Six Organs of Admittance - Asleep on the Floodplain (2011)

.......

!!!!!!!

jaaaaaaaaaaa!

perdentaol hier.

Afgaande op de hoes, zal deze plaat verder gaan in de trant van Luminous Night. Mooi, maar ik vind zijn toegankelijker werk als Shelter from the Ash toch fijner. Ik ben benieuwd, interessant wordt het sowieso.

Ben benieuwd, Luminous Light was een erg fijn album, één van zijn beste zelfs wat mij betreft. Lelijke hoes trouwens.

Een album waar ik heel erg naar uitgekeken heb. Dus met hoge verwachtingen heb ik dit album vanmiddag voor het eerst geluisterd. De hoge verwachtingen worden niet ingelost. Tot nu toe heb ik nog niet het "prijsnummer" ontdekt, en dat is eigenlijk wel nodig. Het klinkt allemaal wat monotoom, en op een manier waarbij ik denk, dit heb ik eerder gehoord maar dan beter van SooA.

Voorlopig 3,5*...kan nog alle kanten op.

Is de muziek op dit album representatief voor eerder werk van Six Organs of Admittance? Ik vind het na een eerste luisterbeurt best vreemde muziek, maar dan wel met een bescheiden aantrekkingsfactor.

Het is niet geheel representatief, omdat hij hier veelal akoestisch te werk gaat terwijl juist zijn laatste platen zich meer kenmerken door het geluid van de electrische gitaar.
Ook is dit album wat meer timide dan de voorgangers. Echter "For Octavio Paz" uit 2003 ligt weer meer in deze lijn.

Ik vind het in vergelijking met zijn oude dingen toch wel een beetje een herhalingsoefening... Er zitten prachtige stukken bij, maar het grootste deel van de tijd heb ik wel het gevoel 'dit heb ik al wel eens gehoord'.. Het blijft wel echt Six Organs niveau, en ik kan het ook moeilijk slecht vinden... het werkt toch wel wat meeslepend, maar ik heb toch net wat liever dan die oudere nummers... Niet omdat de sfeer daar beter was, maar omdat de nummers, in mijn ogen, iets beter in elkaar zaten

Bevreemdend plaatje, voor iemand die nog nooit van Six Organs Of Admittance heeft gehoord. Maar toch wel goed genoeg, blijkbaar, want ik ben 'm toch weer aan het beluisteren. Ondanks de lage score en de geringe aandacht voor dit album, vind ik het wel een vrij mooie 40 minuten muziek, vrij rustig op het eerste gehoor, maar het herbergt toch een soort innerlijke onrust in zich. Zo is het einde van 'S/Word And Leviathan' echt geslaagd, vind ik.

3,5 sterren

HOLD BUT LET GO