The Waterboys - In a Special Place (2011)

War ik hier nu weer van verwachten.. De hoes is in ieder geval niet echt mooi!

Demo's van Mike Scott uit de periode 1983-1985 ten tijde van de opname van This is the sea.Je hoort vnl.kale pianoversies van bekende songs uit die periode. Het geeft een mooi kijkje in de keuken van componist Mike Scott.Alleen interessant voor liefhebbers van The Waterboys en Mike Scott.

Zo hoor ik Mike toch het liefst. Na het debacle van Book of lightning komt toch het gevoel terug hoe goed hij vroeger was. Jammer dat hij dit niveau niet vol heeft kunnen houden. Na Universal Hall ging het kaarsje langzaam uit.

Interessante release! Hopelijk komt er ooit nog een nieuwe plaat, want ik vond dat er op Book of Lightning toch wel een paar mooie nummers stonden. Ook live (heb ze 2 keer op Bospop gezien) staat Mike Scott nog steeds zijn mannetje.

Om Book Of Lightning een debacle te noemen, vind ik een beetje overdreven, maar het was zeker niet hun hoogtepunt. Maar het zou niet slecht zijn dat er eens een opvolger zou komen.
Intussen moeten we het even doen met In This Special Place. Een mooi kijkje je in de keuken van Mike Scott, zoals frisk goed zegt. Cucter's Blues, Beverly Ben, Winter In The Wood en Looking For Dickon vind ik heel erg mooi. Bij de laatste 2 nummers Old England en Trumpets komen er nog wat meer instrumenten bij, wat bij mij het verlangen naar een nieuwe Waterboys flnk aanwakkert. Een groep, die het "live" ook geweldig doet, zoals ik een keer mee het mogen maken in de Universal Hall periode.

Allejezus wat is dit mooi! Ik heb deze plaat hier vaak voorbij zien komen, maar was eigenlijk niet van plan hier aandacht aan te schenken. Het woord demo's schrikt toch af. Het doet denken aan krakerige knutselwerkjes die in een vochtige kelder of op een tochtige zolder zijn opgenomen en ik was bang dat deze release afbreuk zou doen aan het prachtige album uit 1985.

Dankzij GrafGantz, die deze plaat luisterde en op soulseek te kennen gaf dat het erg goed was, heb ik de plaat toch een kans gegeven. En die krakerige knutselwerkjes waar ik eerder aan refereerde, zijn op deze plaat niet te vinden. Sterker nog, het geluid op deze plaat is kraakhelder. We horen hier kale pianoversies uit de tijd van de opnames van dit album, waarbij Mike Scott zich op enkele nummers spaarzaam laat begeleiden. Logischerwijs zijn deze nummers dan ook een stuk kaler dan in de versies waarin iedereen ze kent. Hoewel kaal in deze ook weer een te kaal woord is. Mike Scott heeft een prachtige 'drukke' stijl van pianospelen, waardoor de andere elementen van The Waterboys (bijvoorbeeld de viool van Steve Wickham) helemaal niet gemist worden.

En dan valt meteen bij Don't Bang The Drum op wat voor een dijk van een stem Mike Scott heeft. Waar deze op de reguliere platen tegen een complete band moet opboksen, krijgt hij op deze plaat ruim baan en dat pakt geweldig uit.

Hm, dan ga ik 'm ook maar 'ns luisteren. Zat inderdaad eerst met hetzelfde gevoel als jij, Cygnus.

Wat komt de stem van Mike Scott hier prachtig naar voren, zeg! Tsjonge!

jeugdsentiment ten top dit. Geweldig inderdaad wat een talent! Heb ze toen wel tig keer gezien en elk optreden was compleet anders. Weet nog dat net fisherman blues uit was en iedereen netjes op stoeltjes in carre zat maar mike scott had helemaal geen zin in laid back optreden, rocken dat 't er an toe ging zeg maar. Overigens niet hun eerste 3 maar eerste 4 de beste platen.
alleen die remix is echt tenenkrommend

Een mooie aanvulling op een van de betere jaren '80 platen This is the Sea. Mijn favorieten op dit album zijn Beverly Penn en Pan Within

Ondanks de afschuwelijke hoes Zijn dit prachtige nummers om naar te luisteren. Hier komt de stem van Scott mooi naar voren. Het klinkt lekker rauw en ongepolijst. *4.0

dit album (feitelijk een Mike Scott solo album) is ondertiteld "the piano demos for This Is The Sea" 1 van de Waterboys klassiekers. ben een groot fan van hun albums uit de 80's.

we horen Mike Scott met zijn intense, doordringende stem en zijn spel op piano in deze sober uitgevoerde 26 jaar oude demo's uit begin 1985. een aantal hiervan "Don't Bang the Drum", "Be My Enemy", "The Pan Within", "The Whole of the Moon" en "Trumpets" (geen demo) verschenen in bandversies op het definitieve album. hiervan steken nummers 2, 7 en 13 er boven uit.

de overige nummers haalden het originele album niet. dat zijn eerder fragmenten of aanzetten tot liedjes die nog afgemaakt moesten worden. echte pareltjes hieronder ontbreken, wellicht uitgezonderd "Custer's Blues", "Beverly Penn" en het korte "Talk About Wings".

van de 2 "extra" nummers wordt het op het originele album prachtige "Old England" om zeep geholpen door drum machines en "distorted" gitaren en krijgt "Trumpets" een oerlelijke "headstrong" 2011 remix die ik meer als een hoofdpijn remix ervaar.

waar de Deluxe (2-d) Editions van de albums "Fisherman's Blues" en "Room to Roam" een absolute meerwaarde hadden, is dit bij "In a Special Place" veel minder het geval. het album had als gratis bonus disc o.i.d. een aardige toevoeging kunnen zijn van de Expanded Edition van "This Is The Sea" (2004).

heb de band 1 keer live mogen horen/zien, waarbij Mike Scott vermoedelijk een off-day had. een ongeïnspireerd optreden waarbij de man niet of nauwelijks contact maakte met het publiek.

deelcitaat uit de liner notes van Mike Scott:

"There are several songs and fragments that didn't make the final cut of "This Is The Sea". "The Woman In Me" and "Winter In The Blood" are works-in-progress which I never completed as songs, though maybe I should. "All The Bright Horses" is a poem set to music, which I considered inferior to the similarly short "Spirit" (one miniature poem-song on the final album was enough).

"The Day I Ran Out Of People" and "Paris In The Rain" about the poet Rimbaud whose writings I'd discovered a year or so earlier, are complete songs which didn't quite measure up to the standard of the tracks chosen for the finished album. "Custer's Blues", inexplicably left off the record, like all young artists I made decisions that 25 years later mystify me, was revived during the Fisherman's Blues sessions two years later. "Looking For Dickon" is the original lyric for what became "Church Not Made With Hands" on the Pagan Place album, and even during the birth of This Is The Sea I clearly hadn't finished experimenting with it"