Tom Tom Club - Tom Tom Club (1981)

Wat een lage waarderingen. Die eerste twee nummers zijn toch erg lekker funky

Wordy Rappinghood, is dat dat nummer met die "Ramsamsam, ramsamsam, bougie wougie..." of zoiets?

Yep

Prachtig nummer is dat

Wordy Rappinghood is een ongelooflijke lekkere PARTYSONG,

toen ik deejay was heb ik dat vaak gedraaid en mensen laten zich geheel gaan op dit hilarische nummer.
Tina Weymouth zat bij Taling Heads en maakte met haar hobbygroepje TTC dit heerlijke plaatje.

ook Genius of love heeft een apart funky ritme en hun versie van Under The Boardwalk is ook top!

Eer staan nog erg genietbare songs op, maar Wordy Rappinghood vind ik ongelooflijk lekker.

Mocht ik met een I-pod overweg kunnen, ik smeet het er zeker op!

Helaas!

4 sterren ****

Was een project van Talking Heads Tina Weymouth en (haar echtgenote) Chris Frantz. Was zoiets als een tropical dance floor, aardig maar ook niet meer

Gisteren voor het eerst ooit van deze groep gehoord. Plaat draaide integraal (jaja) op vinyl ergens in een klein cafeetje in Gent.
Ik moet zeggen dat ik aardig gecharmeerd was door dit plaatje. Wordy Rappinghood is een erg leuk nummer en kwam me ergens in de verte bekend voor maar ook de rest van de songs is meer dan de moeite.
Geen wereldschokkende, grensverleggende, vernieuwende plaat maar ideaal om een feestje te bouwen en zulke platen moeten er ook zijn.

Ik ging op oudjaarsavond Stop Making Sense kijken, de concertregistratie van de Talking Heads, daar spelen ze Genius of Love, en ik vond het wel een heel leuk nummer. Daarom dit album maar even opgezocht.

Genius Of Love blijft mijn favoriet, het eerste nummer vind ik wat flauw. As Above, So Below is dan wel weer een erg goed nummer, doet me ook wat meer aan de Talking Heads denken. Maar ja, de rest van het album is wel... érg simpel, laten we maar zeggen.

Maar goed, samen met de grappige hoes krijgt Tom Tom Club toch nog de 3.5*

OH JA, doet Genius Of Love jullie soms ook denken aan dat stomme nummer Shut Up and Let Me Go van de Ting Tings? Het viel me in één keer op.

Eigenlijk best wel interessant om te bedenken dat dit album nu meer van deze tijd klinkt dan toen dit uit kwam. Zegt overigens denk ik meer over de huidige popmuziekscene dan over TTC.

Ik wilde het album graag hebben omdat ik het wel een noodzakelijkheid vond bij mijn Talking Heads verzameling. 'Wordy Rappinghood' heb ik in mijn prille tienerjaren helemaal grijs gedraaid (van een van de radio opgenomen cassettebandje). Maar naast dat nummer en 'Genius of Love' is er eigenlijk erg weinig te genieten. Al moet ik ChrisX gelijk geven dat sommige up tempo stukken zeker niet als 1981 klinken.

Omdat hier bij mijn ouders de top 2000 toch ook opstaat, kwam Wordy Rappinghood net langs. Leuk nummertje, voor mij een beetje het broertje van Rock Lobster van The B-52's. Er komt veel moois uit 1981!

ook net gehoord in de top 2000. erg leuk nummer idd.
mischien dit albums eens helemaal downloaden.

Ja ik heb em ook gehoord in de top 2000.
Begint me moeder opeens raar meetezingen.
Oeha oeha chiep chiep chiep of zo.
Later zag ik dit ook in zo'n reportage van top 2000 a gogo.
Kom ik erachter dat dit een project van 2 Talking heads is
Sindsdien toch wel een beetje verslaafd aan dat nummer.

Je kan het ook gewoon kopen hoor, of zeg ik nu iets heel ouderwets?

Misschien vind ie de rest niks maarja dan zou hij nog kunnen ruilen.

destijds het voorprogramma van de Talking Heads.

Wordy Rappinghood is toch wel een klassieker, het absurde van Talking Heads vermengt met disco.
Dansmuziek voor mensen zonder enige vorm van ritmegevoel, volgens mij is het juist de bedoeling om hier tegendraads op te dansen, juist net uit de maat.
Gewoon een heel grappig deuntje, waarmee ze toch wel hun tijd ver vooruit waren, want eigenlijk is het zeker voor deze tijd heel vernieuwend.
Ik hou hier wel van, achteraf dus veel minder gedateerd dat veel uit die periode.
Genius of Love is nog meer Talking Heads met het vreemde funky geluid, je hoort wel degelijk Tina Weymouth terug in de bas.
Door het ontbreken van David Byrne klinkt het allemaal net wat speelser en minder neurotisch, en de singles waren behoorlijk succesvol.
Volgens mij bedoeld als leuk hobbyproject, wisten ze zelfs met die singles beter te scoren dan Talking Heads.
De hoes van de plaat doet wat Afrikaans aan, ik denk hierbij aan de CD’s die je bij het Afrika Museum ziet, gericht op een land of muziekstijl.
Dit is ook een soort van mengelmoes van stijlen, en ademt hierdoor ook wel die sfeer uit, L Elephant als duidelijk voorbeeld.
Het hoogtepunt voor mij blijft toch wel hun Reggae bewerking van Under The Boardwalk, de zang zit tegen het randje, maar dat heeft wel iets schattigs.
We zongen op straat toen Ik Wil Een Bokworst, vonden we grappig.
Ik dacht trouwens toen ik de eerste keer It Ain't What You Do (It's the Way That You Do It) van Fun Boy Three en Bananarama hoorde dat deze ook van de Tom Tom Club was, voor mij in dezelfde lijn.