Les Fragments de la Nuit - Demain, C'Était Hier (2010)
mijn stem
5 stemmen
Frankrijk
Avant-Garde
Label: Equilibrium
-
Zenith (2:36)
-
Cyclogenese (4:12)
-
Teletemps (6:23)
-
Cyrius B (4:34)
-
Soupir (5:03)
-
Allegra Aeternae (6:04)
-
Marche Nocturne (4:38)
-
Les Canons du Ciel (In Memory of Bolal Dia) (2:59)
-
Demain, C'Était Hier (2:22)
-
Lunistice (5:00)
-
Des Restes Vivaces (3:05)
-
Thaïmiz Dih Enemy (3:11)
0
geplaatst: 22 januari 2011, 01:09 uur
Gevalletje 'lastig'.
Wat doe je als een gezelschap invloeden opgeeft als Steve Reich, Philip Glass en Godspeed You! Black Emperor. Filmscores noemt als stijl, alsmede neo-klassiek en minimal (alhoewel ik dat zelf niet zo hoor).
Pffff.... lastige. Klassiek is het niet echt in mijn oren. Ik hoor er soms ook wel het barokke popsausje in terug die te horen was bij het duo The Magic Theatre vorig jaar waar ik laaiend enthousiast over was (en nog steeds ben). Een beetje DAAU kan ook wel genoemd worden.
Boeiend en spannend is het in elk geval zeker, want het gaat van kolkend naar rustgevend en daarmee wordt het nergens saai en zit je telkens wel op het puntje van je stoel voor wat er nu weer zal gaan komen en dat met een gezelschap bestaande uit 3 violisten, 1 cellist en 1 pianist.
Ondanks dat het allemaal vrij experimenteel lijkt is het dat niet en denk ik dat het zeer goed toegankelijk is, ook voor mensen die bijvoorbeeld niks met klassiek hebben.
Dat stukje filmmuziek in hun eigen omschrijving kan ik dan ook heel aardig volgen want het klinkt allemaal zeer filmisch, en wat is het dan fijn om daar zelf je beelden bij te kunnen bedenken.
Les Fragments de la Nuit hebben een bijzonder afgeleverd met Demain, C'Était Hier.
Wat doe je als een gezelschap invloeden opgeeft als Steve Reich, Philip Glass en Godspeed You! Black Emperor. Filmscores noemt als stijl, alsmede neo-klassiek en minimal (alhoewel ik dat zelf niet zo hoor).
Pffff.... lastige. Klassiek is het niet echt in mijn oren. Ik hoor er soms ook wel het barokke popsausje in terug die te horen was bij het duo The Magic Theatre vorig jaar waar ik laaiend enthousiast over was (en nog steeds ben). Een beetje DAAU kan ook wel genoemd worden.
Boeiend en spannend is het in elk geval zeker, want het gaat van kolkend naar rustgevend en daarmee wordt het nergens saai en zit je telkens wel op het puntje van je stoel voor wat er nu weer zal gaan komen en dat met een gezelschap bestaande uit 3 violisten, 1 cellist en 1 pianist.
Ondanks dat het allemaal vrij experimenteel lijkt is het dat niet en denk ik dat het zeer goed toegankelijk is, ook voor mensen die bijvoorbeeld niks met klassiek hebben.
Dat stukje filmmuziek in hun eigen omschrijving kan ik dan ook heel aardig volgen want het klinkt allemaal zeer filmisch, en wat is het dan fijn om daar zelf je beelden bij te kunnen bedenken.
Les Fragments de la Nuit hebben een bijzonder afgeleverd met Demain, C'Était Hier.
* denotes required fields.
* denotes required fields.