Frank Zappa - Anyway the Wind Blows (1991)

Meer uitleg omtrent deze plaat staat op de wiki-link, Beat the Boots - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org en op deze link, FZ discography - globalia.net. Dit is de vijfde plaat uit een collectie van 8 albums onder de naam “Beat the Boots”. Bij Anyway the Wind Blows gaat het om opnames tijdens een optreden op 24 februari 1979 in de Nouvel Hippodrome in Parijs, Frankrijk.

Een kijk op de tracklijst levert een set op dat overloopt van overbekende klassiekers. Op gitaar vinden we onder andere Ike Willis en op drums mijn favoriete Zappa-drummer, Vinnie Colaiuta. Jammer genoeg geen Napoleon Murphy Brock. Een maand voordien was Sleep Dirt uitgekomen, twee weken later zou Sheik Yerbouti uitkomen, later op het jaar de twee delen van Joe's Garage. Niet vergeten dat deze opnames bootlegs zijn, in 1991 door Frank Zappa uitgebracht om de bootleggers een peer te stoven.

De aftrap wordt gegeven met een kortere versie dan gewoonlijk van het instrumentale Watermelon en Easter Hay, waarna kort de groepsleden worden voorgesteld. Het valt me op hoe weinig communicatief Frank Zappa is naar het publiek toe. Van de twintig nummers hierop komen er vijf (3-4-11-12-13) nog uit de Mothers of Invention periode met de albums Freak Out, Absoluty Free en One Size Fits All, de andere songs komen van albums van Zappa zelf met een prominentere rol voor de albums Joe's Garage (1-15-18-19) en Sheik Yerbouti (6-7-8). Het samenspel is uitstekend, het geluid is natuurlijk iets minder maar ik mis vooral interactie tussen de groep en het publiek. Opvallend is toch ook een tragere versie van Easy Meat dat pas in 1981 op het album Tinseltown Rebellion zou verschijnen. Ook Jumbo Go Away en The Meek Shall Inherit Nothing (dat een flinke hapering bevat halverwege) zouden pas in 1981 op het album You Are What You Is verschijnen. Toch wel een interessante bootleg met een mooi slotakkoord.