Graciela Maria - Many Places (2011)

Donkere wolken verzamelen zich dreigend aan de hemel. De lucht betrekt en er dreigt noodweer......

Zo stel ik me de start van Many Places voor. Het debuut van de Mexicaanse Graciela Maria is een voortvloeisel uit haar ontmoeting met producer Robot Koch in 2009.
Santa Ana Afternoons is opgebouwd rondom zwaar aangezette cello en strijkers en daarmee weet je bij mij al snel te scoren. Het klinkt heel warm, organisch en tegelijkertijd gaat er dreiging vanuit. Precies de hoes die er ook voor zorgde dat mijn aandacht werd getrokken.
Titeltrack Many Places heeft ook de cello in de hoofdrol. Enige minpuntje dat ik ontwaar is de stem van Graciela die in combinatie met deze muziek wat licht op me overkomt. Gelukkig redt de sfeer dusdanig veel dat het een te verwaarlozen minpunt is en dat mag bijzonder heten, daar een stemgeluid nu eenmaal erg bepalend is voor een album. Ik stoor me er dan ook niet aan, maar blijkbaar verwacht ik bij dit soort klanken ook een donkerder stem. Aan de andere kant is dat misschien wel de kracht er van: het geeft iets tegenstrijdigs en daardoor spannends. Want oei, wat klinken die strijkers toch mooi!
Meanwhile heeft iets meeslepends en klinkt eigenlijk heel bekend in de oren.
Op Magic Bus komt er iets luchtigers in de sfeer. Alsof het dreigende noodweer toch aan ons voorbijtrekt. Ergens kan ik me op dit nummer de Mexicaanse invloed voorstellen. Zeer sterk nummer met een beetje een Portishead gevoel!
De invloed van Robot Koch is hoorbaar op Underwater waar de electronica iets meer invloed krijgt. Niet zo overheersend als op de laatste Sufjan Stevens, maar voldoende om het spannende trekjes te geven.
Little White Shoes doet me qua sfeer een beetje denken aan het nieuwe album van Lia Ices. Het kan ook haar stem zijn die er een beetje op lijkt. Het is een boeiend nummer waar eigenlijk niet veel in lijkt te gebeuren en ondanks dat, je toch enorm in de greep weet te houden.
De electronica krijgt weer een grotere rol op Nothing Safe. En toch past het perfect tussen alle andere nummers op dit album. Knap gedaan dus.
Die electronische lijn zet zich voort op het volgende nummer Through the Night dat zelfs een opgewekte sfeer meekrijgt, terwijl Always weer terugkeert naar het mysterieuze waar het album ook mee begon.
Sirius is sober en gezongen in haar eigen taal.

Voor je het weet zijn de ruime 36 minuten al weer voorbij. Blijkbaar heb ik de laatste weken een zwak voor relatief korte albums gezongen door zangeressen die momenteel mijn lijstje over 2011 zeer goed bevolken.
Graciela Maria mag zich er aan toevoegen met dit spannende en uiterst boeiende album. Een onverwacht pareltje lijkt te zijn ontdekt!

Een zangeres om verliefd op te worden en een sterke, frisse producent die haar alleen maar nog beter over laat komen. Een onheilspellende sfeer in combinatie met elektronische verrassingen in een hoog tempo terwijl de tijd even stil lijkt te staan. Het doet denken aan een nog spannendere, nog mysterieuzere versie van Andreya Triana en Bobobo - dan laat ik me er alleen niet over uit welke plaat ik het beste vind. Dat hoeft ook niet, want daarvoor zijn de albums te verschillend. Many Places is in ieder geval tot nu toe de beste plaat van 2011.

Soooweeeee: ik zit eens een keer op 1 lijn met R&P!

Through the Night klinkt goed, binnenkort maar eens proberen dit.

Veruit de beste track van dit album, samen met Nothing Safe. De rest is me te gezapig & melig.
Hier de videoclip van Nothing Safe, aangezien die nog steeds niet kunnen worden toegevoegd.

Een Mexicaanse zangeres met persoonlijke, wat dromerige teksten, aangevuld met volle strijkers, de cello op kop! En dan de vette drums, synths en ander machinaal spul van Duitse electro-knaap Robot Koch! Twee compleet verschillende werelden, maar voor dit stel is er niets aan de hand. Alles smelt samen tot een -vast zo gepland- nieuw geheel; een eigen geluid zowaar! Door die invloeden langs alle kanten zit het muzikaal vaak zeer vol en Many Places is daarmee steeds sterk aanwezig. En toch zit er een subtiliteit in de nummers, waarvan je je afvraagt hoe het nog kan. Mede de verdienste van Graciela zelf die met haar stem rust en sereniteit binnen het album weet te brengen. Met een zeer evenwichtige plaat tot gevolg... alsof deze gouden combinatie de normaalste zaak van de wereld is!

Een erg leuke ontdekking.
Voor mij al de beste plaat van 2011.

Ze heeft een mooie stem en de muziek van Robot Koch past precies.
Heerlijke plaat.

Nu al een 4,5*

Leuk album weet nog niet of ik echt een hele dikke voldoende ga stemmen daar vind ik het denk ik net niet een mooie combo van producer en zangeres voor. Niet zoals vorig jaar met Andreya... Deze zangeres vind ik ook minder mooi klinken.

Mijn eerste kennismaking met Robot Koch was met het Hip-Hop Album van de Week. Toendertijd, en nu eigenlijk nog steeds, kwam ik erachter dat dit niet mijn muziek was. Ik kan er de genialiteit nog steeds niet van inzien. Nu Robot Koch producties moet maken die de zang van Graciela Maria moet ondersteunen en kracht moet bijzetten, weet hij mij te verrassen. Ditmaal is er een bepaalde grens die niet overschreden mag worden en Robot Koch weet vrij netjes binnen die lijnen te blijven zonder zijn unieke productiekunsten te verliezen. Zijn producties zijn ingetogen genoeg om Graciela Maria te ondersteunen, maar ook weer aanwezig genoeg om zelf ook de show te stelen. Hoewel zijn stijl terug te vinden is zie ik die ditmaal als pluspunt. Hij zorgt voor de bijzondere delen op dit album die Graciela Maria zelf laat liggen. Het is een goede zangeres, maar echt overtuigend vind ik haar niet. Ik heb het gevoel dat ze niet echt haar stijl kan vinden. Ze haalt ook niet het niveau van de zangeressen bij vergelijkbare projecten van Andreya Triana en Dutch. Al vind ik Underwater wel een heel vet nummer door haar. Maar de grote, en verrassende, uitblinker op dit album is voor mij Robot Koch.

Nu nog echt stemmen.

De cd-verzending vanuit de VS heeft wat vertraging opgelopen, maar kan niet wachten tot ik de cd zelf in handen heb.

Ik weet het niet echt met dit album. Het klinkt allemaal wel leuk.. Maar moet het nog even een kans geven.. De zangeres komt wat verveelt over als ze zingt. Net alsof ze het niet leuk vindt.

Ook de Engelse uitspraak mist af en toe de juistheid. Nee dit is niet mijn ding.. 2.5

Over de productie ben ik op het eerste gehoor nog niet echt enthousiast, ook de stem pakt mij (nog) niet. Zal het album in dezer dagen nog even een kans geven.

Vandaag de cd in de bus: dat was wel een beetje een ontgoocheling.... zo'n cd-single kartonnetje.... meer niet.
Pfffff. Betaal je graag voor een cd, schepen ze je af met zo'n suf promo-achtig ding (is me al eens eerder overkomen met Fanfarlo, die een jaar later alsnog wat degelijker en beter artwork leverde).
Het album blijft schitterend, maar dit soort geintjes kan ik niet zo waarderen eigenlijk.

Eindelijk eens beluisterd nadat er op het forum al een paar erg mooie nummers voorbij waren gekomen. Moet zeggen dat ik een wat dubbel gevoel heb bij dit album: de wat sobere nummers zijn best saai, maar de nummers waarin de electronica wat meer op de voorgrond treedt zijn dan weer behoorlijk goed. De electronica en de zang zorgen samen voor een behoorlijk aangenaam spanningsveld. Jammer dat niet het hele album volstaat met dat soort nummers.

De dromerige stem van Graciela Maria past hier uitstekend bij de chaotische, maar niet al te gekke beats van Robot Koch. Het niveau kakt na het prachtige Under Water helaas toch wat in, maar het eerste deel is erg lekker!