Lucinda Williams - Blessed (2011)

Wat een prachtig album! Puur en rauw. Country rock op zijn best. Lucinda evenaart zeker het album Car Wheels On a Gravel Road. Wat mij betreft heeft ze dat album al overtroffen. Die heerlijke stem en prachtig gitaarwerk! WE ARE BLESSED!!!!!!

Na een tweetal zwakkere albums is Lucinda Williams met Blessed gelukkig weer terug op het niveau van Essence en World without Tears.
Mooie, evenwichtige plaat, goede songs. Een gedisciplineerde begeleidingsband die geheel in dienst staat van DE STEM. Mooiste nummers zijn I don't know hou you're living, Kiss like your kiss en het titelnummer.
In haar persoonlijke leven schijnt Lucinda gelukkiger dan ooit te zijn na haar recente huwelijk. Haar songs zijn dan ook beduidend minder klaaglijk en zielig, maar nog altijd viert dronken melancholie de boventoon.
Het is vreemd dat dit album op MusicMeter zo weinig aandacht krijgt.
Is dat erg?
Integendeel, het helpt de illusie in stad te houden dat Lucinda van mij is. Van mij.

Ik was even vergeten deze cd van een waardering te voorzien. Er komen de laatste tijd ook zoveel goeie albums uit. Ik ben zoals Moor62 zegt ook een beetje verbaasd dat dit album zo weinig krijgt bij MuMe. Een paar dagen heb ik een stukkie over Live@Fillmore geschreven. Ook een geweldig album.
Ik ben ook blij dat Lucinda, na een wat mindere periode, weer helemaal de "ouwe" is geworden en de draad weer heeft gepakt. Een heel mooi album! Een aanrader voor iedereen. In iedergeval om hem eens te beluisteren en haar nieuwe aanpak te waarderen.

De eerste vraag die boven kwam na het luisteren van de cd is: Hoeveel heeft ze die dag gedronken? Dit klinkt niet als iemand die volledig nuchter is.

Copenhagen is echt prachtig. Ben nog niet echt verder gekomen dan dat nummer eigenlijk

En Editoor, ze klinkt volgens mij niet anders dan altijd

Jij denkt dus dat cd's in één dag opgenomen worden, Een beetje heel erg naief. Over haar stem. Die is heel apart en herkenbaar.en klinkt niet anders dan op anders dan andere albums. Bob Dylan, Joe Cocker, Tom Waits e.a. hebben ook van die zeer herkenbare stemmen. Maar verdere inhoudelijke (positieve of negatieve) kritiek over de cd, lees ik in jouw reaktie helemaal niet. Heb je 'm eigenlijk wel helemaal wel helemaal gehoord of even "doorgezapt"? En 'm toen maar 2.5* gegeven. Knap hoor!

Geef Lucinda anders de volgende keer nog maar een paar flessen extra mee als ze de studio in gaat. Er is wat mij betreft weinig mis met dit puike album. Lucinda's stem klinkt oprecht en authentiek, en daarmee tilt ze het niveau van haar muziek naar een hoger plan. Dat haar stem rammelt is juist de charme van Lucinda Williams.

De muziek zelf houdt het op een boeiende, sfeervolle mix tussen rock en country. Ik mis alleen echte uitblinkers, vandaar voorlopig 3,5*.

2011 is tot dusver trouwens een uitstekend muziekjaar.

Zo, dat wist ik helemaal niet, dat Lucinda Williams een nieuwe plaat heeft! Interessante artieste, dus die ga ik maar eens luisteren.

Ik lees overal verhalen dat dit haar beste plaat zou zijn sinds Car Wheels On A Gravel Road maar ik kan me daar nog niet in vinden hoor. Wat dat betreft vind ik Essence en World Without Tears toch wel even beter. Dit houdt niet in dat ik dit een slecht plaat vind, integendeel. Voorlopig hou ik het op 3 sterren.

Echt werkelijk een subliem album, heel erg mooi.
Staan een paar hele mooie nrs op
Bv Seeing Black..super!
nu al 4 sterren

Prachtige mix van uptempo en acoustische tracks. Voor de liefhebbers van die laatste categorie is de 2CD editie aan te raden. Alle nummers opgenomen aan de keukentafel in een ruwe versie met de guitaar, slechts een brommende koelkast kan de pret af en toe een beetje drukken.

yup , machtige plaat met als uitschieter ' seein' black ' met een gitaarsolo waar ome neil jaloers van zou kunnen zijn , fantastische plaat !

Ja, Michel (beaster) da's idd een geweldig nummer met een gitaarsolo, die ze zelden meer kunnen maken tegenwoordig. Het hele album is na wat meer luisteren een 5 waard GRTZ!

Ik ben het eens met onderstaande berichten, Seein' Black is een heerlijk nummer met een lekkere gitaarsolo van bijna twee minuten lang.

Andere favorieten van mij zijn momenteel de stuk rustigere nummers Sweet Love (waarin ze laat zien dat ze niet enkel depressieve nummers kan schrijven ) en Ugly Truth.

Album is gelukkig gaan groeien bij mij . Haar stem is een stuk zwaarder geworden (rara hoe komt dat ) maar ze klinkt daardoor ook een stuk warmer.

Graag serieus commentaar in plaats van deze onzin, Editoor.

Goeie plaat toch weer van Lucinda Williams. De dames ontgoochelen niet (ook Emmylou Harris' nieuwe plaat is niet onaardig), en met 'Seein' Black' heeft ze toch weer een geweldig nummer bij op haar conto geschreven. Die gitaarsolo is inderdaad erg lekker. Ik vind niets mis met haar stem, ze gaat gewoon lekker los en het heeft daardoor een ongedwongen sfeertje. Gewoon een lekkere plaat.

3,5 sterren

Lucinda heeft een paar dagen geleden haar eerste videoclip uitgebracht (ze heeft zelfs een VEVO account zie ik). Het is voor het nummer Copenhagen. Zelf is ze er overigens niet in te zien.

Wat is deze plaat een pareltje zeg! Fantastische melancholische plaat van Lucinda Williams. Je moet van haar stem houden, maar ik hou wel van dat rafelige rauwe randje op haar stembanden. De gitaristen Val McCallum en Greg Leisz leveren een topprestatie. Prachtig gitaarspel op de akoestische en electrische gitaar, maar ook op de slide gitaar, pedal steel en national steel gitaar. De nummers "Copenhagen" en "Born to be Loved" zijn de persoonlijke hoogtepunten. "Seeing Black" heeft een indringende bijna 2 minuten durende gitaarsolo. Wat mij beteft kan deze plaat zich meten met de Lucinda Williams klassieker "Car Wheels on a Gravel Road". Ik voel me oprecht "Blessed", want deze plaat lag notabene in de uitverkoopbak.

Dat niemand Awakening noemt... Wat een ongelooflijk lekkerrrrre song is dat zeg...

Wat een heerlijke plaat. Samen met Car Wheels in mijn optiek het beste wat Lucinda uitbracht tot dusverre.Ben erg benieuwd naar haar concert op 31 mei in Eindhoven. Hoop dat ze Buttercup niet over zal slaan!

dat niemand hier die prachtige gitaar solo van het nummer "soldier's song" noemt!:O prachtig gespeeld

Zeker waar!

Hele cd is fantastisch, moet ik gewoon vaker draaien.

Copenhagen, daar kan ik uren naar luisteren. Heerlijk! Er zijn nog een paar steengoede albums, maar dit is wellicht m'n favoriet.
Lucinda op haar best.

album nummer 10 van Lucinda Williams. lange tijd niet beluisterd, maar "Blessed" bleek toch wel een "return to form" te zijn na de teleurstellende voorganger "Little Honey" (2008).

americana (country, folk, rock) of hoe je het noemen wil op zijn best met merendeels mid-tempo songs als "Buttercup" en het prachtige titelnummer "Blessed" en ballads als het lieflijke "I Don't Know How You're Livin", het treurige "Copenhagen" over de dood van een vriend, "Sweet Love", "Ugly Truth" en het indringende protestliedje "Soldier's Song", in een bescheiden muzikale setting zoals ik haar het liefst hoor, prachtig gezongen met die weemoedige snik in haar stem die alle ruimte krijgt.

op het up-tempo "Seeing Black" is het genieten van het gitaarspel van Greg Leisz en Val McCallum, maar ook het gospelachtige "Convince Me" dat naar een heerlijke climax toewerkt is doorspekt met fraaie gitaarriffs.
jammer dat het album op het eind wat inzakt met het lange, atmosferische "Awakening" en het wat mindere, iets te zoete "Kiss Like Your Kiss".

haalt qua kwaliteit van de songs n.m.m. niet het niveau van haar klassiekers "CWoaGR" en "Essence" en is minder consistent, maar bevalt mij nu vele jaren later een stuk beter dan hoe die eerder in mijn (muzikale) geheugen zat.

opvallend is dat van haar toenmalige band de gitaristen Doug Pettibone en Chet Lyster (ex Eels) die op "Little Honey" te horen waren het veld moesten ruimen, terwijl de ritme sectie van Butch Norton (drums, eveneens ex Eels) en David Sutton (bass) wel in tact bleef.

Album werd geproduceerd door Don Was, Eric Liljestrand & Thomas Overby
Recorded at Capitol Studios, Los Angeles, California