Richard Rodgers & Oscar Hammerstein II - The Sound of Music (1965)

Ja hier zat ik al helemaal op te wachten!

Ik wist het, neo - dat je hier gelukkig mee zou zijn!

Is dit zo'n slechte soundtrack dan neo?

Raindrops on roses and whiskers on kittens...?? of zoiets?

The Horror....The Horror...

Vaak hebben slechte films nog aardig tot hele goeie muziek, maar tja dit spant de kroon.

Nou ja, het is gewoon nogal suf enzo, maar in principe zijn het natuurlijk razend knap geschreven liedjes. Verzin ze maar eens, die melodieën.

Dat mag dan zo zijn maar, maar mij doen al die composities niks, en als ze goed geschreven waren zou het mij toch iets moeten doen...

Tja dat is het eeuwige dilemma. Het is vreselijke hemeltergend zoetsappige muziek, maar ik kan er slecht tegen als een album als dit wordt afgekraakt, omdat het in principe veel en veel creatiever en muzikaler is dan het gros van de pop/rock muziek.

Maar ja, smaak he...

Voor de rest zal jij mij bij het stemmen op filmscores niet meer betrappen op dit soort ongein, maar dit is gewoon zo trauma 747 cd voor mij

At your service heren! Voor mij is dit een heerlijke verzameling klassieke nummers, behorend tot een heerlijke filmklassieker.

Idioot laag gemiddelde. Ga je schamen, neo.

Luister die prelude nog maar eens goed, zou ik zeggen.

In mijn volgende leven. Het is een gedeelte de hekel en de manier waarop de muziek en de film apart en samen als geheel erin zijn gestampt op jongen leeftijd. Rodgers en Hammerstein zijn wel degelijk in staat om goed werk te componeren, maar Sound of Music? In een volgend leven dus.

Als klein Hansje werd ik door mijn ouders, samen met zusje Ria, meegenomen naar de bios in Utrecht om deze film te zien. En ik vond het mooi..............
Nu ruim 40 jaar later heb ik natuurlijk de dvd en ook de bijbehorende soundtrack. Ik vind het nog steeds geweldig.
Julie Andrews: om te Wat een heerlijke actrice
U moet zich voorstellen: eerste kerstdag, zo'n dag waarop je uit pure verveling een film gaat kijken. Op welke film trakteert vader Hans zijn vrouw en twee dochters dan....... Juist, The Sound of Music. En verplicht kijken natuurlijk !!
Ik waardeer deze cd met 5* (en dat is geen geintje )

Met vriendelijke groet,

Heb deze film vroeger (lees: 10 jaar geleden;)) een stuk of 15x gezien! Prachtig vond ik het, en nu nog steeds! Kijk en luister er nog steeds met veel plezier naar. Julie Andrews en Christopher Plummer hebben prachtige stemmen, kan me herinneren dat ik erg tegen Julie Andrews opkeek als klein meisje die zangeres wilde worden:)

5*

Jij moet cabaretier worden het klinkt echt geloofwaardig

Heb deze vroeger ook tot in de treuren zitten kijken en beluisteren maar het spijt me ik wordt er niet van eerder

Dit is niet echt mijn Muziek maar sommige nummers zijn best oké.

2.5*

Voor wie van lekker ouderwetse musical houdt, een must dacht ik!

vroeger vaak de film gezien. dus ik ken de muziek redelijk goed. past zeer mooi bij de film.

3.5*

Nèt als Hans Brouwer word ik een beetje lyrisch.... de muziek in deze musical is dan ook van topniveau. Die liedjes nestelen zich in je hoofd, het zit soms diep, maar kijk, we bekeken deze vandaag op dvd, de muziek klinkt nog steeds fris, Julie Andrews was op haar mooist....
Muziek voor sentimentele zotten, ik weet het, maar ik blijf dit grandioze muziek vinden, de muziek van Rodgers & Hammerstein is tijdloos en onverwoestbaar. Het zal wel niet erg "bon ton" zijn om hier openlijk voor uit te komen, maar ik schaam me daar voor geen grammetje voor, dit is héérlijke muziek!
Ik herwaardeer deze van 4 naar het volle pond!
Hulde aan de componisten!

De LP had ik al vele jaren, een herpersing natuurlijk, uit de jaren 70. Later een originele Mono-persing uit de sixties gevonden, een zware schijf met zwart RCA-label, klinkt lekker. De CD wilde ik eerst niet aan tot ik een dubbelaar tegenkwam t.g.v. de 35th anniversary van de film, uit 2000 dus. Daar zit een heel interessante bonus cd bij! Er staan namelijk die stukken op die wel in de film te horen zijn, maar nooit op het officiële soundtrack-album kwamen, bijvoorbeeld de Ländler die te horen is tijdens het grote feest bij de Von Trapps. En de schitterende muziek die te horen is als de Nazi's de familie op de hielen zitten. Dus deze vond ik het aanschaffen meer dan waard!

De film is natuurlijk al geweldig, een 50 jaar oude klassieker die door het frisse acteerwerk nogsteeds staat als een huis.
Sinds een paar dagen ook de trotse bezitter van de orginele soundtrack op lp uit 1965 met boekwerkje en een dikker boek met bladmuziek van alle songs, voor het luttele bedrag van 6 euro plus verzendkosten. Super!

Niet voor niets is de film een van de bestbezochte films ooit, met aantallen waar men nu nog van wakker ligt.

My favorite things is één van mijn favouriete composities. Deze uitvoering is niet persé de beste, maar wel degene die ik al beluister sinds ik 0 ben.

Maar, maar.. Daarnet zag/hoorde ik, bij The Oscars 2015, Lady Ga Ga een compilatie van dit album zingen.

Dat deed ze goed, dat deed ze mooi, het was een ode aan dit tijdloze album. Tranen in mijn ogen. Veel herinneringen aan tijden van onschuld.

En wat blijft deze muziek, zang en weergave een geweldig mooi visueel en muzikaal hoogtepunt !

The Sound Of Music. Een middenweg lijkt er niet te zijn: je bent er gek op of niet. Ik behoor tot de eerste categorie. De composities zijn van een ongekend hoog niveau, de teksten vol emotie. 'Climb Ev'ry Mountain' zorgt bij mij bijvoorbeeld telkens weer voor kippenvel. Het zou mij niet verbazen als 'The End' van de Beatles tekstueel en symbolisch gezien in het verlengde ligt van Climb Ev'ry Mountain'.

A dream that will need
All the love you can give
Every day of your life
For as long as you live

And in the end
The love you take
Is equal to the love
You make

Voor veel mensen staan de film en soundtrack voor vele heuglijke samenkomsten met familieleden, vooral rondom of tijdens de kerst. Toch gaat het verder dan simpelweg een gezellige familiefilm: soms moet je vluchten, jezelf terugvinden, strijden voor vrijheid... De diepere onderlaag is duidelijk aanwezig. Voor iedereen is er wel een raakvlak aanwezig. Zoals wij allen generatie na generatie Beatles liedjes kunnen meezingen, zal dat ook gelden voor de muziek van de Sound Of Music. Kwaliteit van eeuwigheidswaarde.

Kitsch misschien maar wel briljante tijdloze kitsch. Goede herinneringen aan de singalong in de foxtrottent op lowlands.

De grootste vijand van deze musical is haar eigen populariteit. Jaarlijks wel met Kerst of Pasen op één of andere tv-zender te zien. Iedereen kent de liedjes bijna van buiten. Een musical die zowel veel filmgenoten, haar basis vindt in Broadway. En daar hoor je toch het verschil in kwaliteit met veel andere musicals. De arrangementen, de samenzang, de harmonie en het idee dat je als luisteraar hebt hoe eenvoudig die liedjes zijn. Terwijl het moeilijker is dan je zou denken. Mooi voorbeeld is Edelweiss, dat klinkt als een oud traditioneel nummer, maar echt wel door Rodgers en Hammerstein II zijn gecomponeerd.

De soundtrack kent wel meer mooie nummers, het klinkt allemaal zoet en misschien wat kitcherig. Maar dat hoort wat bij het genre zeker? De overdaad dat ik de nummers ondertussen heb gehoord, heeft helaas wat afbreuk gedaan aan de waardering. Maar het blijft een sterke soundtrack.

Hoe bedoel je dit precies?

The Sound of Music is origineel een theatermusical in Broadway uit 1959. Voor de film zijn er enkele nummers bij geschreven, maar het grootste deel komt uit die musical. Andere voorbeelden zijn West Side Story, Phantom of the Opera, Les Misérables, Oliver!, Fiddler on the Roof, Marry Poppins of My Fair Lady. Die hebben over het algemeen toch een breder arrangement met sterke harmonieën. Los van de kwestie van muzieksmaak natuurlijk.

Ah, nu begrijp ik wat je bedoelt. Ik weet inderdaad dat de meeste filmmusicals adaptaties zijn van theatermusicals - op enkele uitzonderingen na, zoals veel Fred Astaire-vehikels en recentere films als La la land en The greatest showman.
Persoonlijk ben ik geen fan van filmbewerkingen van musicals, omdat het toch echt een kunstvorm is die in het theater hoort en zich moeilijk naar het scherm laat vertalen. Hopelijk doet het succes van de proshot van Hamilton op Disney+ studio's inzien dat proshots véél beter zijn dan filmbewerkingen en krijgen we er in de toekomst meer.
Ik luister dan ook veel liever naar Original Castalbums van musicals. Vaak is het geluid ook veel helderer dan hun eventuele soundtrack-equivalenten, opvallend genoeg. En daarbij weet je ook zeker dat de theateracteurs daadwerkelijk zelf zingen. (In tegenstelling tot bijvoorbeeld Christopher Plummer op dit album of de acteurs in de West Side Story-verfilming.)

Voor de geïnteresseerden: voor de filmversie van The sound of musical schreef Richard Rodgers de nummers "I Have Confidence" en "Something Good". (De film verscheen na Oscar Hammersteins overlijden.)

Dit is best een lekker album. Ik moet zeggen, dat ik de film eigenlijk niet eens gezien heb. Het album klinkt zeker zoet, maar ik vind het nergens vervelend. Fijn om naar te luisteren vooral.