Autechre - Untilted (2005)

Ik had me voorgenomen het album helemaal uit te luisteren, maar dat is mij niet gelukt. Voor mij is dit emotieloze non-muziek. Er valt misschien wel wat mee aan te vangen als basis om nog wat melodieën, grooves, samples op te zetten. Maar zoals het nu is, is er werkelijk geen zak aan.

Gelukkig voor de gemiddelde quotering dat ik niet tot op het einde ben geraakt. IDM, je mag het hebben, inclusief de kiekenvlees oproepende arrogantie van de naam. Brrr... En nu trek ik me terug in mijn wereld vol simpele-zielen-muziekjes.

huilend in een hoekje dat het je niet gelukt is

Je oordeelt erg snel bij een moeilijk album om uit de zgn idm hoek even te leren kennen. Zonder te stemmen dan wel, maar of je stemt maakt me niet uit als er al veel stemmers zijn. De naam 'idm' is door de pers aangenomen, maar vinden de grote artiesten uit deze scene helemaal niet ok hoor. En verder hoef je ook niet bang te zijn dat luisteraars van dit soort muziek gezamenlijk op je neerkijken. Luister beter het debuut Incunabula een paar keer, ik denk dat je dan anders zult kijken naar deze stijl. Daar is de muziek (die ook onder idm valt) qua melodie en ritme meer constant bij een nummer. Bij Untilted haken veel 'idm' liefhebbers af. Hier schuiven verschillende passages langs elkaar in één nummer, is het heel erg veranderlijk en zijn er veel speciale momenten te ontdekken die je kunt gaan waarderen. Wat mij betreft zit hier ook veel emotionele beleving in. Emotie die je niet 1-2-3 oppikt, maar des te bijzonder blijkt als je het ineens op meer en meer plekken gaat voelen.

Ja, eigenlijk is dit gewoon een zeer slecht start punt voor "dit soort" muziek. Inderdaad eens Incunabula luisteren. Of misschien gewoon met Boards of Canada beginnen, lekker rustig relaxen met een kop thee erbij.

Ja. Heb je deze ook op vinyl trouwens Sietse? Vind dit nog steeds wel de gaafste van Autechre van het decennium (en ik waardeer al hun platen). Het is wel de krachtigste (en minst ambiente).

Grappig want ik had het er gisteren nog over tegen een vriend. Dit album slaat echt alles. Het is (zoals altijd bij autechre) een zwaar album om aan te beginnen maar na een paar luisterbeurten, komt die geweldige samenhang echt bovendrijven.
Dit is voor mij ook het Autechre album bij uitstek waarbij je merkt dat dit is ontstaan na proberen en proberen. Ongetwijfeld dat het duo hier heel wat bij heeft liggen jammen. Bepaalde idm kan soms technisch zo vernuftig in elkaar zitten maar daar zit vaak het gebrek aan gevoel. Dat klinkt dan rationeel wel geweldig maar puur gevoelsmatig is het brol. Hier is dat totaal anders. Untilted is een echte sessie waar beide heren in opgaan. En dat hoor je gewoon in deze muziek.
Technisch zit het natuurlijk ge-wel-dig ineen, met de hoogwaardige geluiden en syncope ritmes. Maar vooral ook qua sfeer is dit zooo perfect. Weinig muziek die me zo kan meenemen als Untilted. Welcome to the 21st century. Deze moet je als elektronica-liefhebber tenminste gehoord hebben.

Ik heb deze helemaal niet. Vond het toen ie uitkwam niet zo heel boeiend.
Nog maar eens checken.

ja mooi stukje mr. jazzscène

Als artiest heb je natuurlijk veel keuzevrijheid (zeker als je een vrijgevochten artiest bent) en je kunt dan o.a. kiezen voor een strakke aanpak, zonder veel improvisatie maar met meer keurigheid. Of je kunt gaan voor een meer improviserende (jamgerichte) aanpak, met noodzakelijkerwijs momenten die minder werken, maar (hopelijk veel) momenten die bijzonder mooi werken. Maar doordat deze momenten bijzonderder zijn, kunnen ze initieel ook vager zijn.
Autechre houden ervan om steeds op een andere manier -qua benutting van soft- en/of hardware- muziek te maken. Voor Untilted hebben ze flink wat geluiden klaargezet/getuned in machines van Electron om te jammen met steeds weer een ander 'geluidspalet'.
Er zitten naar mijn mening in dit album momenten die niet bepaald mooi zijn, maar als je éénmaal weet dat over 20 seconden weer een héérlijke passage komt, dan is dat moment niet bepaald een pijnbank, maar geeft dat juist een interessante spanning.

Ik luister sinds recent pas naar Autechre. Toch een behoorlijk grote naam in het genre, echter op een of andere reden ben ik er nooit aan begonnen. Ja oke, ik had 2 jaar terug een hele zwik cd's overgenomen. Amber was daar een van. Die kreeg van mij het predicaat 'leuk'. Maar sinds enkele weken ben ik veel Autechre gaan luisteren, mede doordat ik werd gewezen op de kwaliteiten van Confield. Die cd heb ik inmiddels in bezit en is snel in mijn achting gestegen. Deze week heb ik, omdat ze niet duur waren, op de gok ook Untilted, Oversteps en Move Of Ten aangeschaft. Van deze cd's weet Untilted me vooralsnog het minste te raken. Oversteps waardeer ik door de melodie en de ambient, Move of Ten is lekker beuken voor gevorderden en Confields' ritmes en melodieën steken gewoon geweldig in elkaar. De nummers van Untilted gaan vooralsnog te lang door, teveel herhaling en te rechtlijnig. Absoluut niet slecht, maar het wil me niet zo pakken als een Confield of Oversteps.

Dat betekent natuurlijk niet dat ik de cd links ga laten liggen.

Van 3.0* > 3,5* > 4.0*. Excuses voor de verwarring. En nog even dit: wat is Augmatic Disport een geweldige track!

Kijk, nog een paar maandjes en hij staat op 5* (zo ging dat bij mij tenminste)

Dit is toch echt uitgegroeid tot mijn favoriete Autechre album, met nog steeds Ipacial Section en Pro Radii als hoogtepunt.

Met de twee vorige posts ben ik het 100% eens! inclusief Sublimit

Ja, nieteens een heel erg vreemde gedachte. Ik sta al op het punt om 4,5* uit te delen. Compleet onverwachts is Untilted na herhaaldelijke, moeizame luisterbeurten gaan spugen met beelden, melodieën en ritmes.

Orakel!

heeuj!

Ik vind trouwens de openingstrack de beste track van heel Untitled. De track gaat volledig over beweging: een simpele beat die constant strijdt met de snares en glicthes. Halverwege de track 'breekt' het ritme omdat de muziek onder zijn eigen gewicht bezwijkt. Een andere versnelling wordt aangebroken maar ook deze vervaagt en openbaart direct een nieuw muzikaal landschap waar zowel een berusting als dreiging op de loer liggen. En de synth die de beat op de laatste minuut van de track vervangt, is gewoon niets anders dan 'sexy' te noemen.

EDIT: Nog een jaartje en hij staat in je top 10 (zo ging dat bij mij tenminste)

Scheer je weg schorriemorrie!

Waar slaat dat nou weer op?

Ik begin daar al over te twijfelen.

Hier weet Autechre zijn experimentele toer te optimaliseren. Lekkere gekke tracks die nergens gaan vervelen.

Geweldige plaat, die me doet denken aan grote machines en alsmaar veranderende, koude, ijzige wereld. Sterk stukje IDM.

Ik vind het lastig om hier een cijfer op te plakken. Dit is lastige muziek! Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, ik loop niet echt warm voor deze plaat. De muziek is mij net iets te koud en te mechanisch. Autechre richt zich te veel op de inhakende ritmiek van de composities. Dat gezegd hebbende; ik ben wel geïntrigeerd door untitled, dus wie weet verhoog ik mijn waardering nog in de toekomst. Voor nu een ruime 2*.

Misschien is Pulse van 7EPhalanx een betere instapper. EP/nummer van 14 minuten gemaakt door 7 producer met oa. de befaamde Xanopticon.
Kille, mechanische track die wisselt tussen melodieuze IDM, hakelende ritmes zoals op deze en een heuse breakcore finale.

Zal het eens checken .

Het soort muziek die me slimmer doet voelen dan ik ben. Heerlijk.

Ik weet niet of ik recentelijk een neurologische audioupgrade heb gekregen, maar geleidelijk aan waardeer ik het werk van Autechre van ná Tri-Repetea steeds beter. Heerlijk hoekige en ritmische muziek. Met name Ipacial Section is een geweldig nummer.