Sam Brown - 43 Minutes (1993)

Na het floppen van voorganger April Moon overkwam Sam Brown 'n persoonlijke tragedie; haar moeder - zangeres Vicki Brown - stierf na een gevecht tegen kanker. De weerslag hiervan is te vinden op dit album, dat dan ook geheel in het teken staat van verlies en rouwverwerking. Het is een bijzonder aangrijpende verzameling liedjes geworden, vormgegeven in een licht bombastische, maar perfect passende instrumentale omlijsting. Het floppen van de voorganger zorgde er echter voor dat haar platenmaatschappij niet veel zag in zo'n erg persoonlijk oncommercieel album, en ze weigerden dan ook om het uit te brengen. Ze is toen met de mastertapes onder de arm gaan leuren bij diverse alternatieven en uiteindelijk was een piepklein labeltje bereid de plaat uit te brengen. Maar promotioneel is zo'n label natuurlijk niet tot al te veel in staat, dus is de cd helaas bijna volledig aan ieders aandacht ontsnapt en korte tijd later zelfs uit de handel gehaald...
Heel jammer allemaal, want het is zonder twijfel haar beste album, daar zijn alle fans het over eens. Gelukkig is de cd recentelijk opnieuw in eigen beheer uitgebracht en - met enige moeite - verkrijgbaar. Voor wie houdt van wat zwaardere, enigszins op de seventies geörienteerde, melodieuze rockmuziek met ijzersterke vocalen - Sam brown heeft gewoon één van de beste stemmen uit de pop/rockgeschiedenis, ik overdrijf niet! - is deze cd een absolute parel. Don't miss it!

NB: Opvolger Box liegt er ook niet om, en is bovendien wat toegankelijker.