Creed - My Own Prison (1998)

Redelijk post-grunge album en leuk debuut voor de heren van Creed waaronder ik het meest geïnteresseerd ben in Mark Tremonti die ik afgelopen maand nu live heb mogen mee maken in Hedon Zwolle. Echter ben ik nooit écht fan geweest van 'Creed' en hoewel ik eigenlijk alleen dit eerste en hun laatste album wel eens heb geluisterd blijft het niet een band die ik snel veel voor mijn plezier op zou zetten, ook dit eerste album is wel geinig maar nergens écht héél speciaal.

Het is allemaal wat té soft, en ik ben er telkens niet warm van. Als ik heel eerlijk mag zijn vond ik alleen 'My Own Prison' leuk om te luisteren en die zal ik nog wel vaker gaan draaien maar dat is vrijwel het enigste nummer van dit album die me wist te overtuigen. De rest vond ik niet héél interessant. 'Torn' en 'One' zijn twee redelijke nummers maar halen voor mij niet het niveau wat 'My Own Prison' wel weet te behalen.

Weinig interessante stukken in dit debuut en dan blijft het allemaal wel doorsnee. Zang is keurig, heerlijke grunge zang en de gitaarwerken zijn prima maar, niet zoals ik Tremonti ken. Ik heb de band gekozen voor de marathon omdat ik de carrière van Tremonti langs wil gaan, anders had ik de band denk ik wel links laten liggen.