The Wombats - This Modern Glitch (2011)

De meeste nummers al gehoord, kan niet wachten tot ie uitkomt!!! Geweldige muziek!
Optreden in Amsterdam verplaatst, dat was wel ff balen. Vooral omdat het in de vakantie viel.
Maar ik zie ze in april en ook op Lowlands!!

Ja, hier heb ik nou zin in.

Hoe kun je nou ooit gaan stemmen als je van een album ´de meeste nummers´ gehoord hebt?

Maargoed, als de rest van dit album ook zo op dezelfde zoutloze wijze doorgaat kan dit nog wel eens vies gaan tegenvallen. Het debuut was gewoon lekker, maar om de ene of andere reden gebruiken ze nu synths (iets wat echt een trend lijkt bij veel Britse bandjes). Tokyo vind ik nog wel een leuk nummer maar Anti-D is echt vreselijk zeurderig. Jump into the fog vind ik ook niets. Jongens, waar zijn de gitaren? De lekkere up tempo, übervrolijke gitaarliedjes?

Ik kan Tokyo en Jump into the Fog nu al niet meer horen, die zijn doodgedraaid op 3FM.
Als de rest van het album dezelfde kwaliteit heeft, dan laat maar....

Ik heb me toch wel verbaasd over Jump Into The Fog en Anti-D. Tussen het vorige album en deze hebben zo ook nog eens een single uitgebracht. My Circuitboard City, voor de meesten waarschijnlijk te überblij en springerig, maar ik vond hem wel geinig. Ik had gehoopt dat dit album ook een beetje in de lijn van MCC zou liggen, maar na de eerste drie nummers ben ik er bang voor. Als het zo ver is zal ik deze nog wel proberen

Ik kan me helemaal vinden in jouw post! Alleen vind ik My Circuitboard City zelfs erg leuk in plaats van 'wel geinig'. Vooral Anti-D is een nummer wat ik absoluut niet van The Wombats had verwacht. Het past gewoon niet echt bij The Wombats, zoals ik ze ken dan. Ze slaan wel een beetje een nieuwe weg in t.o.v. hun debuut, maar afgaande op Tokyo (Vampires & Wolves) vind ik dat niet eens zo erg.

We zullen This Modern Glitch maar eens rustig afwachten.

Ik vind de nummers die ik tot nu toe gehoord heb erg leuk. Tokyo heb ik nu al wel iets te vaak gehoord, maar nummers zoals het net uitgekomen Techno Fan en Anti-D vind ik zeer goed. Ik kijk uit naar dit album

Lekkere nieuwe Wombat. de songs doen weinig voor elkaar onder, met voldoende afwisseling.
Ten opzichte van hun 2007-CD: minder gespring en meer synth, en meer goede songs.
Kritiek: die stomme ai-ai-ai-oe-oe-hoe koortjes zijn te veel gebruikt.

1. Our Perfect Disease : Op synth gedragen rustige opening.
2. Tokyo : De beproefde single.
3. Jump into the Fog : Slepend ritme eindigt toch nog in gitaar
4. Anti-D : Popsong met een hoog ScoutingForGirls gehalte.
5. Last Night I Dream : Bekend terrein-song. kabbelt voorbij.
6. Techno Fan : Simpel maar doeltreffend.
7. 1996 : Zelfde structuur als nr.3.
8. Walking Disasters : Beste nieuwe song, met echo's van de Cure.
9. Girls / Fast Car : Opvul-oefening
10. Schumacher the Champagne : prettige afsluiter, weer zelfde songopbouw als 3 en7.

Eerste indruk is 8 uit 10. Ik zet em direct nog maar eens op.

De twee eerste singles (Tokyo, Jump into the fog) konden me niet echt boeien. Veel te poppy. Heb nu al heimwee naar Kill the director en Let's dance to Joy Division.

Alsof die twee nummers niet poppy zijn

Wat hou ik van deze band zeg!!!

Anti-D,

Techno Fan...

Techno Fan word echt onderschat vind ik.
Hoe hoog is het spring-gehalte wel niet in dit magistrale refrein!

See ya tomorrow in the milkyway!

Vind 't allemaal wel erg veel op elkaar lijken, mijn persoonlijk hoogtepunt is Techno Fan. Dankzij mijn voorliefde voor the Wombats alsnog 3 sterren, groeien zal hij zeker niet gaan doen bij me.

Paar leuke nummers. Eerste 3 nummers+ techno fan.
Voor de rest meer van hetzelfde maar dan minder.

Deze valt me toch wel erg tegen. De singles Vampires & Wolves en Jump into the fog kon ik wel waarderen, al vond ik ze minder dan het vorige album. Ik hoopte dat de rest wat beter zou worden maar dat viel dus vies tegen. De wombatssound kabbelt maar een beetje voort en ik had nooit het gevoel naar een echt goede, geïnspireerde track te luisteren. The Wombats stonden bij het schrijven van dit album volgens mij een beetje op automatische piloot en dat is jammer.

Naar een aantal intensieve luister dagen en een live concert die ik heb mogen zien van the wombats kan ik me hier in HELEMAAL niet vinden.

In tegendeel de wombatssound is niet aan het voort kabbelen maar aan het ontwikkelen, hoeft niet altijd positief te zijn natuurlijk. Maar in dit geval zeker wel, de synths hebben een misschien wat dominantere plek ingenomen in de muziek, maar dat is niet als vervelend te ervaren. Ik denk dat dat voort kabbelen een beetje ongelukkige woordkeuze is en je misschien verwateren bedoeld. En hier kan ik wel mee in stemmen als je het punkerige springerige mooi vond aan het debuutalbum.

Wat me wel begint te eriteren is de vocalen van de frontman. Ik denk dat dit wel meedere mensen hebben kunnen ervaren naar enkele luister beurten. De zang is weinig verassend, en erg monotoom over het geheel genomen.

De beste nummers vind ik toch wel 1996, our perfect disease en het verassende Schumacher the champagne. 1996 een heerlijk vrolijk minder uptempo nummer van the wombats, iets wat ik welleens mistte op het vorige album. Waar vooral 'here comes the anxiety' deze rol vertolkte, wat mij toch wat te depri in de oren klonk.

Our perfect disease is muzikaal niet het beste, maar wel een geweldige opening van hun veranderde stijl. Goede synths op het begin en wat op het eind van het nummer toch wel een terugslag kent naar het vorige album met als spring moment de zin 'We all need someone to drive us madd!'. Zeg ik uit ervaring van het optreden in de melkweg.

Schumacher the champagne is, zoals al eerder benoemd, een erg verassend nummer. Het opent vreemd met een simpele musicalstijl tunetje, wat geweldig wordt opgepakt door een goed overeenkomend melodietje wat alweer op de synths wordt gespeeld. Ook laat het het album geweldig eindigen met een potje niet te misstaan geschreeuw en een bekendt outrootje zoals bij hun eerste plaat.

Oftewel, dit is een goed en waardig vervolg op het debuut album en heeft terecht lang op zich laten wachten. De springmensen onder ons zullen misschien na de eerste luister beurt toch vreemd op staan te kijken ( deed ik ook zeker! ), maar dat gaat er vanzelf van af. En dan wordt het puur genieten. 4* omdat ik door de mindere vocalen toch wel een eritatiepuntje hebt opgemerkt wat de houdbaarheid niet ten goede zal komen.

Ik ben ook erg positief. en geniet volop.
Top: nr 2, 3, 6 & 8
Lekkere popsongs: 1, 4, 7 & 10.
Onder de maat: 5 & 9.
Ik ben totaal niet ontevreden over de zang van Murph.
Juist lekker Mersey (in de beste Liverpool traditie).

Met Synths heb ik nergens en nooit een probleem gehad, vind dit album ook wat diverser dan de vorige rechttoe rechtaan wombat nummers waar ik wat minder aan vond. kan dit album zeker meer waarderen

Ik vind het eerlijk gezegd maar een flauw plaatje. En het is niet zo dat ik pop niet kan waarderen, maar dit vind ik gewoon zo ontzettend inspiratieloos en duf. De synths brengen naar mijn mening nergens iets bij, en de zang valt wel mee, maar gaat met de rest mee tenonder. Voor mij is het dus een plaat om snel te vergeten. Blij dat jullie er wel iets mee kunnen.

1 ster

springerig en blij
precies wat ik van the wombats verwacht.
om meer ga ik ook niet vragen

Ik kende de Wombats niet behalve als een beest. Maar het blijkt een soort van idd. springerige en blije versie van Bloc Party te zijn. Deze dikke pluizenbollen hebben de juiste plezierige popgekte over zich, die het goed zal doen op festivals en in de auto tijdens een lange rit. De zang van Matthew Murphey heeft ook wel wat weg van diezelfde Bloc Party's zanger Kele Okereke. Plezierig om naar te luisteren en een van de betere 'pop' platen die ik de laatste tijd ben tegen gekomen.

Mwoah het album is wel aardig. Niet bijzonder goed/slecht.

Een aardig album, leuk voor zo af en toe. Maar zeker minder dan hun vorige plaat, die naar mijn mening ook al niet heel erg speciaal was

Ik mis het gevoel voor humor, welke op de voorganger veel aanwezig was.