Alela Diane & Wild Divine - Alela Diane & Wild Divine (2011)

Nu voor het eerst aan het beluisteren. Ik had er al 4 sterren ingeknald toen ik pas bij nummer 8 was, want hoera! Het is weer precies al bij haar eerste album: je wordt metéén gepakt en gedúrende het draaien wil je al terug naar mooie stukken en er komt steeds meer ook nog moois. Ik hoor ook wel dat dit meer een album is ´met band´, en dat de tere breekbare folk daarmee wat is verdwenen. Maar is het daarmee minder? Luister naar naar zo´n nummer als Long Way Down, natuurlijk stevig voor wat je van haar gewend bent, maar compositie én productie hebben nog zeker dat oorspronkelijke wat je graag wil hebben bij AD. Het hele album klinkt losjes, gemakkelijk, met plezier gemaakt, sterk. En dat is iets dat ik bij de vorige toch wel een beetje miste.

Ik vind dit nu al het beste van Alela sinds haar debuutplaat en ik sluit niet uit dat het daar in waardering nog overheen gaat. Het is natuurlijk moeilijk om een album dat pas een paar dagen uit is te vergelijken met een classic in mijn collectie, maar ik proef bij sommige nummers een aantrekking die past bij de echte toppers in het genre.