Winds of Plague - Against the World (2011)

De bombast is gebleven, maar de stijl is doorgeschoten richting hardcore, en dat is nu eenmaal niet mijn ding. De songs zijn hierdoor directer maar helaas ook simplistischer en minder effectief. Een song als California, waarin de hardcore echt centraal staat, is vrij belabberd. Echte positieve uitschieters staan er helaas niet op. Het geheel klinkt nog steeds lekker woest en dichtgesmeerd, maar de lol is er voor mij grotendeels wel af.

Waar ik me het meeste aan stoor is de productie van dit album. Ik mis de logheid die de band met Decimate the Weak bracht, met die enorm zware breakdowns. Op een of andere manier lijkt het alsof de band deze breakdowns op Against the World teveel wilt versieren met melodieus geneuzel. Hierdoor smelten de breakdowns iets teveel weg in het geheel, waarbij ze aan kracht verliezen.

Voor de rest vind ik het wel een fijn album. De wat meer aanwezige hardcore-invloeden vind ik wel leuk op zich. Voorlopig een 3,5, kijken wat de toekomst doet. Het zal in ieder geval niet de topper van 2011 worden voor mij.

Dit is een vermakelijk album. Het is niet zo goed als zijn voorganger, daar mist het inderdaad de logheid voor. Toch heeft dit album ook zeker leuke momenten. Zo kan ik de meer hardcore vibe goed waarderen. Vermakelijk vooral.