wederom een prachtalbum met de van hem bekende basic instrumentatie: zang, gitaar, mondharmonica, balafon, calabash en percussie. desert blues zou ik het niet noemen. folk blues dekt de lading beter bij de muziek van deze grootmeester uit Mali. dit album van hem, alsmede zijn andere albums zoals Kongo Magni zijn qua sound inwisselbaar. favoriete tracks zijn inderdaad moeilijk aan te wijzen. als je wil weten waar de teksten over gaan, kun je de bijgevoegde boekwerkjes raadplegen. hier staat in zowel de Engelse als Franse taal in, waar deze in grote lijnen over gaan, maar bij deze man draait het toch primair om de muziek en die vind ik ronduit geweldig. zoals hierboven al eerder opgemerkt "een sfeervolle, akoestische plaat met een prominente rol van de mondharmonica". de harmonica partijen worden gespeeld door de Fransman Vincent Bucher. zoals gebruikelijk bij Boubacar zijn alle composities van zijn hand en speelt hij gitaar en zingt hij met de van hem karakteristieke stem