Richard Rodgers & Oscar Hammerstein II - The Sound of Music (1965)

De LP had ik al vele jaren, een herpersing natuurlijk, uit de jaren 70. Later een originele Mono-persing uit de sixties gevonden, een zware schijf met zwart RCA-label, klinkt lekker. De CD wilde ik eerst niet aan tot ik een dubbelaar tegenkwam t.g.v. de 35th anniversary van de film, uit 2000 dus. Daar zit een heel interessante bonus cd bij! Er staan namelijk die stukken op die wel in de film te horen zijn, maar nooit op het officiële soundtrack-album kwamen, bijvoorbeeld de Ländler die te horen is tijdens het grote feest bij de Von Trapps. En de schitterende muziek die te horen is als de Nazi's de familie op de hielen zitten. Dus deze vond ik het aanschaffen meer dan waard!

De grootste vijand van deze musical is haar eigen populariteit. Jaarlijks wel met Kerst of Pasen op één of andere tv-zender te zien. Iedereen kent de liedjes bijna van buiten. Een musical die zowel veel filmgenoten, haar basis vindt in Broadway. En daar hoor je toch het verschil in kwaliteit met veel andere musicals. De arrangementen, de samenzang, de harmonie en het idee dat je als luisteraar hebt hoe eenvoudig die liedjes zijn. Terwijl het moeilijker is dan je zou denken. Mooi voorbeeld is Edelweiss, dat klinkt als een oud traditioneel nummer, maar echt wel door Rodgers en Hammerstein II zijn gecomponeerd.

De soundtrack kent wel meer mooie nummers, het klinkt allemaal zoet en misschien wat kitcherig. Maar dat hoort wat bij het genre zeker? De overdaad dat ik de nummers ondertussen heb gehoord, heeft helaas wat afbreuk gedaan aan de waardering. Maar het blijft een sterke soundtrack.