Low Vertical - I Saw a Landscape Once (2011)

Wat Snoeperd te zeggen had over dit ‘Review-Album van de Week’ beloofde een hoop. Hij was overdonderd, vond dit mooi, prachtig zelfs. Hij vergeleek Low Vertical met Radiohead, de band zou zelfs meer dan Radiohead te bieden hebben! Op Musicmeter is een vergelijking met Radiohead een compliment, en omdat Snoeperd I Saw a Landscape Once sterker aanraadde dan de andere twee albums die hij tipte, ben ik achter deze plaat aan gegaan.

Ik ben zelf helaas niet zo overdonderd als Snoeperd. Ik hoor op deze plaat een hoop mooie dingen, maar vaak zitten ze verborgen onder een hoop overbodigheden, eigenlijk net als bij Radiohead. Dat deze Vlaamse band het kennelijk noodzakelijk vind om in ’t Engels te zingen is voorspelbaar, maar blijft toch een kleine teleurstelling.

Toch kan ik niet zeggen dat dit hele album een teleurstelling is. At The Point Of No Return is bijvoorbeeld een prachtig nummer, met basgitaarspel van de hoogste plank. Jammer genoeg moet het opgevolgd worden door een raar nummer waarvan de eerste compleet langs me heen gaat, titels als Fat Rabbit vind ik erg moeilijk om serieus te nemen. Goed, het heeft een mooi einde, maar met zo’n stukje muziek had deze band toch veel betere dingen kunnen doen?

Low Vertical heeft melodieën in huis om prachtige popsongs mee te componeren, helaas willen ze te graag alternatief zijn of zoiets. Waarom nou die technobeat in Birth Control? Bonk Bonk Bonk Bonk… Nergens voor nodig jongens, net als die beatboxerij op het einde. De manier waarop deze muzikanten hun eigen composities verpesten is bijna pijnlijk. Planet Minus Monkey is een goed nummer, maar nee hoor, de band moet ergens middenin weer apart gaan lopen doen. Tegen het einde van het nummer worden er wat noisegeluiden tegenaan gesmeten. Jongens, maak een noiseplaat als jullie van dat soort geluidjes houden!

Ik klink wellicht als een overdreven kritische zeiksnor. Maar ik word gewoon een beetje verdrietig van bands die zo overduidelijk veel beter kunnen dat ze laten horen. Klonken alle nummers op dit album maar als Get Rid Of The Monster Within You, dan was ik zeker vier sterren armer. Helaas mag het niet zo zijn en zit ik volgens mij nog wel even te worstelen met de vraag of ik de kwaliteit op dit album moet belonen, of de gemiste kansen moet bestraffen.

De Low Vertical geluisterd naar aanleiding van de vergelijking met Radiohead. Vergelijkingen met deze band gaan over het algemeen behoorlijk mank. Er is maar één Radiohead, en vergelijking kan dan alleen maar tegenvallen. En deze band heeft in mijn oren vrij weinig met Radiohead van doen, dus als ik eerst die vergelijking probeer kwijt te raken, blijft er een band over met behoorlijk wat eigenheid. De electronische elementen doen me eigen wel aan iets als Aphex Twin denken. Alleen werkt het voor mij niet zo goed. De rustige stukken met zang zijn best goed, maar het electronische "gehak" doet me vrij weinig. Voorlopig 3*,