A Lull - Confetti (2011)

Er is een hoop te doen over de nieuwe Radiohead, de nieuwe Elbow en als Sufjan Stevens, U2 of Arcade Fire een album uitbrengen is dat niet anders.

Wat als je deze artiesten eens een flinke gangbang laat hebben? Dan volgt er een explosie genaamd A Lull. Dat zal een hoop confetti opleveren!

Neem nu opener Weapons for War. Dat heeft toch iets weg van Elbow maar dan veel exotischer. Spannender. Het zou me niet eens verbazen als Vampire Weekend opgestaan heeft tijdens het feestje waar de heren hun, eh, gang zijn gegaan.
Allemaal melige flauwekul natuurlijk, maar dat we hier een leuk en origineel bandje horen is zeker een serieuze opmerking.
We horen op dit album een kakafonie aan geluiden: een hoop stuiterende ritmes, alsof de buren fikse ruzie hebben gekregen en van alles tegen de muren smijten.
En toch weten ze het allemaal in goede banen te leiden waardoor wij als luisteraars een hoop kunnen ontdekken en beleven.
Minpuntjes? Ja. Misschien wel dezelfde als die ik bij Elbow heb: het ietwat saaie stemgeluid van zanger Nigel Evan Dennis en ik denk dat dit nog niet het meesterwerk is wat ze eventueel in zich hebben (na een aantal nummers begint het een beetje een truukje te worden).

Dit is een uiterst bijzonder debuut waarvan ik hoop dat meer mensen dit gaan ontdekken.

Welke mensen? Liefhebbers van Arcade Fire, Elbow, Explosions In The Sky, Sufjan Stevens, Vampire Weekend, Animal Collective en Jónsi.