximumscore van een halfje hoger!
Twee jaar na hun tweede studioalbum was het tijd voor Ridin' Dirty, een term dat collega Chamillionaire een kleine 10 jaar later wereldwijd bekend zou maken. Waar de mannen van UGK op Super Tight... de juiste richting vonden hebben ze op dit derde album de bestemming bereikt. Dit is de plaat waar alles voor het eerst helemaal samenkwam: strakke raps (voornamelijk door Bun B), heerlijke producties van Pimp C en N.O. Joe én Pimp C laat horen een gevoel voor zang te hebben op de meeste refreinen. Ridin' Dirty laat zien wat de kracht is van UGK en is een testament voor hoe goed beide heren elkaar aanvulde. Bun B is een subliem rapper maar het ontbreekt hem wat aan stijl (lees: "swag"), Pimp C had dat laatste dan weer in overschot maar heeft qua rapvaardigheden nooit het niveau van zijn partner bereikt.
Bijna uitsluitend zijn dit klassiekers die tot de absolute climax van Hip Hop horen naar mijn mening. Murder is een track die beide heren kapot rappen, hoe Pimp die track wederom opent is briljant maar het is de geagiteerde Bun die daar wel een carrière hoogtepunt neerzet. Heb eens gehoord in een interview dat hij niet goed gezind in de booth stapte omdat Pimp C hem net gewekt had van een dutje... die boosheid heeft hij goed vertaald in een wereldstrofe. Vanaf het magnifiek funky Pinky Ring levert Pimp C meestal gezongen refreinen en met zijn dik Zuidelijk accent vind ik dat godsgruwelijk goed klinken.
Als producer had Pimp C voornamelijk Dr. Dre en DJ Quik bestudeerd, dit kan je goed horen aan West Coast-bangers 3 in the Mornin' en That's Why I Carry.
Good Stuff is het enige nummer dat ze van mij mochten weg laten, dat vind ik wat saai klinken tegenover het bulk van deze diamant. Het is zeker niet slecht maar valt wat in het niets in vergelijking met de rest. Fuck My Car is beter maar ook net een tikkeltje minder.
Een gesproken outro van 9 minuten gaat eigenlijk natuurlijk ook nergens over.
Voor mij is het steeds moeilijk kiezen tussen dit album en hun dubbelaar, maar dit maakt wel grote kans om hun magnum opus te zijn aangezien het compacter en gestroomlijnder is natuurlijk.
Nog steeds een heel dikke 4*, misschien ooit wel mijn maximumscore van een halfje hoger!
* denotes required fields.
* denotes required fields.