Glasvegas - EUPHORIC /// HEARTBREAK \\\ (2011)

Een behoorlijke teleurstelling als je het mij vraagt...

Hmmm... dit komt helaas niet in de buurt van hun geweldige debuut, maar ik denk dat het me na een tijdje toch zou kunnen gaan bevallen.

Hoe kan dat nou, je kent maar twee nummers?
Het is een album dat je meerdere keren moet luisteren, moet groeien.. Dat was in ieder geval mijn ervaring met het eerste album.

Alle nummers zijn al te horen, als je genoeg zoekt Je hebt gelijk dat de nummers iets beter worden naarmate je er naar luistert, maar het komt dan nog steeds niet in de buurt van hun debuut. Er zitten niet genoeg knallers in, alles is zo...saai (alleen nr 9 is goed).

11 nieuwe kansen van Glasvegas om de nieuwe Schotse hoop die ze waren na hun debutalbum, uit te laten uitkomen..

Pain Pain, Never Again: moeizame 3 minuten overbodige proloog.
The World Is Yours: Het bekende geluid, met iets meer synth's dan we gewend waren.
You : Het saaie refrein maakt een middelmatige indruk.
Shine Like Stars: De eerste track die direct goed aanvoeld. galmende tradionrock.
Whatever Hurts You Through the Nigh: Te vroeg gas terug met een trannentrekkert.
Stronger Than Dirt: Nog meer drama, Zanger James Allen's ontboezeming: hij is Homo.
Dream Dream Dreaming: Spannende opbouw tot korte explosies van gitaarmuren. Geweldig hoogtepunt van het album.
I Feel Wrong: 2de songtekst over Allen's outcomming met een foute titel.
Euphoria, Take My Hand: 1ste single is ook een van de beste songs.
Lots Sometimes: langste track komt moeizaam van de grond
Change: Afsluiter met karige pianobegeleiding en vervelende statement van moeder Allen..

Mijn Conclusie na eerste beluistering: Een waardig 2de album (****)
met minder beukende drums en meer synth's ten koste van de gitaarsound..
De EUFORISCHE songs (2 4 7 9).
De HEARTBREAKS (5 8 10)
Groeipotentie (3 6) kan bij de EUPHORIC kant horen.
Overbodig intro en slot.

Uiteindelijk werd dit toch nog beter dan verwacht, maar het is natuurlijk wel heel erg bombastisch en daar moet je wel van houden. Je moet ook tegen de klaagzang en het accent van James Allan kunnen.

De synths hadden wat minder gemogen en niet alle songs zijn even sterk, maar een wanstaltig gedrocht is het gelukkig ook zeker niet.

Buiten de inderdaad nogal overbodige intro en afsluiter kan ik alles goed tot zeer goed smaken, vooral Lots Sometimes en Dream Dream Dreaming vind ik heel erg leuk (eigenlijk vind ik alles waar op de achtergrond van die hoge woehoehoes en waajaajaajaas van Rab in komen geweldig) maar een tweede Geraldine, Go Square Go, Flowers & Football Tops of Daddy's Gone staat hier helaas niet op. Het debuut was nu eenmaal een stuk beter. Ik had gehoopt dat ze meer richting Fuck You, It's Over of The Prettiest Thing on Saltcoats Beach zouden gaan en wat minder richting bombast.

Zonder intro en afsluiter had ik EUPHORIC /// HEARTBREAK \\\ 4* gegeven, nu een dikke 3,5*. En ik ben er trouwens vrij zeker van dat James Allan niet homoseksueel is.

Ik heb me al verzoend met de gedachte dat de nieuwe GlasVegas 9 tracks bevat ipv 11..
en dan blijft er een puike CD over.
Homo James? Kan best een aandacht trekkend element in zich hebben.
Maakt voor het muzikale ding niet uit.

De twee nummers die gaan over struggle van iemand die homo is, het idee hierachter is dat een vriend van de band stiekem homo bleek te zijn en dat het eigenlijk best belachelijk is hoe er nu op dit moment gekeken wordt naar een jongen die op jongens valt en een meisje die op meisjes valt.

Anyway, ik vind het een prima album! Er staat inderdaad geen Flowers, Cheating Heart of Daddy's Gone op maar wel een Whatever Hurts.., Euphoria, Lots Sometimes, Dream Dream Dreaming en World Is Yours. Jammer dat ze in Nederland nog steeds niet doorgebroken zijn, of in ieder geval bij een groter publiek bekend zijn. 4,5*

Niks nieuws gewoon lekker voortborduren op hun debuut. En ik vind daar niks mis mee, want die was gaaf. Deze dus ook, vooral I Feel Wrong (Homosexuality Part 1) en Euphoria, Take My Hand zijn toch 2 hele goeie nummers.

James is heus geen homoseksueel, net zo min is hij een sociaal werkster genaamd Geraldine. Glasvegas, nog zo een bandje wiens tweede album al meteen de vergeetput betekent. Dit album is gelijkwaardig aan het debuut, met Euphoria en If I'm Your World als waardige opvolgers van Daddy's Gone en Geraldine. Eerste en laatste nummer kunnen we net zo goed skippen.